weg met die boom

Gek toch he, eens nieuwjaarsdag voorbij en we zijn helemaal uit de kerstsfeer! Dan moet ook die boom het huis uit en hoe sneller hoe liever. Driekoningen vieren we hier ook al niet, dus daarop hoeven we niet te wachten, mensen uit de buurt deden het al op 1 januari en wij gisteren.
De kinderen, de drie jongsten dus, namen de hele karwei voor zich, stapje voor stapje en het was helemaal zo niet gepland, maar ze vonden het fijn, dus deden ze alsmaar verder. Lucky me!

De boom ontmantelen ging vlotter dan verwacht, ornamentjes eruit nemen en sorteren, de ster uit de top plukken deed Helena vanop een keukenstoel en ook de lichtjes trok ze zonder ongelukken uit de prikkers. Voor het losvijzen uit de stand haalden we Alex uit zijn kamer, zo kon hij ook helpen met een reuze plastiek boomzak rond de boom te heffen en dan nam hij zomaar gezwind die boom op en kieperde hem door het open raam, over het balkon, de diepte in, de kortste en makkelijkste weg naar buiten.

De gevallen naalden werden bijeengeveegd, het stof werd gestofzuigd en de vloer gesopt, Catherine deed dat helemaal voor haar rekening.
Ook het zwarte krijtbord met de multiculturele wensen werd eindelijk helemaal schoongeveegd door hen.

Maar die boom moest nu wel naar boven getrokken worden en voor ik het wist was Ben al helemaal daar, ik was nog net op tijd voor een foto. Niet veel later zat hij samen met zijn vriendje de hele boom kaal te knippen, hijzelf met een snoeizaagje en het vriendje met de snoeischaar. Even twijfelde ik of ik ze wel verder zou laten doen, het is nu eenmaal niet het meest veilige spelletje, maar ze waren zo vol overgave en wat is er nu leuker voor jongetjes van zeven en acht? Ieder ver uiteen, dat was de afspraak, Ben bij de dikke takken onderaan de stam en het vriendje bovenaan. De hele middag was dit hun spel, zagen en knippen en takje per takje in de groencontainer en ondertussen het constant evalueren van de kerstboom of dat stukje nu al dood is of niet. De hele boom zit in de groenbak, alle takken gingen eraf en de stam zaagde Ben in drie gelijke stukjes. Ongelooflijk wat kleine jongetjes al kunnen, als ze het maar leuk genoeg vinden!

balsahouten doosje

Helena heeft een doosje in elkaar geknutseld met een echt dekseltje dat erop en eraf kan. Dat doosje maakte ze van stukjes balsa hout die ze op maat moest snijden en dan in elkaar kleven. Het dekseltje was nog het moeilijkst, want dat moet er netjes overheen passen.

Helemaal recht en stevig vastgelijmd, versierde ze het nog met vijf surfboards en sterren en hartjes, de surfboards van Big Z. uit Surf's Up. Het doosje was voor papa. Hij is er erg blij mee en zal het volgende week meenemen naar zijn bureau waar het naast de Surf's Up computers komt te staan. Een doosje voor kleine prulletjes.

kerstdag

Wat een mooie dag!
Misschien niet wat je je van een kerstige dag voorsteld, maar wel zoals wij ze het liefste hebben. Genieten van elkaar, geen verplichte uitstappen, maar doen waar wij zin in hebben.

Drie dansende (b)engels proberen hun nieuwe dvd Twister uit, leuke animatie die hen danspasjes aanleerd, ze vinden het super om te doen, eindelijk weer eens een bewegingsspelletje want die zijn veel beter voor hun gemoed dan al dat electronisch gedoe dat kinderen te veel doet gaan stressen.

Nadat Catherine haar spaarpot had bijeengeteld besefte ze plots weer dat er nog veel nodig is eer ze genoeg bijeengespaard zal hebben voor haar eigen laptop, daarom wou ze graag wat klusjes doen. Nadat alle opgelegde werkjes klaar waren vond ze de keukenramen toch wel erg vuil en begon ze die ijverig te wassen. Dankje Kerstman!

En Legoland heeft duidelijk zijn doel niet gemist, sindsdien zijn ze allen weer in de ban van de rood-geel-blauwe blokjes. Alle dozen liggen leeggekieperd op de benedenverdieping en daarvan worden weer modellen gebouwd. Papa is blij dat hij ook mag helpen.

Natuurlijk mocht een strandwandeling niet ontbreken, via een piepklein parkingetje naar een piepklein strandje, verborgen achter de rotsen, het was er aangenaam vertoeven.

Nadat we de gourmetoverschotjes van kerstavond opgebakken hebben, gingen we samen nog naar de film "Eragon", een mooie en spannende afsluiter voor kerst in een zo goed als lege filmzaal.

kerstavond

Dit jaar hebben we onze traditie helemaal weer opgepakt. We zouden gourmet gaan doen, maar ons electrisch toestel hebben we, zoals alle andere, in Belgie moeten achterlaten, we gingen dus op zoek naar een nieuw. Zoals dat meestal bij ons gaat, een beetje laat, dezelfde dag dus. Gelukkig is hier op zondag alles open en was het helemaal niet meer druk, maar we hebben wel zes winkels afgelopen eer we vonden wat we nodig hadden, eentje voor acht personen.

Groentjes en vlees en alle andere voedingswaren waren in een wip aangekocht en het (voor)bereiden verliep ook vlot. Vol ongeduld zaten we te wachten tot het laat genoeg was om met het feest te beginnen. Vooral voor Benjamin kon dat niet rap genoeg zijn en toen de pannetjes warm waren kon hij het ene hamburgertje na het andere niet snel genoeg bakken, hij wipte op en af zijn stoel, bakte ook nog vlijtig groentjes en gratineerde zijn broodje met kaas en tomaat. Echt feest, voor iedereen trouwens.

De pakjes deden we ook maar ineens, niet echt zoals de Amerikanen want die doen dat op kerstochtend, maar de sfeer zat er goed in en zo konden we de gezelligheid nog een heel tijdje rekken. Ondertussen tsjoekte de Legotrein lustig verder.

Op schoot bij Santa.

Arme Santa Claus, van 's ochtends tot 's avonds ontvangt hij kinderen voor de verplichte foto en daarna een lieve knuffel, voor dat laatste waren wij al een beetje groot, maar voor de foto mocht het zelfs met de hele familie.

Ons kerstkadootje.

Een wondermooie Kerst gewenst, speciaal voor jou.

Een bord vol wensen.

Het gebeurde op die zaterdagavond, toen de halve buurt binnenviel voor de jaarlijkse wandelende kerstbijeenkomst. Het begon met "Zalige Kerst" van Eveline en toen vond Alex dat niet werelds genoeg en schreef er "Happy Hannukah" bij voor Kara. Maar wat dacht je nog van "Merry Christmas" ook, want dat zou tenminste iedereen kunnen begrijpen? Toen gingen de poppen aan het dansen, Japanse Mitsuki schreef het in het Japans en samen met Amerikaanse Matt zochten ze naar de correcte Chinese tekens. Maar Roemeens/Duitse Peter wou ook dat krijtje eens gebruiken en deed er nog de Duitse wensen bij, maar ook in het Roemeens en ook nog eens in het Hongaars. Amerikaanse Michelle die stond ook te popelen want zij kan een goed mondje Spaans, dat wou zij graag opschrijven en haar Amerikaanse vriend is helemaal weg van Italiaans dus nam hij snel haar krijtje over. En dan Amerikaanse buurvrouw Randy kan wat Frans, dat wou zij dan weer krijten. Maar oh wee, papa Bert zag daar 2 dikke schrijffouten staan, hij moest dus dringend bijspringen en haar een -2 bijschrijven. Toen werd er eens hartelijk gelachen en de gezellige samenkomst ging gewoon weer verder.

Dat is nu een week geleden, maar het bord hangt nog steeds beschreven bij ons in de keuken aan de muur. En zeg nu niet meer dat die Amerikanen hier niet multicultureel willen zijn!

NPHS Winter Concert

Of het "Newbury Park High School Concert Choir and Panther Chamber Singers" presenteren hun Winter Concert, December 20 & 21 2006.

Wij gingen gisterenavond, het begon om 7 u. 's avonds en eindigde pas ruim na negen. Een dikke twee uur luisteren naar koorgezang, om eerlijk te zijn waren onze verwachtingen niet hoog gespannen. Maar, O... dat draaide helemaal anders uit, het niveau lag hoog, kwaliteit was prima en de sfeer was top, een concert op topniveau en dit gebracht door jongeren tussen de vijtien en achtien jaar oud, met Kara (alt) en Alex (bas) tussen alle anderen. Elke dag samen oefenen op school van zeven tot acht in de ochtend, zorgde voor ons mooiste Kerstgeschenk.

Mijn dierbaar mini digitaal cameraatje heeft weer eens zijn best gedaan, 1 Gb aan filmpjes heb ik ermee geschoten, deze ochtend heb ik ze aan elkaar geplakt, een compilatie van acht minuten van een twee uur durende show die geen seconde dode momenten had, waar de verveling niet ging toeslaan, die de hele avond hemels mooi klonk. Die paar minuten zijn maar een wink, doch 8 minuten is te lang voor het internet. Toch, het staat er helemaal op, speciaal voor Oma en Meme, omdat zij ook al jaren elk in hun koor zingen, ik weet dat zij het wel zullen weten apprecieren.

(Voor hen als jonge bejaarde internetgoeroes deze boodschap: doordat dit filmpje wat langer is, zal het even duren eer het goed is ingeladen, het zou kunnen dat het af en toe eens hapert, om dit te voorkomen laat je het rode lijntje eerst volkleuren. Merry Chirstmas!)

(De CD is besteld maar zal pas in januari klaar zijn.)

Voor wie het interesseert: "geniet ervan"!

Show us your lights

Heel wat huizen zijn uitbundig opgedirkt met kerstversieringen en verlichting, onze povere lichtkransjes zijn er niets tegen.
De plaatselijke krant vraagt naar digitale foto's van adembenemend gedecoreerde huizen, waar Santa zijn zonnebril nodig heeft om op het dak te landen. Deze worden online gepubliceerd.

Net zoals we vorig jaar deden, zullen we nu ook een keertje een avondje uitrijden, in pyjama in het donker langs de mooiste kersttafereeltjes. Nee, kerststalletjes zijn schaars, maar Santa's, rendieren, pinguins, candy canes in overvloed.

De week voor Kerstmis

Bah, de week voor Kerstmis en ze is ons er werkelijk te veel aan.

Buren met kindjes zijn zondag al vertrokken naar Duitsland en nu voelt het hier zo leeg. Het is ons veel te vroeg opstaan en veel te vroeg donker, ze krijgen nog veel te veel huiswerk en 's avonds zijn er nog te veel andere dingen te doen. Te druk dus om in kerstsfeer te komen en gezellig hele dagen op pakjesjacht te gaan.

Eveline zwemt zich iedere dag te pletter in het slechts spaarzaam verwarmde buitenzwembad van de school, waterpolo op zijn best, "alleen mijn handen hebben koud" antwoord ze me als ik vraag of het niet koud is. (Deze ochtend lag er rijm bij 4 graden celsius, ik sta met bevroren tenen in mijn winterschoenen aan de zijlijn met een dikke trui, bodywarmer en muts en handschoenen! Brr. ik moet er niet aan denken om er ook in te springen!)

Vrijdagochtend zeer vroeg vertrekt ze richting Utah en de dag daarna verder naar Idaho, een rit van 20 uur, ze mag mee op snowboardvakantie met een vriendinnetje en haar papa, daar logeren ze bij vrienden op een grote ranch, naast de universiteit waar ze de hele sportaccomodatie mogen gebruiken, de gelukzakken!

Alexander vertrok deze ochtend weeral eens om 6u naar school, generale repetitie voor hun kerstconcert vanavond en morgenavond met het "Concert Choir". Zijn Tuxedo hangt klaar, zijn stem is gesmeerd en onze plaatsen zijn gereserveerd.

Progressive Xmas dinner

De negende keer was het al, dat de hele buurt de week voor Kerst een etentje houdt en er van huis naar huis gegaan wordt voor de verschillende gangen. Erg leuk. Vorig jaar was het onze eerste keer en dit jaar stelden wij ons huis open voor de soep.

Buurvrouw r. had een Brocolli Schrimp Soup gemaakt en ik maakte mijn Galapeno Ginger Butternut Squash Soup en nog een gewone prei soep voor de kinderen. Vooral de 'spicy' soep viel erg in de smaak, de mannen maakten er verscheidene keren complimentjes over, waar ik dat als Belgian Girl dan toch geleerd heb? Maar ik groeide ondertussen van fierheid, glimlachte eens en heb dan braaf het hele receptje uitgelegd aan de vrouwen.

Anderhalf uur was het vertoeven bij ons binnen, alle stoelen en lege plaatsen waren gevuld, luide stemmen, wijn en bier dat rijkelijk vloeide, kinderen spelend met de blokken, en in een wip stond het zwarte krijtbord vol met kerstwensen in al de verschillende moedertalen van de bezoekers.

De potten zijn leeg, het huis is weer opgeruimd en stil, we tellen nu af naar Kerst, maar eerst nog een weekje school.

Kerst in huis, de start.

Het begon met het motto "onbreekbare en kindvriendelijke ornamenten" en we zijn dat blijven doen. Ieder jaar wordt de verzameling groter, vooral vlak na de kerstdagen gaan we graag op zoek naar koopjes van -75%, om het volgend jaar verrassend uit te roepen "Hey, dat heb ik nog nooit gezien, is het nieuw?" En soms, kopen we ook iets aan de volle prijs, leuke dingetjes die ons aanspreken.

We doen niet mee aan modegrillen, we doen het niet Europees en ook niet Amerikaans, we hebben onze eigen stijl. Ieder jaar hangt die boom voller en kunnen we er uren in zitten turen.

Onmiddellijk de dag na Thanksgiving zie je overal de kerstverlichting aanspringen, rondrijdende kerstbomen op de autodaken, lichtgevende figuren en opblaastaferelen uit de grond rijzen en is de kerstafdeling in de warenhuizen zo goed als leeggeplunderd en dan spreek ik over 24 november!

Nee, daar doen wij niet aan mee, veel te vroeg. Ook het volgende weekend was het nog niet aan ons besteed, stel je voor, nog voor Sinterklaas geweest is, we moesten er niet aan denken. Trouwens, was het nog zulk prachtig warm zomerweer, dat het ons helemaal ongepast leek.

Maar dit weekend was het zover. Sinterklaas is weer vertrokken en kouder of natter winterweer als we nu hadden, zal het niet meer worden. De ideale dag. Bewolkt en frisjes, met een goede trui aan trokken we samen op weg op zoek naar de perfecte kerstboom en net toen we die kanjer van 2 meter op het dak aan het vastbinden waren, vielen de eerste regendruppels, we konden het niet beter treffen.

Thuisgekomen hebben we die snel de garage in gedragen en vanochtend begonnen we eraan.

Nog samengehouden door het net, werd hij netjes kaarsrecht vastgevezen in de kerstboomvoet, water geven en dan alles voorzichtig losknippen.

Terwijl de Alexander 'zijn' buitenlichtjes installeerde met hulp van Benjamin, hebben de meisjes de boom gedecoreerd. Toen heeft papa met Helena wafels gebakken, nog voor die allemaal klaar waren, werden ze overvallen door een bende hongerige piraten, een kilo bloem en bijna niets blijft over! Even later lagen die languit bij kerstverlichting voor "Pirates of the Caribean 2", spannend, grappig maar ook een beetje eng.

Xmas 2006 - de foto's