water weekend

Zaterdag zijn we gaan zwemmen in het Daland-zwembad, we hebben ons lid gemaakt en nu hebben we onbeperkt toegang. 't Is wel telkens eventjes rijden maar toch beter dan niets.

Vandaag zondag trokken we naar het Silverstrand, waar we twee jaar geleden vijf weken in een huisje gewoond hebben. Er was een surfclub bijeenkomst.

Eveline mocht samen met de buurjongen een duo-tje doen op een longboard, mee in de contest en het ging nog goed ook.
Helena vond het buurmeisje van twee jaar geleden terug en ze hebben samen een hele namiddag zandkrabben gevangen en zand-princessen-kastelen gebouwd. Destijds ging het in gebarentaal maar nu konden die twee ook nog echt praten!

Benjamin heeft het bodyboarden ontdekt en was niet meer te stoppen en Catherine voelde zich door een kramp in haar been wat minder mobiel.

En vanavond voelden we ons desondanks de june gloom een beetje zoals gekookte kreeften.

Alex-san Call 3

Zondagochtend, we zitten nog aan't ontbijt.

Hij belt vanuit de gate, ze zijn ingecheckt en wachten tot ze mogen boarden.

Vertrek: LAX-12.33 zondag, Aankomst: Tokyo-15.55 maandag.
Een non-stop vlucht van 11hrs 22min met een Boeing 747.

Ze zijn allemaal wat zenuwachtig, want ze weten dat dit hun laatste trip samen is, "ze" voor de Japanreis nog vreemden maar ondertussen al heel wat vriendschappen. Eens geland in Tokyo mogen ze nog een nacht uitrusten in een hotel om dan ieder voor zich de tocht verder te zetten tot bij de gastfamilie.

Alex-san Call 2

Na een volle twee-en-een halve dag met een "exploring Japan slide show" - "radio exercises" - "let's practice Japanese" - "survival Japanese" - "Bafa Bafa" - "current Japan" - "Japanese High School" - "Culture Shock and adjustment" - "Cultural Workshops" - "Dinner with sponsor" - "Japanese Etiquette, Good Gaijin/Bad Gaijin" - "Bamga" - "Skit presentations" - "Alumni Panel" - "departure information" - "Obento Dinner" belt hij ons op zaterdagavond nog even op. Zijn stem klinkt een beetje anders, maar wel super enthousiast en vrolijk, hij staat samen met de anderen te wachten om naar de "Japanese Bon Dancing" te gaan, om daarna hun valies te pakken om dan ook nog een "Sayonara Party" te hebben.

Morgenochtend om half zes opstaan om de rechtstreekse vlucht Tokyo op tijd te halen. Hij heeft belooft ons voor het vertrek nog even te bellen.

Alex-san Call 1

Ik lag nog in bed, de gsm rinkeld "dag mama, ben ik hier."

Hij maakt het goed daar in San Jose. Het orientatie-programma is inderdaad heel erg druk, tot op de minuut georganiseerd.

"Wat heb je zoal gedaan?" vraag ik dan. "Veel Japans geleerd mama."

Natuurlijk! Maar hij ziet het nog steeds zitten.

Gisteren had hij samen met enkele anderen een diner in een sjiek restaurant met de sponsor, iemand van Sony, hij was er van onder de indruk. Een digitale camera was een extra kadootje.

's Avonds zijn enkele van hen overvallen in hun kamer, politie had erbij moeten komen, ook dat heeft hem gegrepen.
Hij beseft des te meer dat hij nu extra voorzichtig moet zijn.

"Alles zit in mijn broekzakken mama, daar komen ze niet in!"

Net daar had papa nog commentaar op gegeven voor zijn vertrek, omdat alles zomaar in die zakken zit, zijn digicamera, zijn cellphone, zijn ipod en zijn wallet. Misschien toch niet zo slecht, die baggy broeken waar veel plaats in is.

graduation

Eveline is Middle School af en vanaf september gaat ze naar de Highschool. Een graduation picture day enkele weken geleden, een graduation dance een weekje geleden, een graduation uitstap naar Magic Mountain gisteren en de graduation ceremony vandaag.

Ons kleine meisje wordt groot.

Vriendinnen staan op de eerste plaats, over jongens wordt gegiecheld, wij ouders worden in twijfel getrokken, sport staat centraal en haar kamertje is heilig.

Ze is een zeer lieve en trotse meid met een ijzeren wil die nog steeds later oceanoloog wil worden, of zoiets toch.

depart to San Francisco

Donderdag, kwart voor twee, 'k ben net weer thuis vanuit Los Angeles, een telefoontje van Alex:

"We zijn toegekomen in San Francisco mama, we wachten nog op een paar anderen en op onze valiezen, er zijn ook een paar verantwoordelijken van Y.F.U. Ik bel vanavond nog wel eens voor ik ga slapen."

De eerste etappe zit erop.

Van daaruit gaat het met een shuttle busje naar de University in San Jose voor hun driedaagse pre-orientatie voor Japan. En dat zal hard nodig zijn, want van echt voorbereiden is nog niet veel in huis gekomen. Ten eerste is een einde schooljaar altijd al wat drukker en ten tweede een liefje dat je liever niet achter laat en ten derde een hele boel vriendinnen en vrienden die geen afscheid kunnen nemen en net bij het begin van de zomervakantie.

Gisterenavond was het moeilijk en deze ochtend om zeven uur stonden ze weer aan de deur met een ontbijt van bij Starbucks dat ze gezellig op het bankje aan de voordeur hebben opgegeten met zijn viertjes. Het liefje moest dan naar school, de buurjongen ook, maar de vriendin/buurmeisje heeft verder helpen inpakken, als 'senior' -of nu afgestudeerd Highschool student- is ze reeds vrij van school.

The beginning of his journey can start right here. Good luck my son. We love you!

rush

Nog 24 uren en hij zit op het vliegtuig, (maar) tot San Francisco, een uurtje vliegen, maar voor ons wel het echte afscheid voor zes weken. Zondag vliegt hij van daaruit naar Tokyo.

Het inpakken is dus vollop bezig. Naast een -weeral!- verplicht uitstapje naar de Chevrolet-garage, heb ik in een rush nog een i-podje gehaald voor onderweg, ondertussen het derde in huis, ze zijn zo geweldig dat ik hem niet zonder kon laten gaan. 't Is eentje voor mama want hij wil de nieuwe die in Japan uitkomt als hij er is, tenminste als de prijs beter is dan hier.

Zijn kleren liggen netjes op stapeltjes op zijn bed, 't is een beetje wikken en wegen want hij mag niet te zwaar beladen worden, want eens in Tokyo moet hij zo goed als zeker de supersnelle trein nemen naar "Toyama" zijn verblijfplaats

Die hebben we net via een telefoontje gekregen. Hij gaat daar een Japanse papa en mama krijgen en twee zussen van 21 en 24. Hij is content met de keuze.

Nu een snelle hap en alle belangrijke papieren gaan copieren, dubbels voor hem en voor ons, ingeval van diefstal en/of verlies.

Nog snel een extra verzekering afsluiten via de organisatie en dan nog duizend en een dingen, zoals dat altijd gaat met een vertrek.