Alex-san message from JAPAN 6

Wellicht het laatste berichtje vanuit Toyama, Japan.

Op dit moment, maandagavond in California, dindsdagochtend in Belgie en dinsdagnamiddag in Japan. De laatste dag voor zijn vertrek terug naar huis. Woensdagochtend neemt hij zijn eerste vliegtuig om na de middag de vlucht Tokyo-LAX te nemen, op woensdagochtend komt hij toe in LAX, een reis terug in de tijd.

Tijdens de afwas krijg ik van hem een sms-je met de vraag om online te komen, hij heeft een aantal inpak-vragen. Dit is een trukje dat hij al meer gebruikt had als hij ons dringend te spreken had, vlug, efficient en niet duur. Snel werk ik het karwei af en zet de computer aan.

Hij heeft te veel bagage, zijn zak weegt te zwaar voor de binnenlandse vlucht die hij moet doen om in Tokyo te geraken, "hij is nu al te zwaar en alles zit er nog niet in?" "Zal ik een goedkope tweede zak bijhalen of steek ik het in een doos?" Na wat heen en weer geklets zal hij op zoek gaan naar een goedkopere tweede zak en als hij het niet kan vinden dan stopt hij het maar in de doos die hij al heeft, goed toeplakken en een goeie koord rond. Blijkbaar kan hij een hele doos vullen met kadootjes, of was dat een grapje?

Vanavond is er een zeer groot vuurwerk in de stad waar hij de andere uitwisselingsstudenten nog hoopt te zien, de anderen komen uit andere werelddelen en/of blijven voor langere of andere tijdsspannes, een beetje afscheid dus.

Hij is toch wel een beetje blij om naar huis te komen, hij verlangt naar zijn eigen kamer, zijn eigen huis en zijn eigen gewoontes en volgens zijn vriendinnetje was hij geen 6 weken weg, maar waren het 7 weken of 49 dagen en zij heeft het geteld.

Nog een laatste serie foto's van hun uitstap naar de berg Tateyama, en van zijn Belgisch-Amerikaanse pannenkoeken die hij voor zijn familie bakte op de laatste, extra vroege, zondagochtend.

Guess What?

Guess what they did today?

Yep, surfing.

Gemotiveerd door al die schone trukken die ze gisteren zagen.

En 't was geeneens mooi weer daar in Ventura, overtrokken en de mist viel in kleine druppeltjes op mezelf, terwijl iedereen vanaf de eerste minuut in't water zat en ze er dus geen last van hadden. Maar ik, mama die eigenlijk een beetje moe was en gewoon wou blijven plat liggen, een hele dag en dan liefst nog met wat zon. 'k Heb het dan ook gedaan, in mijn zeteltje, maar met een handdoek over me als een dekentje en 'k heb nog lekker een tukje gedaan ook. En deugd dat dat deed!

"Waarom willen die kerels nu altijd naar Ventura gaan?" hoor ik jullie al vragen, als het daar altijd wat koeler en mistiger is dan Malibu en dan verder naar 't zuiden? Omdat daar een aantal zeer goeie surfplaatskes zijn, vooral ook voor beginners, daarom.

The US open Surfing

Omdat iedereen hier tegenwoordig in is met het surfen, zowel papa door zijn film als de kinderen omdat ze het gewoon heel erg leuk vinden, konden we de US open Surfing toch niet missen, slechts anderhalf uur rijden en dit weekend was het laatste van de 10 dagen, vandaag kon ons niets meer tegenhouden.

De vroege uren zijn de beste, ook voor een kampioenschap, dus reden we al vroeg in de ochtend door. Druk, maar niet overdreven, gewoon perfect.

Vanop de pier hadden we uitstekend zicht op de golven en zijn berijders, en dat dachten wij niet alleen want het stond daar vol met fotografen en cameramensen. Al een geluk dat we onze grote camera met lange lens niet meehadden, want zelfs de 300mm zou belachelijk gestaan hebben bij wat die mannen daar bijhadden. Mijn klein zakdigitaaltje heeft het werk moeten doen, maar dan beter helemaal amateur dan maar half.

Ongelooflijk welke hoge snelheid die surfers halen en met wat voor geweld ze over die golven razen, ik bewonder ze, niets meer voor mij, maar de kinderen geloven nog in zichzelf, ze gaan nog heel veel oefenen zodat ze dat binnen een aantal jaartjes ook kunnen.

En dan die skateboarders, voor het eerst in ons leven hebben we zulke professionels van zo dichtbij bezig gezien, akrobaten zijn het die niet bang zijn om op hun kop te vallen, maar dat doen ze niet, ze komen telkens keurig op hun knie(beschermers) neer.

Als laatste verrassing zagen we de freestyle motocrossers door de lucht vliegen, ook dit hadden we nog nooit gezien, we snappen het nog niet hoe ze die trukken uithalen in de lucht en terug op dat zadel en twee wielen terechtkomen.

En tussendoor tussen de reklamestandjes lopen en allerlei 'junk' in de handen gestopt worden en een concertje volgen van een zekere Avalon waarvan de 'cops' vinden dat het maar een prutsgroepje is.

't Was plezant en we bij zonsondergang naar huis gereden met een zakje vol reklame zoals stickers, waaiertje, gesigneerde posters, verrekijkertjes en zonneklepjes.

Iedereen is ondertussen al in diepe slaap en ik ga hen volgen.

recycle kids

Het recycle huisje voor plastiek en glazen flesjes en blikjes, je stopt ze er een voor een in, daar worden ze gescand en weet het machien in welke bak het moet en hoeveel het waard is. Op het einde van je recycle daad, krijg je een bonnetje met het bedrag tegoed. En dat loopt al gauw op, voor gewone flesjes krijg je $0.04 en voor de grote $0.08, vandaag hadden ze iets meer dan $13 in totaal.
Je kunt de flesjes ook gewoon thuis in de recyclebak gooien en dan haalt de vuilnisdienst ze op en zo deden we het ook altijd, maar nu hebben de kinderen een manier gevonden om een beetje geld te verdienen, want als zij het werk doen is de opbrengst voor hen. In totaal hebben ze bijna $30 bijeen en we zijn nog maar drie keer gegaan! En waar sparen ze voor? Jawel, een surfboard.

Nu weten we ook goed waar die beachbums altijd naar op zoek zijn in de vuilbakken, naar lege cans en flesjes natuurlijk, maar niet in elkaar gedrukt want dan wil het machien ze niet nemen, zo kunnen ze tegen het einde van de dag een maaltijd halen in de supermarkt, want daar kan je het bonnetje inwisselen voor aankopen.

msn around the world

Vanochtend zijn ze vertrokken voor een jaartje studeren in Ghana, zij (17) gaat op College en hij (14) als freshman op de High School, een buitenlandse ervaring om als Amerikaan hun Ghanese afkomst beter te leren begrijpen.
Het deed een beetje pijn, want zij is vriendin van Alex en Kara en hij een vriend voor Ben, waar hij samen mee op de trampoline kan springen en om onbeperkt op de playstation te gaan spelen, een grote broer voor als je echte broer meer interesse heeft in zijn lief, maar ondertussen waren ze ook een beetje kind in ons huis geworden. Zij doet niets liever dan kijken in onze nederlandstalige boeken en ze ook proberen te lezen en hij vindt het leuk om mijn boodschappen uit te laden en te zien wat ik zoal verschillend koop aan zijn mama.

Het huis rechtover zal een jaartje wat stiller zijn zonder kinderen, de straat en onze oprit ook.

Maar internet zal weer zijn diensten bewijzen, msn-en tot in Ghana komt nu ook op het lijstje van buitenlandse contacten van onze kinderen. Samen met Japan en Australie en Nederland en natuurlijk ook Belgie en staten van Amerika.

mijn Verjaardag

Een jaar wachten tot je verjaardag, duurt toch wel erg lang, maar eindelijk was het zover, vandaag!
Al heel vroeg werd ik wakker, maar op je verjaardag moet je hier in mijn familie wachten tot iedereen op is en dan roepen ze de jarige om dan allemaal samen voor je te zingen als ge binnenkomt. Maar natuurlijk was ik weer als eerste wakker, dus heb ik maar eerst papa wakker gemaakt en dan nog wat bij mama in bed gekropen. Toen mama in de douche was heb ik al de anderen ook wakker gemaakt en dan heb ik nog wat in de gang zitten wachten.

Toen mocht ik komen terwijl ze van "Happy Birthday" zongen en ben ik als een marionnetje de keuken binnengemarcheerd. Dan mocht ik mijn kadootje openmaken en dat was wat ik juist zo graag wou hebben, een remote controll car.

Nadat ik heel veel met mijn auto gespeeld heb, hadden mijn zussen onze auto ingeladen en zijn we naar zee gereden om te surfen. Omdat het vandaag mijn verjaardag was, mocht ik zo lang als ik zelf wou op het blauwe surfboard in de golven blijven, anders moet ik altijd eerst mijn zussen laten.

Bij het terug naar huis rijden, zijn we nog een ijsje gaan kopen bij Cold Stone, de jarige mag dan altijd kiezen wat die maar wil en mag er ook een koek met chocolade en sprinklers bijnemen. Vandaag was het dus mijn beurt!

En toen we weer thuis waren heb ik ook nog naar mijn lievelingsfilm gekeken "Scouby Doo".
En nu slaap ik en moet ik alweer een jaartje aftellen tot het 'mijn' dag is.

An upcoming surfing family?

De kinderen zijn helemaal 'in' met het surfen, allemaal zijn ze niet uit het water te houden en de surfboards gaan van de een naar de ander, afgewisseld met het boogyboarden.

In het weekend is het vroeg opstaan om snel te kunnen vertrekken naar het water, want hoe vroeger hoe beter de golven rollen, voor een surfer is zes uur 's ochtends niet overdreven, maar gelukkig horen we nog niet bij de echten en is acht of negen uur ook nog goed. Omdat kinderen ook nog graag in het zand spelen, geraken we meestal niet voor zes in de middag weer weg. Eens thuis komt het grote werk van alle wetsuits uitspoelen en boards zandvrij maken. Ondertussen zelf een douche nemen in onze 'outdoor' douche of gewoon binnen.

Eveline heeft sinds vrijdag haar eerste eigen board gekocht, een longboard, van haar babysitgeld, dankzij via via kreeg ze een goeie deal bij Clyde Beatty in Santa Barbara. Ze is van plan in competitie te gaan, maar zij niet alleen, ook Catherine maakt plannen en Helena ook en zelfs Benjamin zijn er vast van overtuigd om goeie surfers te worden. Hij is in ieder geval niet van tussen de planken te houden ver in zee, de hele dag dobbert hij tussen de grootten om af en toe ook eens een wave te pakken, maar niet te veel, want ginder ver van het strand is het veel te gezellig zegt hij en dan moet hij helemaal terug in zee paddlen.

Maar ook papa blijft het moedig proberen en staat af en toe eventjes rechtop op zijn plank. Ook mama heeft zondag haar eerste moedige daad in het surfen gezet, tot groot enthousiasme van de kroost, gewoon plat op de plank mee de golven in, 't is al een begin.