the Mission

De negende fieldtrip was het voor Helena vandaag, telkens vragen ze ouders om kleine groepjes kinderen te begeleiden en het was me dit schooljaar nog niet gelukt om ook eens mee te gaan. Daarover had ze al eens goed haar grieven geuit, dat ik 'nooit' meega en andere ouders 'altijd', dus wist ik wat me deze keer te doen stond, op fieldtrip trekken met mijn jongste dochter.

Als ik dan zie hoe ze geniet, dan was het me meer dan waard,
en ik heb nog heel veel bijgeleerd ook!

saturday-sunday

Zaterdagochtend zeven uur, Benjamin kruipt zoals zo vaak in het weekend nog even bij ons in het grote bed, meestal in pyjama, maar deze ochtend in voetbalbroek, scheenbeen beschermers en lange voetbalsokken, zijn voetbalschoenen klaar aan de deur.


Zondagnamiddag een wandeling door de Santa Monica Mountains,
hemelse stilte in de naar kruiden geurende ongerepte natuur,
uitzicht op de Stille Oceaan.

Af en toe een koppel mountainbikers, heerlijk moet dat zijn.

We zijn tot aan het water gewandeld, als afsluiter hun geliefde duin helemaal beklimmen en dan naar beneden hollen.

Filmpje: de zondagnamiddag wandeling

Een mooi weekendje is afgesloten met pannekoeken gevuld met vanille ijs en warme vruchtenmengeling, door papa.

a postcard

from Eveline's science teacher

Aanmoedigen om zelfstandige zelf-motiverende studenten te zijn, dat kan je als docent door het volgende te doen: geef regelmatig positieve aanmoedigen zodat de leerling het gevoel heeft dat ze het kan.

Betrek op tijd de ouders erbij door het sturen van een postkaart zodat zij blij en welgezind hun dochter verwelkomen van school.

Verwittigingen mogen dus ook positief zijn!

Lang leve een blauwe kaart van school!

soccer

Hij is naar zijn eerste tryout geweest van soccer -of gewoon voetbal-, hij vroeg er al zo lang naar, elke speeltijd speelt hij het met zijn vriendjes op het plein, iedere middag ook, hij is er gek van.

Na wat zoeken en vragen hebben we een soccer-club gevonden. Natuurlijk kun je niet spelen zonder de nodige voetbalschoenen, beenbeschermers, sokken, broekje en shirtje, hop naar de sportshop.

Anderhalf uur in de kille avondlucht op namaakgras, doodmoe maar nog veel enthousiaster dan voor hij vertrok, een warm badje en bedje in.

Ben the soccerboy

happy

Eerst wat haperend, evoluerend naar vloeiend en dan tot het weer perfect gaat, zo herkenbaar, die melodieuze klanken vanuit de klankkast van haar gitaar.

Druk in de weer met haar "froggy theater", waarin origami mini-kikkertjes de hoofdrol spelen in haar zelf geknutseld circus.

Telefoneren en organiseren met haar vriendinnen, een plezant werkgroepje.

Zingen en bezig zijn, de werkijver van een bijtje,

het geluk van de middelste,

ons Catherine, zo kennen we haar weer.

tooth fairy representatives

Het halfjaarlijks bezoek aan de tandartsstoel:
Uitkiezen van tandenborstel en flosgerief, een herhalingslesje "hoe poets ik goed mijn tanden" en "hoe goed flossen", een "cleaning" door de hygienist met daarna een volledig tandonderzoek door de tandarts zelf.
Het bezoekje wordt afgesloten bij de speelgoedbox om wat uit te kiezen voor een "job well done".

"Da's nu eens het liefste wat ik doe!" glunderde Helena vandaag, "wanneer is de volgende keer?" We worden het al wat gewoon, maar hier weten ze toch van aanpakken hoor!

Birthday Party bij het buurvriendje van het oude huis, ondertussen Benjamin's beste maatje, heel veel volk, heel veel spelletjes, springkasteel, heerlijke pizza en een ongekend prachtig gemaakte en vooral ook lekkere taart. 't Was reuze.
Wat missen die twee elkaars ongedwongen gezelschap van het naast elkaar wonen.

Als klapper, de pinata traditie, van oorsprong mexicaans en hier algemeen aanwezig bij verjaardagsfeestjes.

Filmpje: het kapotslaan van de pinata