Saturday, September 30, 2006

onze huisdieren


Kinderen en dieren hebben iets met elkaar. Er zijn haast geen kinderen te vinden die dieren niet leuk vinden, vooral als het diertje er erg schattig uitziet en de kinderen niet bang gemaakt zijn voor de diertjes. Het zou ook een erg belangrijke bijdrage leveren in de opvoeding van de kinderen, leren verantwoordelijkheid dragen, het zou de emotionele ontwikkeling stimuleren, het zou kinderen gelukkiger maken en hen leren rekening te houden met anderen.

Wel ja, dat is de theorie, maar ik geloof er wel in. Zelf vond en vind ik dieren ook heel erg leuk en de vanbrandekeskids vinden dit ook. Maar in het buitenland begin je niet zomaar aan een hond of kat want wat doe je ermee als je terug moet overkomen? Ook zijn we minstens met zijn tweeen die allergische reacties vertonen in de nabijheid van die pluizige viervoeters. Voor Schaapjes is de grond wel net iets te schraal en veel te stijl en ook wel veel te rotsig om er paaltjes in te kloppen, trouwens ik heb er hier nog geen gezien.

We houden het dus voorlopig heel eenvoudig en makkelijk, al moet ik toegeven dat ze niet allemaal even knuffelbaar zijn maar ze zijn wel erg lief en goedkoop.

De vis kwam met het huis en stond nog lang op zijn zelfde plaatsje op de kast maar is sinds kort verhuist naar het bureau van Helena. Het is nu haar vis en ze doopte hem "Flames", als ze van school komt en huiswerk gaat maken zwemt die heftig rondjes om wat voedsel en voor een kus op de bokaal.

De hamster is de Amerikaanse versie van Catherines vlaamse hamstertje uit Belgie, ze kreeg het kort na onze aankomst in Amerika van een collega en haar naam is "Speedy". Het nadeel van een hamstertje is dat ze overdag slaapt en als het stil wordt in huis het heftig in haar radje begint te lopen, alhoewel het al wat minder erg is, het diertje is trouwens ondertussen al meer dan anderhalf jaar oud.

Als laatste aanwinst kreeg Benjamin van zijn beste vriendje twee baby Leopard Gecko's die hij zelf heeft gekweekt, wij kochten er een terrarium voor en nu staan ze op zijn kamer. Af en toe wat levende krekels en meelwormen en ze groeien als kool. Echt leuke diertjes, het is alsof ze immer glimlachen en ze maken helemaal geen lawaai, de warmtelamp geeft net voldoende licht om vanuit je bed naar ze te kijken en als ze wat groter zijn mogen ze elke dag even op de arm. Hun namen liggen nog in beraad.

Friday, September 29, 2006

Surf's Up - trailer 1


De reden waarom we hier wonen: papa's werk natuurlijk.
Daarom wat reklame.
Sinds gisteren is de eerste trailer online bij Apple.
Vanaf vandaag staat hij ook op de site van Imagesworks.
Dit is altijd een beetje feest voor de ploeg, maar ook elke keer er een korte scene klaar is, of elke keer dat ze weer wat positieve feedback krijgen.
Animatiefilm is en blijft monnikenwerk, al sinds vorige zomer is papa ermee bezig samen met vele anderen, pas volgende zomer zal het helemaal klaar zijn, dat maakt een volle drie jaar voor een film van 90 min., computergraphics is vernieuwend maar het blijft beeldje per beeldje een kunstwerkje maken op hoogtechnologisch vlak.

Labels:

Tuesday, September 26, 2006

Catherines date with Daddy.


We zijn al 24 uren later en nog steeds geniet ze van haar avondje uit.
Ze waren ruim op tijd voor de party. Maar wat voor eentje! Met wel zeker 100 limousines (volgens haar en daddy) die af en aan reden, met ontelbaar veel bodyguards en security, met veel pers en op de rode loper heel veel beroemdheden.
En vooral met zeer lekkere hapjes die je overal kon nemen, ook frietjes.
De Creek Theatre is in open lucht, met wel 2000 zitplaatsen die allemaal volgeboekt zaten, met onbeperkt pop-corn en een dekentje en een knuffel hebben ze samen de wereldpremiere meegemaakt van "Open Season" in het hartje van Hollywood.

Labels:

Monday, September 25, 2006

Open Season

Telkens er een nieuwe film uit is bij Sony mag papa naar een speciale voorstelling in Hollywood 'en' hij mag '1' gast meebrengen. 1 is natuurlijk heel erg weinig als ze met zijn zessen staan te springen. Het is dus een beurtrol met de belofte dat de anderen de film dan later nog kunnen zien.

Het genre van de film in rekening genomen kwam Benjamins profiel uitermate goed uit de bus, maar op een maandag bij het begin van een schoolweek op de avondlijke uren zou het ventje de dinsdag onmogelijk fris halen, laat staan het einde van de film.

Dus hadden we nog Catherine die samen met Ben in de open wachtrij staat en zij ziet het al helemaal zitten. Het hele weekend heeft ze zich voorbereid op haar avondje uit met papa. Alle huiswerk en taken zijn afgewerkt tot en met komende woensdag, ze houdt er dus rekening mee dat ze dinsdag behoorlijk moe gaat zijn en vroeg naar bed zal willen. Gisteren, zondag, wou ze liever niet mee gaan surfen, een dagje helemaal alleen thuis, op haar gemak wat werken voor school, wat knutselen, wat lezen, een film kijken. Haar manier om zich psychisch en mentaal klaar te maken voor de grote avond.

Deze ochtend zat ze fris en monter, helemaal opgetut en vrolijk aan de ontbijttafel, straks na school breng ik haar halfweg tot Hollywood, daar ontmoeten we papa die haar verder meeneemt naar de party vooraf en dan naar de film "Open Season" om 7:30 pm in The Creek Theatre.


(Oh ja, je weet toch als je op de smalle prentjes klikt er meestal een groter oppopt he!)

Sunday, September 24, 2006

Red Flag Warning

Morgen is het drie weken dat we overdag rook en bij donker vlammen te zien krijgen vanop het balkon. Net zoals vorige weekend, hebben we dit weekend weer te maken met de sterke, droge Santa Ana winds, dit wakkert de vuurhaarden ongelooflijk hard aan, blushelikopters kunnen niet opstijgen en de vlammen gaan richting Ojai.
Gisterenavond, deze nacht en vanmorgen zijn tal van inwoners uit upper Ojai en Santa Paula geevacueerd. Op dit eingenste ogenblik zie ik weer grote rookpluimen de lucht ingaan, dat wijst weer op een opwakkering van de windstoten.
Meer dan 3.000 brandweerlui uit verschillende staten zijn paraat, een deel rust in de naburige aangelegde kampplaatsen waarvan eentje op de countyfair pleinen in Ventura (Raf: waar de County Fair plaats had).
Het is zeer dichtbij voor ons, we voelen ons redelijk betrokken. Voor ons is er geen gevaar, we grenzen niet onmiddelijk aan die natuurgebieden. Wel grenst onze achtertuin aan de Santa Monica Mountains, ook daar hebben wel eens grote branden gewoed en is er constant gevaar, vooral nu in het "fire season".
Na maanden zonder regen of vochtige lucht staat de natuur kurkdroog, oliehoudende planten zijn prima brandstof, door de hete Santa Ana windstoten ontstaat wel eens spontaan een vuur, de ruige, vaak onbetreedbare, gebieden maken het blussen en het onder controle houden soms ondoenbaar.
Onze huizen op onze 'countyhill' net zoals alle andere huizen in zulke gebieden zijn aan strenge brandwetten onderhevig. Zo zijn bijvoorbeeld alle buitendeuren en zolderluiken verplicht uit brandveilig materiaal en moeten automatisch luchtdicht afsluiten, de deuren vallen dus vanzelf dicht. De ramen bestaan uit hittebestendig glas die niet kunnen springen maar enkel vergruizen en door onzichtbare fijne ijzerdraadjes aan elkaar gehouden worden. En dan natuurlijk de jaarlijkse verplichte 'brushclearance' of het verwijderen van alle niet geirrigeerde wilde planten, struiken en bomen in de nabijheid van het huis.
Daarbij betalen we een fortuin aan verzekering voor het huis en inboedel.
Ik was al een voorzichtige met kaarsen en t-lichtjes maar nu is het nog veel erger. Je kan hier maar niet voorzichtig genoeg zijn. Voor Halloween heb ik t-lichtjes op batterijtjes gekocht, jaren geleden zag ik ze voor de eerste keer bij Area Floribus in Doorslaar, toen vond ik het een beetje vergezocht en enkel voor oude dametjes, nu heb ik allang het nut ervan door.

Firewatch
VenturaCountyStar

Friday, September 22, 2006

infinity dollars


Alex wil een jobke want hij wil een auto kopen. Binnenkort zou hij graag aan zijn lessen theorie beginnen, maar hoelang die binnenkort is hangt een beetje van hemzelf af want papa wil eerst zijn resultaten kennen op school en hij wil enkel B's en A's zien en dat komt allemaal door het liefje rond Alex' nek van zeven in de ochtend tot negen in de avond.
Eveline die wil ook al een auto, ze is nu nog te jong, maar heeft uitgerekend dat ze binnen anderhalf jaar ook al kan beginnen en als ze nu al begint te sparen ze op haar zestiende genoeg dollars heeft, een modelleke om haar surfboard in te steken zegt ze.
En Catherine kan ook geld gebruiken, ze is nu al superzuinig op haar gespaarde centjes, nog te weinig want zij wil een eigen laptopje kopen. Met al haar honor-vakken hebben ze heel veel opzoekingswerk en heeft ze bijna dagelijks een essay te schrijven of een power point presentatie op te zetten. Nu is het rijtje schuiven met Eveline aan deze (mijn) computer of het oude laptopje beneden dat niet altijd doet wat er van computers verlangt.
Helena ziet het allemaal nog niet zo problematisch, ze vindt van zichzelf dat ze de gemakkelijkste is in huis, als ze maar vriendinnetjes kan vinden in de buurt.
Maar Benjamin die ziet zijn toekomst al helemaal zitten, zijn grote wens is "infinity dollars", zijn persoonlijke uitdrukking voor oneindig veel geld.

Labels:

Thursday, September 21, 2006

speculaas en peperkoek

Ha ha, nee we zijn nog niet in Sinterklaassfeer, maar in de keukenkasten staan nu dingen die ons doen terugdenken aan de zondagen toen meme en pepe tot net over de Nederlandse grens reden naar de eerste supperette om daar te halen, typisch hollandse koeken en boter, heel veel boter.
De komende dagen gaan wij eten van:
  • Duo Penotti Choco
  • Hak rode kolen
  • Hak appelmoes
  • Hak erwtjes en worteltjes
  • Calve pindakaas
  • De Ruijter hagelslag melk 'en' fondant
  • De Ruijter chocolade vlokken
  • Peijnenburg ontbijtkoek
  • Het gouden speculaasje
  • Maggie kruidenbuiltje
  • Macaron cirkels
  • Amandelkoeken
  • Gouda jonge kaas
  • en goeie oude hollandse kaas

Tuesday, September 19, 2006

Fire Watch

surfende pinguins

Iedereen die aan "Surf's Up" werkt had vandaag de keuze, ofwel gewoon komen werken, ofwel een dagje surfen op Zuma beach in Malibu, aan de meest noordelijke kant vanaf toren 13. Malibu Makos verzorgd het evenement.
"Geen pottenkijkers" heeft papa nadrukkelijk gezegd, maar verdorie wat hebben we goesting om na school richting Zuma te rijden, wie zegt dat wij iemand kennen bij SPI? En wij kunnen toch niet weten dat daar een evenement plaats heeft???

Labels:

bezorgde biologen


De 'wildfire' heeft dan tot nog toe geen echte schade aan woningen toegebracht, de luchtkwaliteit waar de rook overvliegt is van slechte kwaliteit, ook al schijnt de zon terug bij ons, op hun school worden de kinderen tijdens de speeltijd en middagpauze nog binnengehouden.
Biologen maken zich vooral zorgen over het Condor-kuiken nr. 412, ze zagen het, nu kalkoen-grootte vogel(tje), voor het laatst afgelopen vrijdag voor ze het reservaat moesten evacueren, de vogel is klaar om uit te vliegen. Tot hier toe hadden de Condor-ouders er verder goed voor gezorgd, maar door de verdriedubbeling van het natuurgeweld van afgelopen weekend, zijn ze er niet zeker van of ze de rook en as blijven doorstaan om voor hun jong te blijven zorgen.
Condors zijn met uitsterven bedreigd en nog maar zeer recentelijk is het biologen gelukt volwassen dieren opnieuw in het wild te laten paren en jongen uit te broeden. Condors zijn zeer goede ouders maar de kans is groot dat ze hun jong moeten achterlaten als rook en as te intensief worden.
Het "Sespe" gebied is een van de tien beschermde natuurreservaten in het "Los Padres National Forest".
Naast 'California Condors' is de Sespe de thuis voor 'Mountain Lions', 'deer' (herten), 'Coyotes', 'Black Bear' en een kudde van een dertigtal 'Bighorn sheep'.
'Arroyo toads', 'red-legged frogs' and 'steelhead trout' allen met uitsterven bedreigde diersoorten hebben hun thuis in het Sespe gebied.
Natuurlijk hebben wilde dieren een goede geur en ruiken het onraad vaak sneller dan mensen en zullen ook sneller vluchten, daarbij hebben ze een goed gevoel voor verandering van de windrichting en aangezien California gekenmerkt wordt door zijn bosbranden, zijn ze van nature aangelegd om gevoelig te zijn voor deze toestanden.
Na bijna helemaal uitgestorven te zijn, zijn California Condors zich opnieuw aan het nestelen in het wild, dankzij een agressief federaal opgezet kweekprogramma. Ongeveer 61 zeer grote roofvogels zweven in de lucht tussen Monterey en het Sespe sanctuary.
Kuiken 412 werd vanaf het uitkomen gemonitord, bij het uitvliegen wordt het dan 'even' gevangen om te ringen en met een sensor te voorzien. Dat is nog niet gebeurd, als het al zou uitgevlogen zijn op het moment dat biologen het gebied opnieuw kunnen betreden, zullen ze het proberen tracken aan de hand van de ouders.

more pictures
natuurbescherming
more news
Los Padres Forest watch

Fire Watch on CBS2-KCAL9

Sunday, September 17, 2006

Sniffing the ash

Gisteravond zagen we het vuur door ons raam,
vandaag was het grauw bij het surfen in Ventura.

In de ochtend viel het nog mee maar langzaam kwamen dikke rookwolken aangevlogen, de zon moest steeds meer vechten om wat licht door die bruine pakken te sturen. Tegen de middag was alles grijs en bruin, het sneeuwde asresten, het rook naar verbrand hout.

De foto's zijn onbewerkt, de sepia kleur is extreem, waarschijnlijk was zelfs mijn arme cameraatje wat in de war want zo bruin-gelig was het nu ook weer niet.

We voelden het bij het ontwaken, een sterke Santa Ana wind waait erg droge en warme lucht onze richting uit, geen fris oceaanbriesje maar een hete woestijnlucht.
Een weersconditie in korte periodes die typisch is voor de late nazomer en vroege herfst en waarbij telkens een verhoogde waarschuwing is voor branden want door de extreem droge luchtstroom ontstaat vaak spontaan een bosbrand of 'brushfire'. Ook vandaag begonnen enkele kleine 'wildfires' die tegen de avond weer onder controle zouden zijn.

Maar slecht nieuws voor de "Day Fire", de enorme brand die sinds "Labor Day" woedt in het "Los Padres National Forest", een honderdtal kilometer ten noordwesten van Los Angeles. Omdat het in ruig natuurgebied is, is het moeilijk bereikbaar voor de blusdiensten, maar is er tot nog toe geen gevaar geweest voor woningen. Ook is het naburige "Condor" reservaat beschermd gebleven.
In twee weken tijd is er 200 vierkante kilometer natuurgebied afgebrand.

Tot vandaag, door de gedraaide en hete luchtstromingen is deze "Day Fire" en sinds vandaag nu het "Ventura County Wildfire" verdriedubbelt in oppervlakte enkel op deze zondag, brandweerlui zijn de controle kwijt.
Het vuur gaat nu richting Ojai, een dorpje gekend als weekendverblijf voor de "rich and famous".
Een evacuatieplan is opgezet, een kostschool is ontruimd, bewoners hun auto staat bepakt klaar om te vertrekken.

Bij ons blijven ramen en deuren dicht terwijl het buiten rustig assen sneeuwt.
Binnenshuis ligt iedereen vroeg in bed, moe van het peddlen en surfen op de met asse bestrooide oceaan en het inademen van de zware bevuilde lucht.

latimes.com: wildfire in Ventura County
venturacountystar.com: day fire doubles in size

Saturday, September 16, 2006

E. Coli


Duizenden hectaren rijpe spinazie zijn klaar om te oogsten op de Californische akkers waarop drie kwart van alle verse spinazie in de USA wordt geteeld.
Net nu is er een federale waarschuwing dat de vers verpakte spinazie de oorzaak zou zijn van het recente uitbreken van het E. Coli die al honderden slachtoffers heeft gemaakt over 20 staten waarvan 1 dodelijk.
Alle vers verpakte spinazie is in alle warenhuizen uit de rekken gehaald.
Bijna elke dag eten wij onze portie verse rauwe babyspinazie uit die voorverpakte zakjes, een slaatje of tussen een broodje, nergens heb ik rauwe blaadjes zo lekker gevonden als hier. Eens ze terug in de winkel liggen gaat het me ook niet tegenhouden ze opnieuw te kopen.

The Day Fire

Dit is wat we 's avonds te zien krijgen, de vuurgloed van de hevig branden die sinds Labor Day of 4 september woeden in en rond het Los Padres National Park.
Door het ruige en vaak onbetreedbaar gebied, waar het sinds lang niet meer brandde, staat het oliehoudende struikgewas hoog en dik en is prima brandstof die moeilijk te blussen valt.
California kent in de herfst de spontaan uigebroken bosbranden, maar deze niet, het is ondertussen bekend dat het door een aangelegd vuurtje is.

Friday, September 15, 2006

back to school nights

Kijk eens wat er op Ben zijn bank voor me klaar stond,
mooi he!

De informatieavonden voor de lagere school en de Middle school zijn achter de rug.
Whaaw, weer sta ik versteld van de prima organisatie en bekwaamheid van de school, tot in de puntjes en tot op het minuutje is het geheel georganiseerd, het vlotte verloop van twee drukke avonden.
En weer eens is me opgevallen waar in het Amerikaanse onderwijs de nadruk wordt gelegd, niet op parate en van buiten geleerde kennis, maar op werklust en zelfstandigheid en opzoekingskunde, kortom, zoals onze moderne maatschappij in elkaar zit, alles is te vinden, de kennis en de techniek is grotendeels aanwezig, het kunnen gebruiken van die handel is waar het nu om draait.
Lijsten lagen klaar met al de verschillende taken waar ze vrijwilligers voor nodig hebben en zoals beloofd heb ik me dit jaar "officieel" opgegeven om op vrijdag "art" te geven bij Helena in de klas. Bij Benjamin ga ik helpen met het inrichten van de klas en de gang en de wekelijkse klusjes zoals lamineren, copieren, scrapbooking, foldertjes en andere voor juffen tijdrovende taakjes. Oh ja en op fieldtrips ga ik ook zoveel mogelijk meegaan. Mijn manier om wat tussen de mensen te komen.
Maandag dien ik mijn negatieve TBC-test in en onderteken ik het papier waarop ik beloof dat alles wat ik te zien en te horen krijg aan vertrouwelijke informatie tussen de schoolmuren aan niemand ga doorgeven.

Wednesday, September 13, 2006

a bomb treat/threat

We hadden afgelopen maandag over heel de wereld de herdenkingen van de aanslag in 2001 en dit zette blijkbaar een paar gekken op domme ideeen.

Ok, als schoolgaand kind maakten we tussen vrienden wel eens grapjes en losse fantasieen over een bomalarm, dan zouden we getracteerd worden op een extra dag verlof en gebeurde er eens wat spannends.
Maar dat was vroeger, zonder terroristische aanslagen.

Gisteren hadden ze in het naburige Santa Paula het hele lagere schooldistrict moeten evacueren, een bomb hoax, alles afgezocht, niets gevonden maar wel een hele dag kinderen tussen de 5 en 12 in spanning op de sportvelden bijeengehouden in de brandende zon, zonder voorzieningen.

Vandaag was onze Highschool aan de beurt.
Onderweg naar school kregen we de boodschap dat de school werd afgezet en we onze kinderen moesten thuishouden wegens een bommelding die 's nachts was binnengelopen op het automatisch antwoordsystheem en die het administratief personeel vanmorgen had gevonden.

Alexander en Kara waren er al omdat die om 7:10 beginnen met hun koor, zij werden samen met de andere reeds aanwezige 1000 leerlingen geevacueerd naar het verst afgelegen sportveld, de school werd afgezet door politie en brandweer en de "Bomb Squad" kwam eraan met bom-honden.
En toen kwam het hele rampenplan in actie, het opgezette systheem dat zijn doeltreffendheid nu zou moeten bewijzen. Te beginnen met de ingesproken en dan gecomputeriseerd gestuurde automatische boodschap die op minder dan 10 min. alle ouders weet te bereiken van een school met 2500 lln.
En toen mochten we de reeds aanwezige kinderen gaan ophalen, alleen met een geldig ID op zak, geverifieerd aan de gepersonaliseerde emergency kaart die we de eerste schooldag hadden moeten inleveren met daarop alle emergency telefoonnrs. en namen van gewettigde personen die ons kind in geval van nood mogen afhalen op school. Kara en Alex waren bij de eerste gelukkige vrijgelatenen.
De bakken met alfabetisch gerangschikte kaarten stonden op tafeltjes, je identiteitsbewijs wordt vergeleken met de emergency gegevens, je kind wordt omgeroepen en mag komen, je tekent bij het buitengaan. Het werden lange wachtrijen, ik had geluk omdat ik nog in de buurt was en snel ter plaatse was, maar anderen stonden tot 2 uur aan te schuiven. Volgens 'anderen' zou het bij wet zijn vastgelegd dat ze op school de kinderen niet met zomaar iemand mogen meegeven, in noodgevallen gebeuren nogal gauw fouten en raken kinderen zoek, het moet en mag enkel volgens het boekje, de kinderen waren ver van de gebouwen en verondersteld veilig te zijn.
Eveline ging een hele dag bij haar vriendinnetje samen de spanning af kwebbelen en koekjes bakken. Alex en Kara hebben mijn boodschappen helpen dragen en hebben hun spannende ervaring afgebakken met banana bread en de anderen hadden gewoon les maar kregen extra security controles op school en hadden bij thuiskomst een geruststellingsbrief mee met het correcte feiten van de dag.

Labels: ,

Tuesday, September 12, 2006

huiswerk doe ik nu alleen

Na een slok en een koek rent hij met rugzak de trap op naar zijn kamer. "Wacht, moet ik niet helpen?" roep ik hem nog na.
"Nee mama, ik kan dat wel alleen!"
"Ok, als je hulp nodig hebt dan roep je maar!" gooi ik er nog achterna.
Even later hoor ik hem stommelen bij Eveline op de kamer, hij vraagt haar om de opdracht voor te lezen. Voorzichtig ga ik de trap op en piep even bij hem binnen want daar zit hij ondertussen alweer ijverig te pennen en te gommen, "ge moet mij niet helpen hoor!" krijg ik onmiddellijk als commentaar.
Na een kwartiertje komt hij me, blij dat hij ervan af is, zijn blaadjes tonen, een ervan is het echte huiswerkblaadje en het andere is het oefenblaadje voor de wekelijkse spellingwoorden. Daarna gaat hij spelen.
Zo gaat dit nu elke dag, behalve op maandag want dan oefenen we samen de nieuwe woorden in en op donderdag doen we een 'fake' spellingtest want op vrijdag is het telkens de echte in de klas.
Het is wel ooit anders geweest. In onze eerste weken USA, zaten we met zijn zessen te zwoegen aan de keukentafel, niemand die een woord verstond van die ellenlange huistaak. En vorig jaar toen Ben nog verdronk in de engelse taal, het hem allemaal wat veel was en we ons samen iedere dag door het lange huiswerk trokken.
Maar vandaag lijkt hij beter op zijn plaats te zitten, hij lijkt er helemaal geen last van te hebben dat het weer hetzelfde is, voor hem is het allemaal nieuw en gaat hij volgens hemzelf dit jaar heel veel interessante dingen gaan leren. Hij komt nu ontspannen en content thuis, hij hoeft niet meer op zijn toppen te lopen en kan weer zijn wie hij is, de jongste uit het nest die al spelende leert.

Monday, September 11, 2006

at Dukes


Ze is veertien en ze wil wat,
het liefste dobbert ze op haar surfboard,
ver weg van de kust,
ligt ze te wachten op 'de' golf van de dag,
riding waves,
hongerig en moe loopt ze door het hete zand,
"gaan we straks naar Duke's?"
"please???"

Sunday, September 10, 2006

ons weekendje

Hey!
Het is Eveline nog een keertje. Momenteel is het zondagavond en morgen is het weer schooltje. Dus vroeg gaan slapen! Dit weekend hebben we natuurlijk aan de zee doorgebracht. Zaterdag zijn Catherine en ik al 's ochtendsvroeg met de buren meegegaan want hun zoon had een surfing wedstrijd in Malibu tussen alle locale surfclubs. Hij had goed gesurft en daardoor mocht hij naar de volgende ronde die vandaag was maar spijtig genoeg ging het nu wat minder. Daar zijn we dan de hele de dag gebleven.


Vandaag zijn we 's ochtends weer naar de zee vertrokken, maar deze keer om zelf te surfen. Onderweg zijn we gestopt aan een surfshop en daar hebben we nog een softboard gekocht. 9 ft. vooral voor Catherine, Helena en Alexander die door heel de zomer in Japan te zitten niet veel heeft gesurft en die nu toch ook is begonnen samen met zijn vriendin.
Onze (andere) surfersburen waren daar ook en na een hele dag in het water te zitten zijn we allemaal in "Dukes" een hamburger met frietjes gaan eten. (Vooral omdat er naast ons aan het strand een bbq-feestje aan de gang was en het verschrikkelijk lekker rook en we bijna misselijk werden van de grote honger!)


Dit is dus ons weekendje, dat we meestal aan de zee doorbrengen nu.
nog veel groetjes, Eveline -xOxOx-

Labels:

Thursday, September 07, 2006

Liefde is ...


Ze zijn nog zo ontzettend jong maar zo verliefd.
Liefde is ... samen dezelfde sandwich eten.
Liefde is ... haar je sweater geven.
Liefde is ... haar kamer helpen opruimen.
Liefde is ...
en zo zouden we er elke dag nieuwe kunnen maken.
Net zoals Kim Casali dat deed toen ze stapelverliefd was en ze elke dag nieuwe tekeningetjes maakte op kleine briefjes voor haar toekomstige echtgenoot in California in 1967. De LA Times begon ze in 1970 te publiceren, ook verschenen ze nadien in 50 andere verschillende kranten.
Wie kent ze niet?
Als ik die twee zie, zie ik in mijn verbeelding hun cartoon verschijnen.

Labels:

Wednesday, September 06, 2006

firedanger Californian Condor

Al de derde avond kijken we uit op dikke rookpluimen, vanachter de laatste bergketen die we vanuit ons raam zien liggen. Wildfire in het "Los Padres National Forest".
Het "fire season" begint van 1 juni en loopt tot de eerste herfstregen.
Die bosbranden ontstaan vaak spontaan, de sterk oliehoudende planten die groeien op de droge rotswanden zijn erg ontvlambaar, het minste vonkje werkt dramatisch bij deze prima brandstof. Sinds maandagmiddag woedt het vuur in het "Los Padres National Forest" op onbetreedbare stijle hellingen, ontoegankelijk voor brandweerlui, blusvliegtuigen wel.
Het vuur komt steeds dichter bij het "Sespe Condor Preserve" waar de Californische Condor onder bescherming leeft, op dit moment zou nog 1 van de 5 uitgekomen jongen in het nest verblijven, natuurbeschermers hopen voor het beste. De Californische Condor is de grootste roofvogel, met een vleugelwijdte van 2,9 m., is met uitsterven bedreigd en de kweekprogramma's in het wild verlopen moeizaam.
Elke dag cirkelen er grote roofvogels boven ons hoofd maar deze moet gigantisch zijn en dat ze zo dichtbij zitten weet ik maar sinds vandaag.

Tuesday, September 05, 2006

emergency prepardness

Deze foto is van ergens in april vorig schooljaar, toen Alex zijn laatste thuiswedstrijd speelde met de Highschool volleybal, een familieportretje, in feite ons enige, niet de verwachte echt traditionele vanuit een fotostudio maar gewoon losjes uit de hand, nog wel ingescand ook van een doodgewone outprint en ik vind hem nog leuk ook.

Ik was op zoek naar een recente familiefoto en zoals al eerder gezegd blijkt dit de enige bestaande te zijn. Ik heb voor ieder kind een envelop klaar te maken met daarin een brief aan hen persoonlijk geschreven met een foto erbij. Deze envelop gaat in de "emergency" rugzak van de klas om het "disaster preparedness comfort kit" te vervolledigen.
"A note of comfort" of een brief om hen op hun gemak te stellen, moet ik nog op papier zetten.
De "emergency cards" had ik al ingevuld, met al onze telefoonnrs., met 4 personen en hun contactgegevens uit onze onmiddellijke omgeving die ons mogen vertegenwoordigen in functie van de kinderen als geen van ons beiden te bereiken is en een "out of state" contact.
En dan een twee paginalange vragenlijst die in gezinsverband te overlopen is, met een eigen familiaal rampenplan, of we de verschillende procedures willen doornemen die elk lid kan volgen bij het voordoen van een ramp.
Ik ben er nog niet helemaal in, maar heb dan ook nog geen ramp meegemaakt.

Saturday, September 02, 2006

Labor Day Weekend


Labor Day is als de 1ste mei in Belgie en valt op de eerste maandag van september. Een verlofdag voor de werkende mens of een verlengd weekend.
Wat doet de modale Amerikaan dan zoal? Heel velen trekken erop uit voor een minivakantie, anderen gaan shoppen tot ze er bij neervallen omdat er overal goede koopjes zijn en nog anderen roepen de hele buurt samen om een BBQ-feestje te bouwen.

Wij hadden prijs voor het laatste, hierboven een snapshot van bij het begin vanop ons balkon met de kleine telelens. Na enkele uurtjes in de donkere nacht met lampionnetjes en vallende sterren, zijn we in ons bedje gekropen.

Morgen en overmorgen trekken we de bergen in, dus ook nog prijs voor het eerste.

alligator lizard


De voordeur ligt op de zonnige kant, zalig voor ons maar ook voor de reptielen uit onze buurt. Het hele jaar rond komen de Lizards er in de ochtend zonnen, geplakt tegen de muur of op een dikke kei liggend. Als koudbloedigen hebben ze de zonnewarmte nodig.

Sinds enkele dagen hebben we een nieuw soort bezoeker, een "alligator lizard", een beetje zoals een kleine slang maar dan met pootjes. De gewone lizards zijn snel en moeilijk te pakken, deze is trager en dus ook makkelijker te pakken, maar dan wel oppassen dat ze niet bijt. Ik vraag de kinderen om ze toch maar met rust te laten, het zou jammer zijn als ze haar prachtige staart kwijt raakt, want dat is een verdedingingstaktiek.

Friday, September 01, 2006

Hey Schoolgaanders! OPROEP

En nu willen wij wel eens weten hoe het bij jullie is geweest die eerste schooldag!
  • Was het moeilijk vroeg opstaan, of lag je al een halve nacht wakker?
  • Welk ontbijt heb je gegeten, of had je geen honger van de zenuwen?
  • Zit je bij een leuke juf(fen)/meester(s), of wil je dat liever niet zeggen?
  • Zijn er toffe klasgenootjes, of zijn het maar ... ?
  • Zie je het nieuwe lessenrooster zitten, of is er geen beginnen aan?
  • Moet je veel schoolgerief gaan kopen en voor welke trend ga je?
  • Ben je blij dat het schooljaar weer begonnen is, of verlang je al naar volgende zomer?

En voor de mama's en papa's: heb je genoten van de eerste rustige dag in huis of mis je de vakantie alweer of ... ?