Sniffing the ash

Gisteravond zagen we het vuur door ons raam,
vandaag was het grauw bij het surfen in Ventura.

In de ochtend viel het nog mee maar langzaam kwamen dikke rookwolken aangevlogen, de zon moest steeds meer vechten om wat licht door die bruine pakken te sturen. Tegen de middag was alles grijs en bruin, het sneeuwde asresten, het rook naar verbrand hout.

De foto's zijn onbewerkt, de sepia kleur is extreem, waarschijnlijk was zelfs mijn arme cameraatje wat in de war want zo bruin-gelig was het nu ook weer niet.

We voelden het bij het ontwaken, een sterke Santa Ana wind waait erg droge en warme lucht onze richting uit, geen fris oceaanbriesje maar een hete woestijnlucht.
Een weersconditie in korte periodes die typisch is voor de late nazomer en vroege herfst en waarbij telkens een verhoogde waarschuwing is voor branden want door de extreem droge luchtstroom ontstaat vaak spontaan een bosbrand of 'brushfire'. Ook vandaag begonnen enkele kleine 'wildfires' die tegen de avond weer onder controle zouden zijn.

Maar slecht nieuws voor de "Day Fire", de enorme brand die sinds "Labor Day" woedt in het "Los Padres National Forest", een honderdtal kilometer ten noordwesten van Los Angeles. Omdat het in ruig natuurgebied is, is het moeilijk bereikbaar voor de blusdiensten, maar is er tot nog toe geen gevaar geweest voor woningen. Ook is het naburige "Condor" reservaat beschermd gebleven.
In twee weken tijd is er 200 vierkante kilometer natuurgebied afgebrand.

Tot vandaag, door de gedraaide en hete luchtstromingen is deze "Day Fire" en sinds vandaag nu het "Ventura County Wildfire" verdriedubbelt in oppervlakte enkel op deze zondag, brandweerlui zijn de controle kwijt.
Het vuur gaat nu richting Ojai, een dorpje gekend als weekendverblijf voor de "rich and famous".
Een evacuatieplan is opgezet, een kostschool is ontruimd, bewoners hun auto staat bepakt klaar om te vertrekken.

Bij ons blijven ramen en deuren dicht terwijl het buiten rustig assen sneeuwt.

Binnenshuis ligt iedereen vroeg in bed, moe van het peddlen en surfen op de met asse bestrooide oceaan en het inademen van de zware bevuilde lucht.

latimes.com: wildfire in Ventura County
venturacountystar.com: day fire doubles in size

E. Coli

Duizenden hectaren rijpe spinazie zijn klaar om te oogsten op de Californische akkers waarop drie kwart van alle verse spinazie in de USA wordt geteeld.
Net nu is er een federale waarschuwing dat de vers verpakte spinazie de oorzaak zou zijn van het recente uitbreken van het E. Coli die al honderden slachtoffers heeft gemaakt over 20 staten waarvan 1 dodelijk.
Alle vers verpakte spinazie is in alle warenhuizen uit de rekken gehaald.

Bijna elke dag eten wij onze portie verse rauwe babyspinazie uit die voorverpakte zakjes, een slaatje of tussen een broodje, nergens heb ik rauwe blaadjes zo lekker gevonden als hier. Eens ze terug in de winkel liggen gaat het me ook niet tegenhouden ze opnieuw te kopen.

The Day Fire

Dit is wat we 's avonds te zien krijgen, de vuurgloed van de hevig branden die sinds Labor Day of 4 september woeden in en rond het Los Padres National Park.

Door het ruige en vaak onbetreedbaar gebied, waar het sinds lang niet meer brandde, staat het oliehoudende struikgewas hoog en dik en is prima brandstof die moeilijk te blussen valt.

California kent in de herfst de spontaan uigebroken bosbranden, maar deze niet, het is ondertussen bekend dat het door een aangelegd vuurtje is.

back to school nights

Kijk eens wat er op Ben zijn bank voor me klaar stond,
mooi he!

De informatieavonden voor de lagere school en de Middle school zijn achter de rug.

Whaaw, weer sta ik versteld van de prima organisatie en bekwaamheid van de school, tot in de puntjes en tot op het minuutje is het geheel georganiseerd, het vlotte verloop van twee drukke avonden.
En weer eens is me opgevallen waar in het Amerikaanse onderwijs de nadruk wordt gelegd, niet op parate en van buiten geleerde kennis, maar op werklust en zelfstandigheid en opzoekingskunde, kortom, zoals onze moderne maatschappij in elkaar zit, alles is te vinden, de kennis en de techniek is grotendeels aanwezig, het kunnen gebruiken van die handel is waar het nu om draait.

Lijsten lagen klaar met al de verschillende taken waar ze vrijwilligers voor nodig hebben en zoals beloofd heb ik me dit jaar "officieel" opgegeven om op vrijdag "art" te geven bij Helena in de klas. Bij Benjamin ga ik helpen met het inrichten van de klas en de gang en de wekelijkse klusjes zoals lamineren, copieren, scrapbooking, foldertjes en andere voor juffen tijdrovende taakjes. Oh ja en op fieldtrips ga ik ook zoveel mogelijk meegaan. Mijn manier om wat tussen de mensen te komen.

Maandag dien ik mijn negatieve TBC-test in en onderteken ik het papier waarop ik beloof dat alles wat ik te zien en te horen krijg aan vertrouwelijke informatie tussen de schoolmuren aan niemand ga doorgeven.

a bomb treat/threat

We hadden afgelopen maandag over heel de wereld de herdenkingen van de aanslag in 2001 en dit zette blijkbaar een paar gekken op domme ideeen.

Ok, als schoolgaand kind maakten we tussen vrienden wel eens grapjes en losse fantasieen over een bomalarm, dan zouden we getracteerd worden op een extra dag verlof en gebeurde er eens wat spannends.
Maar dat was vroeger, zonder terroristische aanslagen.

Gisteren hadden ze in het naburige Santa Paula het hele lagere schooldistrict moeten evacueren, een bomb hoax, alles afgezocht, niets gevonden maar wel een hele dag kinderen tussen de 5 en 12 in spanning op de sportvelden bijeengehouden in de brandende zon, zonder voorzieningen.

Vandaag was onze Highschool aan de beurt.
Onderweg naar school kregen we de boodschap dat de school werd afgezet en we onze kinderen moesten thuishouden wegens een bommelding die 's nachts was binnengelopen op het automatisch antwoordsystheem en die het administratief personeel vanmorgen had gevonden.

Alexander en Kara waren er al omdat die om 7:10 beginnen met hun koor, zij werden samen met de andere reeds aanwezige 1000 leerlingen geevacueerd naar het verst afgelegen sportveld, de school werd afgezet door politie en brandweer en de "Bomb Squad" kwam eraan met bom-honden.

En toen kwam het hele rampenplan in actie, het opgezette systheem dat zijn doeltreffendheid nu zou moeten bewijzen. Te beginnen met de ingesproken en dan gecomputeriseerd gestuurde automatische boodschap die op minder dan 10 min. alle ouders weet te bereiken van een school met 2500 lln.

En toen mochten we de reeds aanwezige kinderen gaan ophalen, alleen met een geldig ID op zak, geverifieerd aan de gepersonaliseerde emergency kaart die we de eerste schooldag hadden moeten inleveren met daarop alle emergency telefoonnrs. en namen van gewettigde personen die ons kind in geval van nood mogen afhalen op school. Kara en Alex waren bij de eerste gelukkige vrijgelatenen.

De bakken met alfabetisch gerangschikte kaarten stonden op tafeltjes, je identiteitsbewijs wordt vergeleken met de emergency gegevens, je kind wordt omgeroepen en mag komen, je tekent bij het buitengaan. Het werden lange wachtrijen, ik had geluk omdat ik nog in de buurt was en snel ter plaatse was, maar anderen stonden tot 2 uur aan te schuiven. Volgens 'anderen' zou het bij wet zijn vastgelegd dat ze op school de kinderen niet met zomaar iemand mogen meegeven, in noodgevallen gebeuren nogal gauw fouten en raken kinderen zoek, het moet en mag enkel volgens het boekje, de kinderen waren ver van de gebouwen en verondersteld veilig te zijn.

Eveline ging een hele dag bij haar vriendinnetje samen de spanning af kwebbelen en koekjes bakken. Alex en Kara hebben mijn boodschappen helpen dragen en hebben hun spannende ervaring afgebakken met banana bread en de anderen hadden gewoon les maar kregen extra security controles op school en hadden bij thuiskomst een geruststellingsbrief mee met het correcte feiten van de dag.

huiswerk doe ik nu alleen

Na een slok en een koek rent hij met rugzak de trap op naar zijn kamer. "Wacht, moet ik niet helpen?" roep ik hem nog na.

"Nee mama, ik kan dat wel alleen!"

"Ok, als je hulp nodig hebt dan roep je maar!" gooi ik er nog achterna.

Even later hoor ik hem stommelen bij Eveline op de kamer, hij vraagt haar om de opdracht voor te lezen. Voorzichtig ga ik de trap op en piep even bij hem binnen want daar zit hij ondertussen alweer ijverig te pennen en te gommen, "ge moet mij niet helpen hoor!" krijg ik onmiddellijk als commentaar.

Na een kwartiertje komt hij me, blij dat hij ervan af is, zijn blaadjes tonen, een ervan is het echte huiswerkblaadje en het andere is het oefenblaadje voor de wekelijkse spellingwoorden. Daarna gaat hij spelen.

Zo gaat dit nu elke dag, behalve op maandag want dan oefenen we samen de nieuwe woorden in en op donderdag doen we een 'fake' spellingtest want op vrijdag is het telkens de echte in de klas.

Het is wel ooit anders geweest. In onze eerste weken USA, zaten we met zijn zessen te zwoegen aan de keukentafel, niemand die een woord verstond van die ellenlange huistaak. En vorig jaar toen Ben nog verdronk in de engelse taal, het hem allemaal wat veel was en we ons samen iedere dag door het lange huiswerk trokken.

Maar vandaag lijkt hij beter op zijn plaats te zitten, hij lijkt er helemaal geen last van te hebben dat het weer hetzelfde is, voor hem is het allemaal nieuw en gaat hij volgens hemzelf dit jaar heel veel interessante dingen gaan leren. Hij komt nu ontspannen en content thuis, hij hoeft niet meer op zijn toppen te lopen en kan weer zijn wie hij is, de jongste uit het nest die al spelende leert.

at Dukes

Ze is veertien en ze wil wat,
het liefste dobbert ze op haar surfboard,
ver weg van de kust,
ligt ze te wachten op 'de' golf van de dag,
riding waves,
hongerig en moe loopt ze door het hete zand,
"gaan we straks naar Duke's?"
"please???"