een hamstertje

Hallo, Catherine hier,
ik had voor mijn verjaardag een nieuw hamstertje gekregen, maar twee weken geleden is het gestorven, het was nog maar 5 weken oud. Mama zegt dat het niet door mij is, gelukkig! Ik zou een ander krijgen.
Papa had gisteren eentje mee van een mevrouw van zijn werk, die heeft er heel veel en brengt ze soms mee naar het werk, ook voor andere mensen.
Ik weet nog geen naam maar dat komt nog wel, ik ben nog aan het denken. Het hamstertje is een meisje en het is nog maar 4 weken oud. Ze is nog een beetje bang en ze eet nog niet uit mijn hand, maar dat is normaal. We moeten ze eerst wat laten wennen en dan langzaam mee beginnen spelen.
Mijn eerste noemde Poekie en het tweede Twixie.
Het hamstertje kon onmiddelijk in mijn mijn eigen hok, mama wist het al want papa had haar gebelt en ze had het stiekem klaargezet. Het was voor mij een grote verrasing. Het hamstertje is in een kleine reiskooi naar hier gebracht, papa zegt dat het hamstertje op zijn werk met al de andere hamstertjes in een grotere kooi zaten, en dat ze al die andere kooitjes gewoon mee had, slim niet?
Ga stoppen vele lieve groetjes van catherine.

Uitpakken en wegwaaien

Het klinkt al een beetje afgezaagd, maar ja 't is zo, mama pakt uit, vandaag was het de beurt aan de grote kast met servies en glazen, en je gelooft het nooit, niets was gebroken, zelfs geen enkel van ons super-delikate glazen die zelfs kapotspringen als je er nog maar naar kijkt, een dikke pluim voor onze inpakster, echt waar. Om goed werk te leveren moet je dat wel allemaal eerst afwassen, maar die stap heb ik overgeslagen, duurt te lang. Zo had ik nog tijd om eens buiten te zitten, maar wat een wind, de Santa Anna wind slaat weer toe, alles waait dan weg, het doek van bbq. is niet te houden, de dolfijn uit het zwembad kan dan plots vliegen, de vuilbakken in de straat krijgen een eigen leven en als de inhoud nog niet geleegd is, die ook. Was dus even zoet met alle papier, dozen en afval dat onze tuin was binnengewaaid weer bijeen te rapen.

slaapfeestje!

Hey iedereeen, ben ik het weer e ! Over het slaapfeestje van gisteren: het was heel leuk! Maar spijtig genoeg moest ik mijn gebroken been meenemen!!! :-) (maar ik kon ook niet anders)



Dus het begon vrijdag om 5uur en eindigde om 4uur op zaterdag. Eerst speelden we daar spelletjes en dan kregen we pizza op ons bord!!! Na de pizza kregen we ijs en cake!!!! Daarna speelden we nog wat en deden we nog veel leuke dingen. Toen het bijna middernacht was hadden we besloten om eindelijk onze film te bekijken, iedereen mocht zijn lievelingsfilm meenemen, ik bracht 'daddy daycare' mee en daar hebben ook naar gekeken.
De mama ging dan slapen en ze zij dat we nog een half uurtje mochten babbelen en dan moesten we gaan slapen, maar je kent dat wel dat dat dan niet gebeurt en dan heeft meer dan de helft van de kinderen liggen kletsen, GANS DE NACHT!!!!! Maar ik heb toch een uurtje ofzo geslapen in de zetel (tis ook wel niet zoveel maar tis toch ietske) Tegen 5uur in de ochtend hebben we nog een film uitgekozen om naar te kijken en pas tegen de ochtend waren er die gingen slapen!!!! Maar ze zullen niet echt geslapen hebben want vlak naast hen hebben wij een spelletje gespeeld op het keyboard en dat is veel lawaai.
In de ochtend hebben we dan nog veel dingen gedaan en tegen de middag zijn we naar de pleinen gegaan, ik met de auto met de mama en de anderen te voet, als het 3uur was zijn we terug naar huis gegaan en daar hebben we nog een stukje van een andere film bekeken, der waren er die in slaap waren gevallen!!! Tegen 4uur was het gedaan, het feestje was over....
alle nu weten jullie ook ongeveer wat een feestje hier is he!

kusjes eveline!!!!!1

Alles krijgt zijn plaatsje

Alexander's hoekje

Alexander heeft vandaag wat foto's genomen van 'zijn' kamer, het is eigenlijk de 'office' van het huis die de jongens samen delen, met een paar houten ikea-rekjes die eigenhandig geverfd zijn, is de kamer handig in twee gedeeld, het is er erg knus geworden, vooral nu hij er zijn favoriete posters heeft opgehangen met 'poster tack'.

Eveline was sinds gisteren op haar eerste slaap-verjaardagsfeestje in California, tot 4 u deze namiddag en "niet te vroeg komen he mama!". Thuisgekomen nestelt ze zich op haar kamertje met haar brieven om weer nieuwe te schrijven, ze heeft nu weeral veel te vertellen. Ze is tevreden "ge weet toch dat ik rap nieuwe vriendinnen maak he!", en "ze moeten mij toch een leuke vinden als ik al naar feestjes mag komen he?", maar ze is stikke-moe, de hele nacht zijn ze wakker gebleven om te vertellen en te kletsen, ze hebben films bekeken, pizza gegeten en nagels gelakt.

De mannen zijn vandaag naar de kapper geweest, maar Benjamin heb ik moeten terugsturen, het was net een jommekeskapsel, de tweede poging was goed maar niet zoals we gewend zijn, misschien toch eens navragen bij de mama's hier, vooraleer de vrouwen zich aan een knipbeurt wagen.

"13 Colonies"

Fifth Grade (Catherine zit achter de rechtse jongen)

Sycamore Canyon School, Fifth Grade, is proude to present "13 Colonies", a Musical Play for Kids about Early American History.

Vanavond gaf Catherine's klas een voorstelling van de musical die ze al een hele tijd aan het inoefenen waren, het verhaal van de "13 colonies", een stuk over de vroeg amerikaanse geschiedenis. Zeer mooi gespeeld, die amerikaanse kids hebben helemaal geen schroom, zingen en dansen honderduit, daar kunnen onze belgische kinderen nog wat van leren!

Ondertussen is bijna al het speelgoed tevoorschijn gekomen uit de dozen, met het meeste is al grondig gespeeld, ook de massa boeken en strips heb ik uit de dozen gehaald, die liggen voorlopig op stapels te wachten, op een boekenrek- of kast dat er nog niet is. De meest gestelde vraag gisteren en vandaag en waarschijnlijk de komende dagen is: "waar ligt ...?" In mijn hoofd vormt zich een immense inventaris van voorwerpen en hun respectievelijke plaatsen. Voor veel dingen heb ik nog geen bergplaats, het huisje in Doorslaar was zo klein nog niet, we zijn er toen langzaam 'ingegroeid', nu overval je een huis met een container huiswaar, waar moet alles naartoe???

Household goods arrived!!!

Om 10.30u kwam de truck met container aan, het gaf een fijn gevoel en spannend, hoe zou alles te voorschijn komen?

Met veel omzichtigheid werden in het huis de tapijten met wrap-plastiek beplakt, de trap ook met extra tape en de balustrades met dekens omwonden. Ondertussen werden de houten balken losgevezen waarmee alles verzegeld was, en YES, alles zat nog min of meer op zijn plaats, het rook niet echt vochtig, het zag en voelde goed, het uitladen kon beginnen.
5 sterke mannen hebben met het nodige vakmanschap alles uit de container geladen, aan de voordeur gaven we verdere aanwijzingen waar alles naartoe moest. Het ging snel, met een lach en een grap werden alle obstakels overmeesters, het meeste verpakkingsmateriaal werd verwijderd en gingen op hun beurt in de vrachtwagen van de verhuisfirma. Een hele stapel dozen met niet dringende zaken staan nog in de garage te wachten, de kinderen hun kamers zijn reeds vol met persoonlijke spulletjes, maar ook boven staan nog heel wat dozen die een van dezer zullen uitgepakt worden.

De kids kwamen alleen naar huis vandaag, al in de verte hoorde ik ze roepen: yes!, joepi!, ja!, ze zijn er!, joepi! Ze waren zo blij, de boekentassen vlogen aan de kant, ze liepen naar hun kamers, zouden het liefst van al, onmiddelijk beginnen spelen zijn met alles tegelijk, maar we hebben ze getemperd met een ijsje, dan mochten ze helpen met lege dozen buitensleuren en kleine dingen binnen dragen.
Om 5.30 was de grootste klus geklaard, de rest is voor later, als we eens goed geslapen hebben in een echt bed onder een lekkere dons, morgen is er weer een dag.

Een kleine fotoreportage op pbase.

Een dagje wachten.

slaapzakken van de jongens

Deze ochtend, klaar om de hele inboedel te ontvangen, wachtend de mails lezend, een berichtje van de plaatselijke verhuisfirma: het leveren van de goederen zal een dagje later gebeuren dan voorzien door een onvoorzien personeelstekort.
Het wordt dus morgen, Bert vertrekt vandaag te laat om op een deftig uur op het werk aan te komen, de kinderen zullen teleurgesteld thuiskomen, ikzelf ga de proviant voor een aantal dagen aanvullen en ondertussen hangen de slaapzakken reeds te luchten in de zon.