Helena

Helena is twaalf en zit in het zevende leerjaar in Junior High School. Nog steeds is ze een leesbeest, overal neemt ze haar (dik) boek mee om toch maar geen minuut te verliezen en zich altijd en overal te kunnen verdiepen in de spannende verhalen, in fantasie en mysterie, in draken en draculas. Als hier de voorraad opgelezen is, rent ze naar de bibliotheek op school of naar een of andere buur om nog meer interessant leesvoer.

Op school gaat het bijzonder goed en met huiswerk maken heeft ze nooit problemen.

Helena schrijft stilletjes aan een eigen boek, langzaam groeit het verhaal en volgens haar zal het nog wel een hele tijd duren eer het helemaal klaar zal zijn. Bij echte schrijvers duurt dat trouwens ook jaren.

Helena is een echte kwajongen die graag verkleed als ridder door de open achtertuinen rent, verdwaald in haar eigen fantasieverhalen, met een zelfgemaakt uitgehouwen houten zwaard.

Helena is een bijzonder meisje, ze kan het goed vinden met jongens maar helemaal niet met echte girly-girl meisjes, die vindt ze maar verschrikkelijk stom.

Ze is een goede babysit in wording, kan verantwoordelijkheid opnemen, neemt verstandige beslissingen, zorgt goed voor haar jongere broertje maar rivaliseerd met haar twee grotere zussen.

Creatief als ze is, maakte ze een "dinosaurus"taartje van een madeleintje op het blijvenslapen verjaardagsfeestje van een "zwem"vriendinnetje afgelopen weekend, dat ze nadien gastronomisch verorberde. (Klik om te vergroten.)

Harry Potter Mania

Eindelijk, eindelijk, is het minste wat ik erover kan zeggen.
Vooral Helena had de maanden, weken en dagen afgeteld. Van haar juf had ze einde schooljaar al een $5 aankoopbon bij Borders gekregen voor haar grote leeslust en dat bedrag had ze zuinig opzij gelegd voor dit boek.
Al weken geleden konden we het boek online reserveren bij deze boekhandel, dan ligt de hardcover aan min 40% voor je klaar vanaf middernacht als het 21 juli wordt. De hele vrijdagavond daaraan voorafgaand was er Harry Potter feest in de winkel, daar zijn we niet naartoe gegaan omdat laat opblijven niet voor ons is weggelegd. Daarom gewacht tot deze ochtend en van een gigantische stapel gereserveerde boeken kreeg ze eindelijk haar exemplaar. Dat liet ze niet meer los, zelfs tijdens boodschappen van winkel naar winkel streek ze overal neer op de vloer om verder te lezen, zelfs met reuzehonger tijdens de lunch kon ze het niet neerleggen.
Af en toe krijgen we een stukje voorgelezen en soms kan ze zich niet inhouden en krijgen we een klein detail uit het verhaal, "zo'n mooi boek!".

Nu zitten we allemaal ons beurt af te wachten om het laatste en dikste boek van Harry Potter te kunnen lezen. Alex is slimmer en bestelde er zelf een.

Ook de laatste film zijn de kinderen stuk voor stuk zo snel mogelijk gaan bekijken, Eveline ging met vriendinnen om middernacht als premierestunt en de anderen de dag nadien, over een kleine manie gesproken!

Weer eentje jarig

Helena, 11 jaar werd ze vandaag en dat verdiende een zak vol pakjes. Ze groeit als kool dezer dagen, zo erg zelfs dat ze er af en toe zelf van verschiet. (Ze is trouwens niet de enige, Catherine heeft in een paar dagen Eveline ingehaald. Nu nog Ben en dan mag ik officieel gaan verkondigen dat ik de kleinste ben in huis.)

Al heel vroeg waren we opgestaan, want deze week gaan ze iedere dag op surfkamp en daarvoor moeten ze om acht uur thuis vertrekken om op tijd aan het busje te zijn, een mini exemplaar waar ze met zijn twaalven inpassen. Eveline is de lessen ondertussen al voorbij gegroeid, maar vandaag reden we zelf ook met de wagen en mocht ze twee vrienden meenemen, maar morgen is ze welkom in het busje waar nog net een plaatsje leeg is.

En toen wou Helena na het kamp al onmiddellijk haar vriendinnetje thuis op logement meenemen, en omdat het haar speciale dag was, mocht dat natuurlijk, we deden er zelfs nog een schepje bovenop en namen ze mee naar de film Pirates die ze al zo lang heel graag wilden zien. Bij deze dus.

Ondertussen werden er nog meer kadootjes door de buren afgeleverd, een erg lieve traditie die hier langzaam onder ons is gegroeid en erg leuk voor de kinderen om op deze manier te ervaren dat ze geliefd zijn.

Sycamore Canyon Chorus

Ook in de lagere school is er sinds kort een koor en sinds april is Helena daarin toegetreden. Iets wat ze uit zichzelf graag wou doen en natuurlijk vonden wij dat goed. Ze heeft het zingen in zich en elke maandag na school ging ze oefenen met de andere kinderen in de grote zaal van de school. Slechts acht keer zijn ze samengekomen en hadden met hun beperkte groepje toch al een mooi concertje klaar. Het thema was "50jr televisie", daarom nog in zwart/wit (kledij) en met 10 themaliedjes uit gekende programmas van toen. Welja, enkel The Addams Family, Bonanza en the Flintstones klonken ons echt bekend in de oren, de anderen zijn vast nooit doorgedrongen tot in de nederlanden. Zo zongen ze ook nog Howdy Doody, Beverly Hillbillies, Mickey Mouse Club, Mr. Rodgers' Neighborhood, Gilligan's Island, The Brady Bunch, Happy Trails.

Volgend jaar is ze te groot voor dit koortje, dan zit ze in de Middle School, maar ze heeft zich wel al opgegeven voor een jaar lang de Drama klas te mogen volgen als een van haar vakken, ze wil net als Alex' vriendinnetje gaan acteren en zingen.

eerste dansavondje

In september zal Helena in de Middle School starten, dat is zoiets tussen de lagere school en het middelbaar onderwijs, voor het zesde, zevende en achtste. Gelukkig voor ons kan dat op dezelfde school, de Elementary School, die ze van de voorbije twee en een half jaar nu door en door kent, alleen hoort ze dan bij het andere stuk van de school, bij de grootten. Ze mag daarvoor nu al haar keuzevakken doorgeven en krijgt dan voor ieder vak les van een andere leerkracht in een ander lokaal, net zoals in het middelbaar dus.

Om dat al te vieren hadden ze vanavond een eerste dansavond, een uurtje voordat de officiele Middle School dans doorging in het community center naast de school mochten de toekomstige middle schoolers de dansvloer komen opwarmen tussen vijf en zes, 'met' een echte Dj, met een superopblaasglijbaan, met een ander superopblaasding, met pizza en shaved ice en koele drankjes. Het was super cool!

babysitters

Hoe leuk is het toch om te babysitten!

Ook al zijn ze met hun tweetjes nog jonge tieners, regelmatig mogen ze betaald gaan spelen met kleine kindjes, "mothershelp" heet dat dan. Zo leren ze de kneepjes van het vak terwijl mama of papa in de buurt zijn maar toch wat anders kunnen doen.

(foto: Jenike & Steven)

Lost in sea

Zaterdag miezerde het een hele dag en vandaag bleef het droog maar bewolkt, we zijn dus niet in zee geweest, nee, na regen blijf je er best tot 72 uur na de laatste druppel uit want ze is dan erg vervuilt.

Maar Eveline kan de totale onthouding maar amper aan ook al had ze gisteren in de regen een waterpolo tournooi, doch de surfmicrobe begint te kriebelen. Daarom surft ze dan maar op het internet langs haar favoriete surfinfosites, bekijkt ze surffilms en leest ze alle surfmagazines.

Deze foto's zijn van ergens afgelopen december.
Bovenaan Helena en onderaan Eveline op de plank.

Helena's nieuwjaarsbrief

Nieuwjaarsbrieven zou iets typisch Vlaams zijn, dat hadden we vorig jaar al ontdekt, niemand die het hier kent dus. Ondertussen zijn we er allen mee akkoord dat het zijn charmes heeft, maar er eentje schrijven is wat anders.

Enkel Helena wou het graag op haar eentje proberen, op 1 januari 2007, maar voor iedereen apart vond ze nu net wat van het goede teveel, daarom, een nieuwjaarsbrief, handgeschreven, voor de hele familie!

Alstublieft, exclusief voor jullie van Helena!

balsahouten doosje

Helena heeft een doosje in elkaar geknutseld met een echt dekseltje dat erop en eraf kan. Dat doosje maakte ze van stukjes balsa hout die ze op maat moest snijden en dan in elkaar kleven. Het dekseltje was nog het moeilijkst, want dat moet er netjes overheen passen.

Helemaal recht en stevig vastgelijmd, versierde ze het nog met vijf surfboards en sterren en hartjes, de surfboards van Big Z. uit Surf's Up. Het doosje was voor papa. Hij is er erg blij mee en zal het volgende week meenemen naar zijn bureau waar het naast de Surf's Up computers komt te staan. Een doosje voor kleine prulletjes.

rekenen met Balsa Wood

Kinderen die de reken- en wiskundeles al lang begrepen hebben en al meer dan voldoende extra oefeningen gemaakt hebben, worden wel eens apart genomen zodat de rest van de klas rustig verder kan oefenen zonder dat zij zich moeten gaan vervelen.

Zo hadden ze al eerder eens dat lekkere pumpkinbread gemaakt.

Vandaag knutselden ze met Balsa hout, de lichtste en zachtste commerciele houtsoort, vaak gebruikt voor modelvliegtuigjes, zo zacht dat een scherp mesje of schaar voldoende zijn om het te snijden. Ik was weer helpmama.

Ze maakten eerder al een ontwerp en deze ochtend moesten ze dat eigenhandig uitwerken. Rekenen, meten, tellen en uitsnijden, plakken en rekening houden met de resterende tijd. Zo moest Helena haar ontwerpje aanpassen, maar het werd een erg mooi 'voorwerpje', vanavond thuis geschilderd en morgen inpakken voor onder de kerstboom, een kadootje voor ... ah nee, dat verklap ik niet!

Helena's Play

Hoe kan je nu beter de geschiedenis leren dan door het na te spelen in een musical? Haar of zijn personage te mogen zijn en er een sketch over uit te beelden?
De belangrijke Amerikanen uit de 20ste eeuw werden een voor een geprezen op het podium, Eleonar Roosevelt, Rosa Parks, the brothers Wright, Walt Disney, enz., ze zongen er een lied over en zullen ze nu nooit meer vergeten!
Helena kreeg al meteen de rol van Angelica, de presentatrice.

"It's the greatest awards show ever seen on TV, for the greatest Americans of the 20th century! Statesmen, artists, athletes, musicians, scientists, and many more are honored in a prime-time presentation (complete with commercials). The Wright Brothers, Rosa Parks and M.L. King, Georgia O'Keefe, Louis Armstrong, and Cesar Chavez all win awards. Back-stage interviews take us behind the scenes as Teddy, FDR, and Eleanor duke it out for "favorite Roosevelt," and Babe Didrikson and Babe Ruth compete for Best Athletic Babe. Where else can you see Henry Ford rap? Students are introduced to many of the major figures in modern American history in a fun and tuneful show. "

Een heel klein stukje uit het begin van de show, je hoort haar praten en zingen:

Helena de bosgeest

We zijn aan't naaien!

Helena wou haar Halloween kostuum zelf maken en om het haar zo volledig mogelijk zelf te laten doen hebben we er een klein kunst-en-vliegwerk-stukje van gemaakt. Dat wil zeggen, voor de basis neem je al bestaande kledingstukken en die vorm je om tot het gewenste resultaat, in haar geval een 'bosgeest'.

Zo had ik nog een zwart katoenen kleedje, we kochten een effen zwarte t-shirt en een heleboel vilt in de knutselwinkel Michaels. Van die verschillende herfstkleurtjes knipte ze allemaal blaadjes uit, de nerven tekende ze erop en toen hebben we ze op het kleedje vastgenaaid.

Bij een kostuum hoort ook een gepaste haartooi, dat worden ook allemaal herfstblaadjes, maar nu van een bosje zijden herfst gebladerte, die trekken we los en zullen ze met haarspelden in haar mooie goudkleurige haar vaststeken.

Vanavond is het Monster Mash op school, een groots opgezet festival voor als het donker wordt, spelletjes spelen, dansen en springen, maar vooral lekker griezelen in je Halloween outfit.

Sycamore Shining Star

Dat we kinderen niet motiveren door ze steeds op hun fouten te wijzen of door ze te straffen of door ze nog extra werk mee te geven, is allang bewezen. Maar dat ze eerder super hard hun best gaan doen als ze af en toe en liever heel veel worden gewezen op hun sterke kanten en op de dingen die ze zo goed doen. Dit pedagogisch principe hebben ze in de Verenigde Staten goed begrepen. In het begin wist ik er niet altijd goed raad mee, kersvers komende uit een academisch en streng prestatiegericht Belgie vond ik het ietwat overdreven, nu bijna twee jaar verder vinden we het maar meer dan normaal.

De eerste vrijdag van een nieuwe maand worden per klas vier tot vijf kinderen publiekelijk op het podium geroepen en krijgen een "Sycamore Shining Star", een "Award" of een certificaat van hun sterke kant. Niemand wordt daarbij uitgesloten want iedereen komt in de loop van het schooljaar wel eens aan de beurt.

Een leuke traditie, die "awards assembly", ouders van een sterrekind krijgen persoonlijk een uitnodiging met datum en uur en voor het overgrote deel zijn het zowel de papa en mama en grootouders met camera die zich even vrij maken.

Wij hadden al prijs voor Helena:

"Allround Shining Star. Helena is a wonderful example to her peers both in the classroom and playground. Congratulations Helena!"

Ze gaat naar huis met diploma 'en' een shining star pin 'en' een sticker voor de auto 'en' een bon voor een gratis kindermenu bij een plaatselijke eettent.

Helena is blij

Helena heeft haar eigen plaatsje veroverd aan tafel, dichtbij en tussenin haar peter en Nancy en kleine Ruben, het kereltje waar iedereen nu 200% van geniet, zo'n lieverd! Hij slaapt nu goed en graag, 's nachts op Helena's kamer bij zijn mama en papa en Helena en overdag verhuist hij naar een van de badkamertjes waar het stil en donker is, voor hem is dat allemaal geen probleem.

Helena geniet van al dat bezoek op haar kamer, haar pop heeft ze nu opzij gezet, een echt peutertje is veel leuker.

Helena is 10

HIEP HIEP HOERA, ze is 10!
Wachten tot je geroepen wordt op je verjaardag, dan kan het ontvangst commitee luidkeels "Happy Birthday" zingen.
En dan pakjes en brieven open maken.
Ze kreeg een hangmat voor op haar terras aan haar kamer, met een kussentje en een dekentje. Ons lezertje is er heel erg bij mee, ze ligt prima voor een tienermeisje zoals zij, zelfs met een broertje erbij.

Van een vriendinnetje heeft ze een Tamagotchi gekregen, het computerhuisdiertje dat op tijd verzorgd moet worden, ze is er al helemaal aan verslingerd, mama vindt er niets aan.

Helena's BD-party

"De voorbereiding is ook al plezant" zeggen ze soms en dat was vandaag in ieder geval wel van toepassing.

De meisjes hadden een lijstje gemaakt van de in aanmerking komende spelletjes om te spelen, dan hadden ze alle materiaal bijeen gezocht. Toen had ik ze de opdracht gegeven om na te kijken of we genoeg ingredienten in huis hadden om de wafels te bakken en een boodschappenlijstje samen te stellen. Dan zijn we samen naar de supermarkt gereden en terwijl ik het gewone eten insloeg moesten zij hun ingredienten, drank e.a. bijeen zoeken.

Thuisgekomen hebben ze alles klaargezet, ballonnen met helium gevuld en opgehangen in de straat en toen kwam de eerste bezoeker er al aan.

Er is goed gespeeld, veel gesprongen en de door Catherine gebakken wafels met aardbeien, bloemsuiker, slagroom en ijscreme verdwenen als sneeuw voor de zon, Eveline was spelcoordinator. Benjamin heeft gewoon met de meisjes meegespeeld en mama hield de boel vanop afstand draaiende en redde op het nippertje nog een wafel voor papa.

Awards

Elke maand worden er kinderen in de bloemetjes gezet, positieve motivatie, hier heet het "Awards Ceremony". Heel officieel met genoeg toeters en bellen om het elke keer weer speciaal te maken, met een echte uitnodiging voor de ouders van de betreffende kinderen zodat het achteraan in de zaal goed vol zit met sympathisanten beladen met allerhande camera.
Catherine en Helena waren dit schooljaar al eens aan de beurt geweest, vandaag Eveline, Helena en Benjamin. (Volgende week Alexander.)


Bert nam de vroege ontbijtsessie voor de award uitreiking van Eveline voor zich. Daarom heb ik daar geen foto van, wel van haar vertrek thuis bepakt met sportzak omdat ze vanuit school vertrok naar San Diego voor haar weekend tournooi van waterpolo.

In de voormiddag was Helena aan de beurt. Zij kreeg de bijzondere "Caracter Key award" voor "perseverance" of doorzettingsvermogen.
Nog steeds verwonderd ze de leerkrachten, de juf vergeet het steeds dat ze een dik jaar geleden nog geen woord Engels kon, nu overtreft ze de rest van haar klasgenootjes met haar uitzonderlijke taalkennis.
Je hoort en ziet in haar filmpje de uitreiking van haar award.


In de namiddag was het Benjamin's beurt.
Was die jongen al een hele week opgewonden, want een heel jaar heeft hij gewacht op zijn award en eindelijk was het zover en dan nog een speciale, ook hij kreeg de Caracter Key award voor perseverance of doorzettingsvermogen.
De juf zei het nog achteraf: "Ik ben zo fier op Ben, hij werkt zooo hard, ik ben echt heel erg fier op hem!"
Je hoort en ziet ook in zijn filmpje de uitreiking.

ColdStone Night,

fourth grade teachers serving.

Vanavond was het Helena's juf die zou ijs "scoop"en op de koude marmeren steen met de naar eigen keuze mix-in. Cold Stone is altijd feest voor de kinderen, het ijs is super lekker, maar vooral de keuze die ze hebben in koekjes en snoepjes die ze ter plaatse onder je ijscreme mengen. Als er dan ook nog een deel van de opbrengst naar je school gaat en je eigen juf de bediening doet, dan mag je die kans niet missen he!