Sunday, August 02, 2009

Zoveel dingen op 1 dag!

Nog twee dagen zijn ze bij ons en dan trekken ze tien dagen in hun eentje met de trein naar de Grand Canyon en daarna naar San Francisco, een reis door VS in hun reis naar de VS. Inderdaad, het voelt net weer een beetje spannend aan om opnieuw te gaan inpakken, maar nu enkel een handelbare rugzak.

En omdat ik nu al voel dat we hun gegiechel en onneindige grappen en grollen zullen missen, een verslagje van onze zondag vandaag.

Het begon weer vroeg, al voor zessen liepen de wekkers af, A.Sophie en Tantan lopen hun wekelijkse trektochtje met de trailrunners door het gebergte van Malibu en Bert ging daar wandelen met de twee andere Sophies en onzen Ben, inderdaad, ons ventje kan het bijzonder goed vinden met onze gasten, hij is niet van ze weg te slagen en wil alles meedoen. Terwijl lopers blij zijn bij het zien van de vroege koele ochtendmis (komt door de oceaan zo dichtbij en de hoge temperaturen van overdag) was het voor de anderen een demotivater om uit bed te kruipen. Maar beloofd is beloofd en plannen zijn plannen, zo hup er allemaal toch maar vandoor op deze vroege zondagochtend.

Van Malibu Creek State Park naar Paramount Ranch en op de terugweg rond Malibu Lake en zo weer in het State Park en langs de filmset van M.A.S.H.
Onze looproute geregistreerd door de Garmin GPS hier.

En het was daar dat we Bert, de twee meisjes en Ben tegenkwamen.


Het heeft ons allemaal bijzonder veel deugd gedaan, de koele vochtige berglucht zo vroeg in de ochtend ging over in een stralende zonnehemel na afloop van alle inspanning van lopen en wandelen. Zalig.
Na een lekkere douche en een goeie brunch knal op de middag trok Tantan met de drie Sophies naar Venice Beach, een drukke toeristische trekpleister aan de kust in Los Angeles die je als jong volwassene niet mag gemist hebben.

Druk en gezellig was het. Beladen met nieuwe indrukken reden we, na enkele uren slenteren op de Venice boardwalk, moe en voldaan naar huis.

Bedtijd heeft niet lang meer op zich laten wachten. Geen wonder zeker!!!

Saturday, August 01, 2009

sportieve uitstappen

De Sophies hebben een paar zware examenweken achter de rug, uren kromgebogen achter hun boeken en formulieren met stramme gewrichten en degenerende spieren als gevolg. Daarom proberen we het geheel weer wat in goeie vorm te krijgen met veel beweging.

Het begon al vorige zondag toen A.Sophie mee ging lopen in het Santa Monica gebergte en de twee andere Sophies en Ben ondertussen een fikse bergwandeling maakten. Tijdens de week deden ze mee met de zware strandtraining van de Junior Life Guarding groepen, gingen ze boogy boarden in de koude oceaan, proefden ze van golfsurfen, gingen ze mee naar de body gym en wandelden ze uren door Santa Barbara. Morgenochtend herdoen we ons zondagsscenario maar vandaag gingen we fietsen van huis naar de zee en terug. We vertrokken in de late namiddag zodat het al wat koeler zou zijn op de terugweg die hoofdzakelijk bergop is.
Maar eerst naar de fietsenwinkel om een paar nieuwe zadels voor op ons oude meisjesfietsen, een extra helm, een huurfiets en een fietsbroek voor Ben.

Toen een groot bord pasta, nog wat geknutsel in de garage en de meisjes stonden klaar.

De Santa Monica Mountains in Californie zijn mountain lion (Puma) habitat, spannend! Hoog en droog klommen de meisjes in een boom om onderweg even te rusten, maar "hey!" wat is dat daar aan de overkant???

Na anderhalf uur fietsen door die wondermooie en rustige bergcanyon, bereikten ze eindelijk de Stille Oceaan, hier is het bewijs:

Lang pauzeren konden ze niet, ze moesten trouwens thuis zijn voor het donker en dat is zowat rond acht uur 's avonds. Dus weer de canyon in richting Newbury Park.


Eerst gaat het langzaam bergop, zalig fietsen trouwens, maar even wordt het lastig, erg lastig, Mont Ventoux lastig, maar toch haalt iedereen met glans de top, wat een voldoening!
Zie je de canyon in de diepte achter ons liggen daar tussen die bergtoppen?

En "Tantan" is ook content, met Ben en Eveline naast zich op het bankje, even uitrusten voor de aanvang van de finale home stretch.
Tantan droeg haar Garmin GPS uurwerk en registreerde de gehele trek, kan je hier op google maps eens rustig bekijken en bestuderen. Een totaal van 25 mijl en vier uur onderweg.

Friday, July 31, 2009

the "Sophies"

En sinds een volle week hebben we Sofie&Ann-Sophie&Lore, alias "the Sophies", te gast, drie achttienjarigen op vakantie in huis, net alsof ons vijf tieners nog niet voldoende is. "Zien we jou volgende maand dan grijs terug?" lachte een vriendin me toe. "Nee hoor", 't zijn drie toffe meiden die de boel wat extra leven inblazen, ons overladen met ongelooflijk flauwe moppen maar om erg mee te lachen, ons alles leren over de geheimen van het ontharen, die alles ontzettend cool en tof vinden zelfs als ze na een week pas doorhebben hoe warm water uit hun douche te krijgen. Maar wat me zorgen baart, ze geraken niet uitgetetterd, niet uitgelachen en amper moe te krijgen. Drie weken zullen veeeel te kort zijn!

En zo proberen ze van hun witte buiken vanaf te geraken, iedere dag een half uurtje zonnen midden op de trampoline!

Thursday, July 30, 2009

Het werk van Bert


Na "Surf's Up" heeft Bert niet werkloos zitten wezen maar heeft hij sindsdien zijn handen vol met "Alice in Wonderland", een Walt Disney remake. Met de allernieuwste film- en animatietechnieken wordt het een adembenemende wondere film voor Maart 2010. Maar eerst nog heel veel werk om het af te werken.

Wednesday, July 29, 2009

op bezoek in Belgie

En dat is alweer een tijdje geleden.


De dag dat het voor ons 'grote' (zomer)vakantie werd vertrokken we met zijn viertjes voor een veertiendaagse naar Vlaanderen, Ben Helena Catherine en Mama. Voor het eerst na de grote verhuis keerden we terug naar het huis van vroeger en vulden onze dagen met bezoeken, babbels en etentjes bij familie en vrienden.

Tussendoor hingen we ook een keer den toerist uit in Brugge en in Gent.

Werd er eens gelogeerd op een ander, werd er gefietst en op de go-cart gereden, werd er eindeloos naar "de kampioenen" gekeken en hielden we een heus verrassings verjaardagstuinfeest met vriendjes van toen voor de dertienjarige 'Jarige' Helena.



En toen was het tijd om het ondertussen zomerse vlaamse platteland in echte vakantiesfeer terug om te ruilen voor thuis in Californie, maar met een valies vol met nieuwe herinneringen.

Het bezoek, het weerzien en het bijkletsen heeft ons allen deugd gedaan, het voelde goed weer even welkom te zijn in het huis van vroeger, bij familie en vrienden, maar het voelde ook erg goed om weer echt thuis te komen.

Dank aan allen voor de heerlijk volle tafels en de talloze open armen, het was hartverwarmend. (En dat het hier even wat langer stilgebleven is heeft alles te maken met vakantiegevoel, ook bloggers verdienen een keer wat rust. Of niet soms?)