De kleine man, zo gelukkig als wat dat hij vandaag eindelijk weer eens jarig was. Onze traditie wil dat in de ochtend alle pakjes, inkluis alle reeds ontvangen kaartjes en presentjes, versierd met een ballon, op de plaats staat waar anders je ontbijt ligt. Maar soms foppen we wel eens, vooral bij de kindjes die al eens komen piepen vooraleer ze eigenlijk in de keuken toegelaten zijn. Want de jarige komt als laatste en niet voordat alle anderen klaar staan om te zingen van Happy Birthday, een welkomstcommitee dus.
"Ga je me ook tricken??" vroeg hij me gisterenavond bij zijn laatste nachtzoen als achtjarige, want eerder bij Helena hadden we het eigenlijke geschenk van ons nog wat achtergehouden. Spannend dus.
En ja hoor, we hebben hem ook ge'tricked'. Zijn hartewens had hij op lego.com uitgekozen, welja, er was een hele rij keuzes die in aanmerking kwamen als 'dat wil ik graag'. Dus bestelde ik al een hele tijd op voorhand wat uit zijn keuzelijst maar bleek dat nu wel 'out of stock' en de geplande leveringstijd lag lang na zijn verjaardag. Om zijn ongeduld te stillen, want wel iedere ochtend vroeg hij of ik al besteld had, had ik verteld dat ik wat uitgekozen had maar dat het hoogstwaarschijnlijk niet op tijd zou komen. Niet erg, een prentje van mijn gemaakte keuze was ook goed en een uitstap naar de speelgoedwinkel op zijn verjaardag als compensatie zag hij ook al goed zitten.
Maar vorige week kreeg ik per email bericht dat het pakje verstuurd was, het zou dus op tijd zijn, maar om alle spanning niet te breken had ik daar niets van verteld. Maar net toen we buiten bezig waren kwam het postautootje de oprit opgereden en had die een gigantische bruine doos voor ons mee. Ons mannetje sprong overeind en was als eerste om het aan te nemen, en toen hij wou gaan schudden om eens te 'voelen' (want ja, lego stopt het wel in die neutrale bruine postdozen, maar legoblokjes rammelen nu eenmaal op een voor lego unieke manier en dat hoor je) kon ik hem net op tijd tegenhouden, dat het waarschijnlijk de wisselstukken van de wasmachine waren en die wel eens breekbaar kunnen zijn. Oh ja, nu zag hij het, op de doos stond trouwens mijn naam en Lego komt toch met een UPS-truck he?
De doos ging dus in een hoekje van de garage en niemand die er nog naar piepte, zelfs al lag ze zomaar voor het graaien, Ben was er gerust in dat zonder het pakje zijn verjaardag ook wel tof zou worden.
En zo begonnen we deze ochtend met de per post aangekomen geschenkjes en kaartjes en een pakje van zijn grote broer die ondertussen al naar school was. En toen na het enthousiaste uitpakken en lezen van de kaartjes geen prentje te vinden was, kwam de bruine doos al 'rammelend' te voorschijn.
Tegen half negen waren we klaar om te vertrekken naar zee en om alle kinderen van het Life Guard kamp te kunnen trakteren, had hij een super size Costco pretzel trommel meegenomen, iets zout smaakt altijd zo heerlijk daar. Natuurlijk hebben ze dan ook met zijn allen voor hem gezongen terwijl hij bovenop de Life Guards hun truck mocht staan.
En raad eens waar hij vanavond de hele tijd stilletjes mee bezig was?
