Friday, April 07, 2006

Award breakfast

Coyote Candid Awards Breakfast.

"We are pleased to inform you that your student 'Catherine' has been selected for a Coyote Candid Award. This program is set up to recognize outstanding students and highlight their many achievements and leadership skills here at school and beyond."
Voor de Middle School -6de, 7de en 8ste- worden de Awards uitgereikt in de vroege ochtend vooraleer de lessen starten en met een licht continental breakfast, dit houdt in een donut en koffie of thee. Elke leerkracht heeft een leerling die ze in de bloemetjes wil zetten, die wordt dan op het podium geroepen en krijgt een lading lofbetuigingen over zich heen gegoten. Daar sta je dan te glunderen en te blinken, zowel het kind als de ouders.
Het lijkt voor ons Vlaming misschien wat overdreven maar die gasten hebben er Oh zo veel deugd van, het is hun van harte gegund!
"Thank you for your continued support. Once again, our sincere congratulations to your child, who represents you well."
Het is een strategie die alle scholen in de US volgen, positief benaderen van de kinderen, belonen wie het toekomt, de aandacht gaat naar wat ze wel kunnen en wat hen een uniek kind maakt, mooi toch!

Wednesday, April 05, 2006

bijna Springbreak

Nee, zij hebben nu geen Paasvakantie, ze zijn al in de weer sinds de Kerstvakantie non-stop, maar, volgende week hebben ze gelukkig wel hun eerste volledige weekje vrijaf "Spring Break".
Daarna is het voorbereiden einde schooljaar, in mei hebben ze eindejaarstesten en half juni begint dan wel de grote vakantie, tot eind augustus.
We vinden het niet erg dat ze deze week naar school moeten want het regent al drie dagen pijpestelen, dan mogen ze tijdens de speeltijd en over de middag in de klas blijven en krijgen ze "free choice" activiteiten. Dan eet Ben -hij wil dat we hem zo noemen omdat hij zijn naam veel te lang vind om te schrijven en hij het zo veel cooler vindt klinken- ook zijn lunch op omdat hij buiten nooit tijd neemt om te eten omdat hij dan wil spelen met zijn twee dikke maatjes, Connor en Tasso.

Sunday, April 02, 2006

tangerines oogsten

Het begon allemaal een uurtje vroeger dan anders omdat we deze nacht naar "daylight savings time" zijn overgesprongen, een weekje later dan Europa maar nu ook voor ons de klok een uur vooruit en wat minder lang in bed. het waarom

de teeltbedjes
Een beetje prutsen en op punt zetten van het sprinkler systheem -of de automatische bewatering- rond de groentenbedjes -met achterin de Oostindische kers en de tomatenplantjes en voorin de ingezaaide peterselie, radijsjes en wortelen- bracht ons al gauw bij de buren die graag wat helpende handjes hadden om de tangerine boom -of clementientjes- helemaal kaal te plukken zodat de altijd groene boom al zijn energie kan gebruiken voor nieuwe bloesem.

het plukken van de tangerines
Dat moet ge geen twee keer vragen, ons meisjes en Benjamin hebben ijverig geplukt, in zakken doen en dan alles rond gedragen bij alle andere buren. Ook de papa beleefde enkele heel ontspannende tuinuurtjes met op het laddertje te klimmen en zoveel mogelijk vruchten af te knippen met de schaar zodat die tangerinekes nog een hele tijd bewaard kunnen blijven.
We hebben nu een hele vracht van de meest lekkere en sappige tangerinekes ooit, van gewoon formaat naar heel erg mini, gemakkelijk te pellen en zonder pitjes, sappig vers van de boom.
Hoe tuinieren en vruchten oogsten zoveel gelijkenissen heeft met thuis hier en thuis ginder, alleen het seizoen en het klimaat zijn anders maar het voelt helemaal hetzelfde, namelijk heel erg leuk.
Een pittig detail: hun hond vind ze ook een delicatesse alleen moeten wij het wel voor haar pellen!
(Merk je op in de foto's hoe de natuur nu op zijn 'groenst' staat?)

Thursday, March 30, 2006

a poem by Catherine



If you were me

By Catherine Van Brande

The airplane landed,
My stomach was feeling weird,
I even had to laugh,
But deep inside I wanted to cry.

My mom doesn’t believe me when I say,
“I don’t want to go to school, I am sick of being left alone”,
She doesn’t do anything to stop it,
Mama just can’t understand me.

And when I want to write a letter she says,
“Not again, you are wasting money, give here”,
Then she takes it away, and puts it someplace I don’t know about,
She just walks away from it.

I have been in America for a month,
I’m starting to make new friend,
But the problem is that….
I can’t speak English.

Yes, I can say,
“Hi” or “My name is…”,
But what’s the difference?
I’m shy; I don’t really speak in class.

My neighbors are nice,
I have a great room,
And the food is okay,
It’s just that I miss my friends really hard.

If you read this you would know,
How it would be if you were I,
But you won’t wish,
That you were me.

Monday, March 27, 2006

de gevonden schelpjes

de schelpjes van gisteren
De hele schelpenvangst is netjes gewassen en geschikt
door de vinders zelf
en ligt nu te drogen in het zonnetje,
aan de voordeur,
het is alsof een welkomstmatje.

Sunday, March 26, 2006

tidepools


We moesten er even uit, het liefst eens uitwaaien, dus een ritje richting Stille Oceaan naar een van onze favoriete plaatsjes, het Leo Carillo Statebeach en vandaag zeer bijzonder omdat het strandje gekend is om zijn getijdepoelen om uren in rond te waden en het vandaag laag tij was rond de middag.
Ze vielen van de ene verwondering in de andere, eerst een reuze zeeslak (20 cm), dan een mooie oranje zeester, heel veel anemonen, een echte levende octopus deels verstopt onder een zware rots met tentakels van zeker 25 cm, honderden waterslakjes, krabben, dit alles tussen en op kleine rotsen die zwart zien van de mosselen.
Na enkele uren kromgebukt gezocht, gekeken en gevoeld te hebben, na hun plastiek zakje gevuld te hebben met mooie, lege schelpen en na nog even gespeeld te hebben, zijn we weer langsonder de "Pacific Coast Highway 1" beschilderde brug naar de auto gewandeld.
Toen hebben we boterhammetjes met de laatste sinterklaaschocolade uit Belgie opgepeuzeld met daarna een heerlijk vanillepuddingkje van Dr. Oetker uit de WorldMarket met verse aardbeitjes van plaatselijke kwekers erop.

Friday, March 24, 2006

op dreef

Wel, wel, wel, ook de zieken zijn goed op dreef aan't komen.
Nu is papa ook al thuis gebleven, ziekerig en flauw,
in bed of op de sofa met of zonder boek.

Ook Catherine wou vroeg gaan slapen,
"Ik ben moe" zei ze om zeven uur.
Heeft een douchke genomen en is in haar nestje gekropen.

"Ik heb de beste kamer" wist ze deze ochtend te vertellen,
"want ik zie elke dag andere dieren door mijn raam."