"The Vanbrandekesgazette"

48Hr Film Festival.

2010-03-22T23:13:00.000-07:00

Kerstwandeling

2009-12-26T18:17:00.000-08:00

Op tijd uit bed want om negen uur wilden we toch wel graag vertrekken, we gingen wandelen en het zag er daarvoor een prachtige dag uit, geen uitstel want voor de late namiddag hadden we ook nog gereserveerde filmtiketten en daarvoor wilden we ook niet te laat komen.

Maar Alex kregen we niet uit bed, zelfs niet met meerder klopsessies aan zijn deur, wat gemompel was alles wat we eruit kregen, dan laten we hem maar thuis, eigen schuld dikke bult.

De drie meisjes en Ben hadden er wel zin in en ook papa Bert had het vertrouwen in mamas uitgeplotte wandelplan. We reden met de wagen naar de start van het wandelpad dat we wilden volgen, Circle X ranch, we parkeerden en met onze drinkbussen en kleine snacks trokken we op weg.

Een mooie toer van 6mijl (10km) te beginnen langs een rotsig Mishe Mokwa pad waar we langs een balancerende reuzenrots wandelden en na een hele tijd ook een gespleten rots voorbij kwamen. We maakten heel wat fotos maar hebben pas later gemerkt dat er geen digitaal geheugenkaartje in de camera stak, verdorie toch! (moeten we maar een andere keer terugkomen zeker?) Eens we over driekwart onderweg waren kwamen we eindelijk aan het punt waar we zo naar uitkeken, het hoogste puntje van het gebergte de Santa Monica Mountains, de berg waar we iedere dag naar opkijken Mt.Boney. Nog een korte klim over rotsen en we haalden het topje op 3111ft (948,2 meter) boven zeeniveau "Sandstone Peak". Net voor dat plekje was er nog een ander mooi plekje voor een familieprotretje "inspiration point", de camera op automatisch en het was daar dat we pas ontdekten van het afwezige geheugenkaartje. Wel, we hebben in ieder geval toch deze leuke foto.

Op Sandstone Peak ligt er een schriftje in een schuifje waarin we allen iets hebben opgeschreven, het was verbazend hoeveel bezoekers er die dag al waren geweest!

Daarna trokken we weer verder, niet meer zo ver en enkel nog afdalen. Iedereen was gewoon lekker gezond moe, eens thuis maakte mama snel een warme lunch klaar terwijl iedereen zich opfriste om naar de film te gaan en we waren ruim op tijd in de filmzaal voor Avatar 3D.

Het was een erg ontspannende en gezellige kerstdag, ik denk zelfs dat we er een nieuwe traditie bij hebben want wat is er meer spiritueel dan even het gevoel te hebben op het topje van de wereld te staan en ongelooflijk dankbaar te wezen om dit samen met je liefsten te mogen beleven en delen. Merry Xmas.

meer fotos hier

Kerstavond

2009-12-24T21:58:00.000-08:00

Kerst en Nieuw in Californie zonder andere familie dan ons eigen huisgezinnetje, geen familiebezoeken en uitgebreide feestmaaltijden maar gewoon een gezellig onderonsje.

Kerstavond begint traditiegetrouw met inkopen doen voor ons al even traditiegetrouwe Gourmet avond, slechts 1 keer per jaar doen we dit, op kerstavond. De kinderen zouden het liever wat vaker doen maar dan zou het niet meer zo speciaal zijn, daarom houden we het enkel op kerstavond. Ze kijken er ieder jaar naar uit en omdat ze ook ieder jaar wat ouder zijn wordt het steeds leuker, gezelliger, makkelijker en volledig stressvrij. Ben maakte dit jaar het boodschappenlijstje en ik was best wel vewondert hoe goed hij dat gedaan had, hij wist nog precies wat we vorige jaren op onze pannetjes bakten en op het lijstje waren er zelfs weer dingen doorgekrast die hij nadien nog in de voorraadkasten en koelkast vond. Zie je wel, nog een jaar of zo en ik hoef me er helemaal niet meer mee te bemoeien en hoef ik niets meer te doen.

Toen papa thuis kwam van het werk stond de tafel klaar en konden we beginnen. We moeten ze enkel nog wat intomen wat meer hun tijd te nemen en niet alles in een keer te willen bakken maar het lekker lang te trekken aan tafel. Maar wat wil je, vooral een elfjarige Ben wil natuurlijk rap aan het pakjes uitpakken beginnen, waar na een gezamelijke afwas en keuken opruimbeurt ook onmiddellijk aan begonnen werd. Altijd een beetje spannend omdat geen enkel kadootje een naam heeft en het telkens weer uitzoeken is wie het heeft ingepakt en voor wie het bedoeld was, een beetje hilarisch soms wel maar leuk en gezellig.

We maken het ook niet erg laat, gewoon op tijd naar bed want morgen kerstdag zullen we sportief beginnen.

fotoblogje

2009-12-20T19:55:00.000-08:00

Een luie winterse zondag heeft ook zo een keer zijn voordelen. Alhoewel met de sneeuw in Vlaanderen kan ik het hier eigenlijk moeilijk winter noemen hoor, na een natte en koude week is het winteren voor ons voorlopig gedaan en genoten we alweer een volle week van zalig zacht weer met een staalblauwe hemel die af en toe eens wat versierd wordt door een schoon dun wolkje. Bijna Kerst en daarom een paar recentere fotos van de kinderen.

Ben in het Malibu Creek State Park op de oude M.A.S.H. filmset, genomen toen the Sophies bij ons op vakantie waren. Hij doet hier een beteke gek met al die toffe meiskes rond hem.

Helena deze zomer op haar surfplank. In het korte broekje tijdens de Malibu Surf Contest waar ze toen eerste plaats haalde in haar leeftijdscategorie.

En hier heeft ze gewoon veel plezier op het surfbord van een vriend.

Catherine die klaar staat voor de dansavond op school die het begin van een nieuw schooljaar inluidt. Helemaal opgemaakt om de jongens hun hoofd op hol te brengen.

Maar hier ook heel gewoon de lieve zus voor haar kleine broertje Ben.

Eveline die in het laatste jaar voor ze naar College vertrekt het genoeg vond met lang haar. Ze ging naar de kapster en besliste om ineens een heel stuk eraf te doen zodat ze haar haren kon schenken aan "locks for love", een organizatie die haar inzameld om pruikjes te maken voor kinderen met kanker. Een hele lieve daad die ze met haar volle hart heeft gedaan. Ondertussen zijn haar tanden eindelijk helemaal op hun plaats en kon de beugel na vijf jaar weg.

Alexander aan het werk op een filmset want dit is wat hij het liefste doet. Achter de camera staan en zowel videoclipjes als kortfilms als huwelijken als dure verjaardagsfeestjes filmen. Hij heeft er meestal naast zijn school zijn handen goed mee vol.

Halloween 2009 - Frightmare

2009-12-13T11:50:00.001-08:00

(click on picture for more photo's)
The 2009 Haunted House I designed, build, and just did about everything else.

Alex is 19

2009-11-23T20:30:00.001-08:00

Hiep hiep Hoera voor Alex. Negentien is hij nu, een echte vent vind je niet?!
Om dit te vieren zijn we uit gaan eten naar zijn keuze, Japanees bij Cho Cho San, gaan Teppan-yaki-en. Dan zit je rond een grote koopplaat, je kiest van het menu en de kok komt bij jou aan tafel koken. Tof hey! Ons hele gezin en met een paar van zijn vrienden en vriendinnen erbij was het erg gezellig.
Onze man in huis is nu klaar voor een nieuw levensjaar vol avontuur en levensvreugde.

de vijf tieners

2009-10-28T21:00:00.000-07:00

Jongens toch, weer al zo lang geleden, het mag toch geen gewoonte worden zeker?!

School is alweer een hele poos aan de gang en allemaal zitten ze al verlangend uit te kijken naar het eerste schoolverlof, de kerstvakantie. Nee, geen herfstvakantie voor onze kinderen, wel een keer een paar vrije dagen met Thanksgiving day ergens einde November.

Alex gaat nu zijn tweede jaar naar de Hollywood Columbia filmschool. Ondertussen heeft hij weer wat beter zijn talenten kunnen ontdekken en ziet hij zijn toekomst wel in als Director of Photographie. Hij heeft een bijzonder goed oog en heeft talent voor beeldkompositie, we zullen nog grote dingen van die jongen te zien krijgen. Geen lief, wel vriendinnen en vrienden. Hij woont nog thuis maar slaat zijn vleugels steeds verder en langer uit weg van het nest, op zoek naar zijn toekomst.

Eveline zit in haar laatste jaar hier op school, het plezantste jaar hoor ik wel eens zeggen. Ondertussen traint ze op school voor het komende waterpolo seizoen, tijdens de weekends werkt ze in de plaatselijk surfwinkel en als er nog tijd is en het de golven zijn de moeite rijdt ze met haar vrienden naar zee om te surfen. Ondertussen plot ze haar toekomst uit en is ze begonnen met het soliciteren naar een universiteit, ja hier gaat dat zo, je moet jezelf voorstellen en met motiverende brieven en de nodige schoolpapieren de directie overtuigen om je uit te nodigen om bij hen op de universiteit te komen. Pas dan kan je je inschrijven.

Catherine zit in haar tweede jaar van de highschool en speelt in hetzelfde waterpolo team als haar grote zus. Ze rijden iedere dag samen naar school in Evelines auto. Maar binnenkort begint ze zelf met autorijden, overmorgen neemt ze de theoretische test af en indien geslaagd kan ze eraan beginnen om binnen zes maanden alleen de baan op te mogen. (Nee, je wil de rekening van onze autoverzekering niet zien!) En oh, ze heeft zopas officieel aangekondigd dat ze een boyfriend heeft, de kerel heeft zich zelfs al keurig komen voorstellen aan mama.

Helena, in haar laatste jaar van de middle school en klaar om dan mee met de grote zus Catherine naar de High School te gaan. Een harde werker, een doorzetter en een eigen willetje, is het dan toch waar wat ze zeggen over roodharigen?

Als uitstekende zwemmer heeft ze nu ook de stap gezet naar het waterpolo spelen, nog niet op school maar in clubverband. Ze hebben een leuk meisjesteam waarmee ze tijdens de week trainen en op zaterdag een wedstrijd spelen tegen omliggende andere teams.

Ben, onze jongsten, maar niet meer onze baby. Ben doet keurig iedere dag zijn huiswerk, beter nog, zijn huiswerk is steeds al klaar als ik hem op school ga ophalen, hij gebruikt de tijd tijdens hij op zijn zus moet wachten dus erg nuttig. Erg slim van hem want Ben wil thuis liever spelen, met lego, met de basketbal of gewoon wat buiten rondfietsen.

Ook Ben heeft de overstap gemaakt van zwemmen naar waterpolo. Het baantjes zwemmen vond hij maar saai, maar waterpolo spelen vindt hij enorm tof, hij geniet ervan, hij is een vechter en doorzetter en ook al hebben ze maar een beginnersploegje en verliezen ze iedere wedstrijd tegen andere teams met glans, hij blijft super gemotiveerd. Maar wacht maar, we zullen het er over een jaartje nog eens over hebben!

Junior Guards 09

2009-08-21T22:00:00.000-07:00

Vandaag was de laatste dag van hun Junior Life Guards kamp. Catherine, Helena en Ben trokken iedere dag naar zee en hadden daar met de coolste life guards van zuid Californie en een heleboel andere tieners de tofste vakantiedagen ooit.
Het is misschien geen echte opleiding naar een oceaanredder, maar de fundamenten worden toch wel al een beetje gebouwd en als ge ziet dat het vooral waterratten zijn die het doen, zwemmers, surfers, waterpolospelers en kinderen die van zon, zee en strand houden, zich niet vies maken van een goed potje modderspelen en gekke spelletjes en dat de echte life guards vroeger ook al die kampen volgden, dan zal het toch wel geen verrassing mogen wezen als er bij ons toch eentje voor redder zal gaan. En Catherine heeft ambitie, volgende lente wil ze de proeven afnemen en als ze slaagt wil ze de echte training volgen. Ze voelt zich in ieder geval al goed thuis bovenop de life guard truck tussen de echte oceaanredders. (boven links)

Maar ondertussen hadden ze weer vier weken plezier, sport en ontspanning aan zee en leerden ze ook weer heel veel bij over de grillen en gevaren van een wilde oceaan.
Ze namen deel aan de competiedagen, wedstrijden tussen andere Junior Guards groepen van andere stadjes. De volgende fotos zijn van de Fiesta competitie in Santa Barbara met een zeer groot deelnemersveld.

Competitief als onze meisjes zijn, haalde Catherine een keer eerste plaats in lange afstand paddelen op een surfboard, en hier haalde ze die net niet, wel tweede in deze spannende race "lange afstand oceaanzwemmen". (de zwarte zwemmuts)

Helena wil als jongste meisje het beter doen dan haar twee oudere zussen samen ,competitief als ze is, een tweede plaats is voor haar niet goed genoeg. Hier geeft ze zich voor 200% en haalde de eerste plaats met grote voorsprong in de race "run-swim-run". We zien hier aan de finish en daarna viel ze er bijna bij neer, net niet.

En Helena 'loves' het 'Stand Up Paddelen" met een surfboard en een paddel, maar ze houdt ook van snorkelen. Op hun daguitstap naar het eiland is ze heel de dag niet uit het water geweest, ofwel zagen we af en toe haar snorkelvinnen even boven water steken ofwel stond ze bovenop het surfboard 'met' haar snorkelspullen nog aan! Helena is me er een eentje hoor! Oh ja, Ben ligt daar vanachter een dutje te doen op zijn rug, de gekkert.

Ben daarentegen die vindt winnen allemaal niet zo belangrijk, begrijpt ook niet waarom die zich bij de start allemaal zo haasten om in het water te springen, maar die heeft wel gewoon de meeste fun een hele dag door met zijn vrienden. Hier (Ben links) "even stoer doen voor de foto jongens!" Ze stonden toen te wachten op hun oceaan zwemwedstrijd waarbij Ben toch wel heel goed vooraan eindigde, al bij al.

En Oh ja, we waren het niet vergeten hoor, maar Ben heeft ondertussen ook zijn elfde verjaardag mogen vieren, toen waren de 'Sophies' al bij ons en toen begon hun JG kamp, door alle drukte heb ik geen fotos van zijn speciale dag, maar hij vond het wel de leukste aller tijden, ah ja, de hele dag in de watten gelegd en alle aandacht van de Sophies. Hey meisjes, jullie hebben toch wel fotos van die dag, jullie bergbeklimming weet je nog? Kan je me de mooiste een keertje doormailen?

Coming home before going Home.

2009-08-15T20:47:00.000-07:00

En toen was het weer woensdag en konden we de Sophies blij gaan opwachten. Hun trein was geboekt tot in Los Angeles, maar toen ze tijdens de reis ontdekten dat ze voorbij ons stadje passeerden, sms-den we heen en weer dat ze dan gewoon in het station dicht bij ons konden afstappen, zo wonnen ze in totaal een dikke drie uur reizen. Maar laat die kaartjesknipper hen eerst toch wel niet gaan zeker en hebben ze met hand en tand moeten uitleggen waarom ze van die trein wilden in dat gure stadje. Spanning in de laatste uren na een voor de drie meiden vermoeiende dagen alleen op pad. En zo was het totaalontlading van alle emoties toen ze hun lieve vriendje Ben naar hen toe zagen rennen en ze elkaar als een kwartet konden knuffelen daar in die koele avondbries.

Nog een enkele dag hadden we ze bij ons en die hadden ze meteen volgeboekt met de dingen die ze nog wilden doen. De ochtend begon moeizaam en ik denk, ergens diep van binnen hadden ze liever nog een uurtje langer willen uitslapen, maar nee, dat kunnen ze thuis in Belgie ook nog wel doen.
Hop naar het strand dus met onze Junior Life Guards in huis.
Ann-Sophie had wel zin in een goed potje strandrennen en Tantan ook. Samen liepen we van het ene eind van dat strand naar het andere en weer terug, net geen zeven mijl in het natte zand aan de waterlijn. (De Garmin gps registratie.)
De twee andere Sophies waren te moe om hard te werken en hielden zich bij wat voorzichtig opwarmen en stretchen met de JG groep om zich daarna gul neer te vlijen in het warme zand. Dankzij Alex kregen we ze nog even rechtop om samen te gaan bodysurfen.

En na het harde werk aan zee kwamen de verwenuurtjes. Eerst nog een laatste koopuitbarsting in de Mall (=koopcentrum), dan relaxen in de nailspa en toen nog een afscheidsdineetje met onze hele bende.
Valiesjes ingepakt, op tijd naar bed en de volgende morgen naar de luchthaven, terug naar de mamas, papas en boy friends.

Amtrak treinen

2009-08-04T21:10:00.000-07:00

Vandaag hebben 'the Sophies' de trein genomen naar hun weekje avontuur met hun drietjes alleen op reis zonder de beschermde thuishaven van Tantan en Bert. Ze ruilen de oceaan om voor de Grand Canyon in Arizona en Los Angeles voor San Francisco in Californie waarna ze nog heel eventjes bij ons zullen wonen vooraleer ze naar huis in Belgie terug zullen keren.

Maar die oceaan en het strand, het was moeilijk daarvan afscheid te nemen, dus maandag gingen ze met onze kinderen een hele dag mee naar het Junior Life Guarding kamp op Hueneme Beach en vandaag trokken we met een wagen beladen met bepakte trekkersrugzakken naar het Leo Carillo strand waar het kamp een competiedag had.

De Sophies aten nog een laatste keer hun boterhammetjes op in het mulle zand van het zonnige strand waarna ze hun voetjes gingen spoelen onder een koude stranddouche en waarna we richting station reden in Moorpark waar ze de trein haalden die hen naar het Union Station in Los Angeles bracht. Een dubbeldekker trein die langs pittoreske plaatskes rijdt en zo hoefde Tantan ook niet uren met een volgeladen auto het spitsuur te trotseren.

Daarnet kregen we een berichtje van 'de Sophies' per s.m.s.: "Alles ging heel vlot. We zitten nu op de trein opweg naar Flagstaff, nog 9,5 u te gaan. We missen jullie al een beetje! Een dikke zoen voor iedereen daar!"
Het waren net onze eigen kinderen die vertrokken, spannend maar toch een beetje weemoedig om de positieve sfeer rond deze leuke meiden te zullen moeten missen. En Ben had zoooo graag met hen meegegaan, hij heeft de meisjes heel graag en ons ventje wil Oh zo graag ook eens in de trein en ook eens naar de Grand Canyon en naar San Francisco. " 't Is hier nu zo stil" zegt hij in zijn bedje voor het slapengaan. Ah ja, hij mist die grappige meisjes wel die hem 's avonds nog even kwamen slaapwel knuffelen!

Zoveel dingen op 1 dag!

2009-08-02T21:41:00.001-07:00

Nog twee dagen zijn ze bij ons en dan trekken ze tien dagen in hun eentje met de trein naar de Grand Canyon en daarna naar San Francisco, een reis door VS in hun reis naar de VS. Inderdaad, het voelt net weer een beetje spannend aan om opnieuw te gaan inpakken, maar nu enkel een handelbare rugzak.

En omdat ik nu al voel dat we hun gegiechel en onneindige grappen en grollen zullen missen, een verslagje van onze zondag vandaag.

Het begon weer vroeg, al voor zessen liepen de wekkers af, A.Sophie en Tantan lopen hun wekelijkse trektochtje met de trailrunners door het gebergte van Malibu en Bert ging daar wandelen met de twee andere Sophies en onzen Ben, inderdaad, ons ventje kan het bijzonder goed vinden met onze gasten, hij is niet van ze weg te slagen en wil alles meedoen. Terwijl lopers blij zijn bij het zien van de vroege koele ochtendmis (komt door de oceaan zo dichtbij en de hoge temperaturen van overdag) was het voor de anderen een demotivater om uit bed te kruipen. Maar beloofd is beloofd en plannen zijn plannen, zo hup er allemaal toch maar vandoor op deze vroege zondagochtend.

Van Malibu Creek State Park naar Paramount Ranch en op de terugweg rond Malibu Lake en zo weer in het State Park en langs de filmset van M.A.S.H.

Onze looproute geregistreerd door de Garmin GPS hier.

En het was daar dat we Bert, de twee meisjes en Ben tegenkwamen.

Het heeft ons allemaal bijzonder veel deugd gedaan, de koele vochtige berglucht zo vroeg in de ochtend ging over in een stralende zonnehemel na afloop van alle inspanning van lopen en wandelen. Zalig.
Na een lekkere douche en een goeie brunch knal op de middag trok Tantan met de drie Sophies naar Venice Beach, een drukke toeristische trekpleister aan de kust in Los Angeles die je als jong volwassene niet mag gemist hebben.

Druk en gezellig was het. Beladen met nieuwe indrukken reden we, na enkele uren slenteren op de Venice boardwalk, moe en voldaan naar huis.

Bedtijd heeft niet lang meer op zich laten wachten. Geen wonder zeker!!!

sportieve uitstappen

2009-08-01T22:32:00.000-07:00

De Sophies hebben een paar zware examenweken achter de rug, uren kromgebogen achter hun boeken en formulieren met stramme gewrichten en degenerende spieren als gevolg. Daarom proberen we het geheel weer wat in goeie vorm te krijgen met veel beweging.

Het begon al vorige zondag toen A.Sophie mee ging lopen in het Santa Monica gebergte en de twee andere Sophies en Ben ondertussen een fikse bergwandeling maakten. Tijdens de week deden ze mee met de zware strandtraining van de Junior Life Guarding groepen, gingen ze boogy boarden in de koude oceaan, proefden ze van golfsurfen, gingen ze mee naar de body gym en wandelden ze uren door Santa Barbara. Morgenochtend herdoen we ons zondagsscenario maar vandaag gingen we fietsen van huis naar de zee en terug. We vertrokken in de late namiddag zodat het al wat koeler zou zijn op de terugweg die hoofdzakelijk bergop is.
Maar eerst naar de fietsenwinkel om een paar nieuwe zadels voor op ons oude meisjesfietsen, een extra helm, een huurfiets en een fietsbroek voor Ben.

Toen een groot bord pasta, nog wat geknutsel in de garage en de meisjes stonden klaar.

De Santa Monica Mountains in Californie zijn mountain lion (Puma) habitat, spannend! Hoog en droog klommen de meisjes in een boom om onderweg even te rusten, maar "hey!" wat is dat daar aan de overkant???

Na anderhalf uur fietsen door die wondermooie en rustige bergcanyon, bereikten ze eindelijk de Stille Oceaan, hier is het bewijs:

Lang pauzeren konden ze niet, ze moesten trouwens thuis zijn voor het donker en dat is zowat rond acht uur 's avonds. Dus weer de canyon in richting Newbury Park.

Eerst gaat het langzaam bergop, zalig fietsen trouwens, maar even wordt het lastig, erg lastig, Mont Ventoux lastig, maar toch haalt iedereen met glans de top, wat een voldoening!
Zie je de canyon in de diepte achter ons liggen daar tussen die bergtoppen?

En "Tantan" is ook content, met Ben en Eveline naast zich op het bankje, even uitrusten voor de aanvang van de finale home stretch.

Tantan droeg haar Garmin GPS uurwerk en registreerde de gehele trek, kan je hier op google maps eens rustig bekijken en bestuderen. Een totaal van 25 mijl en vier uur onderweg.

the "Sophies"

2009-07-31T21:39:00.001-07:00

En sinds een volle week hebben we Sofie&Ann-Sophie&Lore, alias "the Sophies", te gast, drie achttienjarigen op vakantie in huis, net alsof ons vijf tieners nog niet voldoende is. "Zien we jou volgende maand dan grijs terug?" lachte een vriendin me toe. "Nee hoor", 't zijn drie toffe meiden die de boel wat extra leven inblazen, ons overladen met ongelooflijk flauwe moppen maar om erg mee te lachen, ons alles leren over de geheimen van het ontharen, die alles ontzettend cool en tof vinden zelfs als ze na een week pas doorhebben hoe warm water uit hun douche te krijgen. Maar wat me zorgen baart, ze geraken niet uitgetetterd, niet uitgelachen en amper moe te krijgen. Drie weken zullen veeeel te kort zijn!

En zo proberen ze van hun witte buiken vanaf te geraken, iedere dag een half uurtje zonnen midden op de trampoline!

Het werk van Bert

2009-07-30T21:06:00.000-07:00

Na "Surf's Up" heeft Bert niet werkloos zitten wezen maar heeft hij sindsdien zijn handen vol met "Alice in Wonderland", een Walt Disney remake. Met de allernieuwste film- en animatietechnieken wordt het een adembenemende wondere film voor Maart 2010. Maar eerst nog heel veel werk om het af te werken.

op bezoek in Belgie

2009-07-29T22:23:00.000-07:00

En dat is alweer een tijdje geleden.

De dag dat het voor ons 'grote' (zomer)vakantie werd vertrokken we met zijn viertjes voor een veertiendaagse naar Vlaanderen, Ben Helena Catherine en Mama. Voor het eerst na de grote verhuis keerden we terug naar het huis van vroeger en vulden onze dagen met bezoeken, babbels en etentjes bij familie en vrienden.

Tussendoor hingen we ook een keer den toerist uit in Brugge en in Gent.

Werd er eens gelogeerd op een ander, werd er gefietst en op de go-cart gereden, werd er eindeloos naar "de kampioenen" gekeken en hielden we een heus verrassings verjaardagstuinfeest met vriendjes van toen voor de dertienjarige 'Jarige' Helena.

En toen was het tijd om het ondertussen zomerse vlaamse platteland in echte vakantiesfeer terug om te ruilen voor thuis in Californie, maar met een valies vol met nieuwe herinneringen.

Het bezoek, het weerzien en het bijkletsen heeft ons allen deugd gedaan, het voelde goed weer even welkom te zijn in het huis van vroeger, bij familie en vrienden, maar het voelde ook erg goed om weer echt thuis te komen.

Dank aan allen voor de heerlijk volle tafels en de talloze open armen, het was hartverwarmend. (En dat het hier even wat langer stilgebleven is heeft alles te maken met vakantiegevoel, ook bloggers verdienen een keer wat rust. Of niet soms?)

G-Spot - Crank Phat Bates

2009-07-20T10:48:00.000-07:00

KAYWHY - Zombies Music Video

2009-07-20T10:44:00.000-07:00

Zach KO Castro 2009 California pankration

2009-06-02T00:43:00.000-07:00

Even voorstellen

2009-04-19T21:34:00.000-07:00

Je moet je inbeelden, mijn jongere zusje Klaartje en ik deelden als kind een kamer en bed, dichter bij elkaar leven als zussen kan bijna niet. Eens getrouwd en in de weer met luiers en papflessen woonden we in hetzelfde dorpje, in dezelfde straat op geen minuut afstand schuin tegenover elkaar. Dichter bij je neefjes en nichtjes opgroeien kan ook al bijna niet. Klaartje was zowat de tweede mama van mijn kinderen en ik was zowat de tweede mama in nood voor haar kinderen.

Kun je bedenken hoe spannend het dus was om na meer dan vier jaar weer samen te zijn? De tantes bleken niet of niets veranderd, maar de kinderen ondertussen des te meer. Maar Elona leerde Ben weer snel goed Nederlands praten en deed zelfs een poging in het lezen, Ben nam 's avonds toch eens stiekem zijn fotoboekje van toen bij de hand om te zien of dat nu wel dezelfde Elona was, hij herkende haar niet. Maar al snel hadden ze zichzelf weer in elkaar gevonden, twee dezelfde types met dezelfde gekkebekken of twee handen op een buik zoals een gezegde zegt.

Catherine en Saartje hadden al vaak online op hun computers gepraat en fotos bekeken, die twee wisten dus wel ongeveer wat te verwachten.

Geen relaas over alle activiteiten wel een paar leuke fotos.

Catherine en Saartje, gedroegen zich perfect hoe vijftienjarigen zich horen te gedragen.

Helena met haar meter Klaartje, Helena genoot en liet haar niet meer los.

Deel van de bende, zoals we wel overal te zien waren.

Elona met grote nicht Eveline, zes jaar vershil.

Paasbezoek

2009-04-18T21:13:00.000-07:00

In Belgie hebben de kinderen twee weken "paasvakantie" maar in onze school krijgen de kinderen maar 1 week "lentevakantie". Zo logeerden tante Klaartje en haar twee jongste dochters al een week bij ons in huis vooraleer onze kinderen ten volle van een vrije schoolweek konden genieten. Maar dat gaf niet, op deze manier beleefden ze ook een keer hoe het hier tijdens schooldagen aantoe gaat. Saartje ging een dagje mee met Catherine op de High School rondhangen en aangezien onze kinderen op Goede Vrijdag ook vrijaf kregen, vloog de schoolweek zo om. Gelukkig maar want 's ochtends uit die gezellig volle wagen stappen aan de schoolpoort viel Helena en Ben toch wel erg zwaar, zij op school en de nichtjes al vakantie!
Maar eens af van school brak de pret pas goed los, ondertussen waren we weer goed aan elkaar gewoon geraakt en ging voor hen het amerikaans praten steeds beter en vlotter, ze voelden zich waarempel snel thuis en iedere dag stond er wel wat nieuws op het programma.
Het motto was vooral, samen leven, samen beleven en samen genieten van de kleine dingen. Geen grote uitstappen maar gezellig dicht bij huis en bij elkaar.

Saartje, zes maanden ouder dan ons Catherine.

Elona, vijf weken jonger dan onze Ben.

Ben en Neil Armstrong

2009-03-05T15:05:00.000-08:00

In het vierde leerjaar lees je de biografie van een bekend persoon, specifiek iemand die wat te maken heeft met de staat Californie, een leeftijdsgeschikt boek van minstens honderd bladzijden. Ben trok met papa naar de boekenwinkel en ging in het rek met biografieen op zoek naar een personaliteit die binnen zijn interesseveld lag want in de bib op school was er geen meer te vinden ('t leven is voor de rappen hey!). Wat kon dat beter worden dan Neil Armstrong! De kleine Neil had net als onze Ben grote interesse in vliegtuigjes maken, met vliegtuigen vliegen en alles weten over de ruimte.

Na het lezen moesten er vraagjes van de juf beantwoord worden, werd er een 'speech' geschreven waarin de personaliteit zich voorsteld en over zijn leven verteld en werd er een presentatiebord gemaakt.

En vandaag stonden alle vierde leerjaarkes ( zo'n 140 kndrn) met hun bank buiten de klas en kwamen alle derde leerjaarkes met juffen en meesters luisteren naar de kinderen hun speech, daarvoor ging je naar de persoon van je keuze en drukte op een zelf ontworpen knop die het startsein betekende om te praten.

Ook de ouders waren tijdens dat halfuurtje in de vroege ochtend welkom!

Ben doet zijn speech voor mama en haar cameraatje, ge verstaat er misschien niet veel van door de rapte (want Ben wou er zo snel als mogelijk vanaf zijn!) maar ge ziet hem dan toch nog ne keer hooggeconcentreerd bezig op school. En ja, we weten het, als Ben voor piloot wil gaan zal hij toch eens een schone militaire haarsnit moeten krijgen want met een bedekt oog vliegen lijkt ons ook niet zo erg veilig.

vorige zomer

2009-03-03T21:54:00.000-08:00

Wel wel wel toch, ik verschiet er warempel zelf van dat het al een drie maanden geleden is dat er hier nog wat nieuws verscheen, het is dan toch waar dat de tijd vliegt!
Zelfs de eerste van maart is al gepasseerd en we hebben al twee verjaardagen gehad!
Papa Bert werd ~~zevenenveertig~~ achtenveertig (ai, ai, ai!) en Catherine werd vijftien.
Ze vierde dat met tien vriendinnen en met ons in een Italiaans restaurant van haar keuze. We zaten allemaal aan dezelfde grote ronde tafel en sloten af met het traditioneel verjaardagslied gezongen door de obers en het hele restaurant en aten toen de reusachtige chocoladetaart op.

En om nog eens te verschieten heb ik een filmpke voor oma met oma en ons toen we vorige zomer op de Pier van Santa Monica pardoes werden meegetrokken in een straatartiest zijn act, toen deed onzen buik toch zo pijn van 't lachen, weet ge nog Lissa?

Thanksgiving weekendtrip

2008-12-06T18:50:00.000-08:00

Met zijn zevenen kropen we op Thanksgiving in de oude Chevy en reden richting Las Vegas. Niet omdat deze stad van plezier en vertier ons zo aantrekt, maar ik en de vier jongste kinderen waren er nog niet geweest en ge moet zoiets toch eens met u eigen ogen gezien hebben, zeker als het maar een vijf tot zestal uren rijden is van je huis. Het was al donker toen we in de buurt kwamen, maar goed ook, want zo konden we warempel de lichtvervuiling duidelijk waarnemen, in het pikkedonker van de omliggende woestijn kwam aan de horizon een enorme lichtvlek te voorschijn. Eens in Las Vegas was het van "Oh" en "Ah" in de auto toen we over de strip reden voor de vele lichtreklames.
We hadden een rustig en familievriendelijk, casinoloos hotel buiten het centrum geboekt. Op vrijdag bezochten we met veel meer Oh's en Ah's de Hoover Dam op de grens van Nevada met Arizona, in 1935 gebouwd en toen de grootste betonnen constructie en de grootste electriciteitsopwekkende generator met water in de hele wereld, ook nu nog erg indrukwekkend, we gingen binnen tot bij de gigantische generatoren.
En na een avondje stappen, terug in Las Vegas kwamen al die (met Ben's woorden) "inappropriate things" ons de oren uit en waren we meer dan blij de volgende ochtend dat hele nep- en stinkgedoe achter ons te mogen laten.

De Hoover Dam

Op naar Death Valley National Park, het perfecte antigif. De dodenvallei is op een na de heetste plek op aarde en droogste plek in Noord Amerika. Het gebied is zo droog omdat er een aantal bergruggen ligt tussen de vallei en de Stille Oceaan. Wolken regenen leeg op deze bergruggen, waardoor er in Death Valley vrijwel nooit regen valt. Bovendien ligt het gebied zeer laag, in Death Valley bevindt zich het laagste punt van de Verenigde Staten. Dit laagste punt bestaat uit een zoutmeer, Badwater genoemd en ligt 86 m onder de zeespiegel. De hoogste temperatuur die hier gemeten is, in Furnace Creek, een woestijndorp, bedroeg 56.7 °C, op 10 juli 1913. In normale zomers komen temperaturen tot 49 °C vaak voor.
Dankzij een geairconditionde auto is deze bijzonder mooie plaats nu goed te bezoeken, zelfs nu tijdens de wintermaanden konden we buiten wandelen bij een temperatuur van 30 graden Celsius.

Zabriskie Point in Death Valley , wondermooi.

Badwater Basin te heet om lang te blijven.

Lopen op de witte zoutlaag in Badwater, Death Valley.

Bij valavond: de duinen van Death Valley.

Een heleboel interessante en wondermooie plekken kwamen we tegen zodat een dag niet genoeg voor ons was.Toch reden we bij valavond de vallei maar uit en eindigden in Lone Pine om te overnachten in een oud historisch westernhotel-motel om de volgende dag ons pad verder te kunnen zetten naar de Alabama Hills of Movie Flats waar honderden cowboy films en reeksen werden opgenomen zoals bijvoorbeeld 'Bonanza' en 'How the West was won'.

Het dorpje Lone Pine, op de achtergrond de het besneeuwde Sierra massief.

Mt. Whitney, de hoogste bergtop in de Noord Amerika (4.421 m) was ons einddoel maar door de sneeuw konden we met de wagen niet verder geraken. Van het laagste punt op weg naar het hoogste punt in een dag en dat alles door een haast onbewoonde wereld. Dit is hoe we het graag hebben.

De Alabama Hills (of ook de Movie Flats geheten)

De weg naar Mt. Whitney is afgesloten, het is ook tijd om naar huis te keren.

Alexander

2008-11-23T21:45:00.001-08:00

Of sinds onze eerste dag in Californie, "Alex" voor iedereen. Zelfs op officiele documenten vertikt hij het om zijn volledige naam neer te zetten.

Sinds gisteren is hij 18!

Wat een verschil met zijn kleine broertje van 10. Inderdaad, van de grootste naar de kleinste, een leeftijdsverschil van 8 jaar.

Alex is op college, Alex pronkt met zijn box-car, Alex kruipt pas (erg) laat in bed en Alex kruipt ook weer (erg) laat uit bed, voor zover dat gaat met zijn studies en zijn werk natuurlijk.

Alex werkt nog steeds als P.A. of Personnal Assistent van de dame in rolstoel.

Alex werkt ook nog steeds voor een video productie bedrijfje.

Alex is onze trendsetter. Hij is de oudste en komt het eerst in aanmerking met al die Californische (en voor ons nieuw en vreemde) gebruiken. Bij hem zijn we steeds in shock, moeten wennen en pas na veel gezeur en gepredik leggen we ons er bij neer. Bij het volgende kind weten we al wat ons te wachten staat en doen we mee. Alex heeft dus een moeilijke job met ons.

Op zijn feestje gisterenavond. Zingende diensters die een spelletje met hem speelden, plezant.

Eveline

2008-11-21T22:19:00.001-08:00

Enkele maanden geleden werd ze zestien en in Californie is dat hetzelfde als je rijbewijs en je wagentje. Dat rijbewijs had ze snel maar voor die wagen heeft ze geduld moeten hebben want met babysitten alleen verdien je nu eenmaal niet genoeg centen bijeen om er een te kopen en te onderhouden. Als papa naar het werk carpoolde, dan reed mama met de zijne en reed Eveline met de oude chevy.

Maar door de economische crisis in de US doet ook de autoverkoop het bijzonder slecht, daardoor zakken de prijzen alsmaar en zijn er ware koopjes te doen. Zo vond ze toch haar betaalbare droomwagen en met de hulp van papa was die al snel de hare. Een donkerblauwe jetta stationwagen waarin haar surfboard past. Ze rijdt nu alle dagen zelf naar school en neemt haar zus mee. En zo is mama ook content want die moet nu niet meer omrijden langs de High School.

In de weekends gaat ze nog steeds graag surfen en tijdens de week speelt ze waterpolo op school en doet ook af en toe mee aan de pre-seizoen zwemtrainingen in de ochtend.

De drie meisjes blijken goeie studenten-genen te hebben want ook bij haar gaat het vlotjes op school. Als Junior heeft ze hierna nog slechts 1 jaar te gaan op High School en is ze dus al druk bezig met het uitzoeken van geschikte colleges. Nog steeds gaat haar interesse naar Oceanologie of marinebiologie of zoiets en de universiteit moet aan de oceaan liggen met goeie surfplaatsen, bijvoorbeeld Hawaii, San Diego of Santa Barbara.

Op haar verlanglijstje voor de Kerstman stond een cursus duiken, hier SCUBA diving genoemd. In januari mag ze weer mee met de plaatselijke universiteit voor een week duiken vanop een boot, vorig jaar deed ze dat ook al in Hawaii. Maar nu wil ze niet snorkelen maar echt met zuurstofflessen onder water kunnen blijven. Vanaf zestien kan je daarvoor een dipoloma halen en dat zal ze volgende maand dan ook doen, een vroeg kerst- en nieuwjaarskadootje dan maar.
Inderdaad, hoe anders zou hun leven in Belgie geweest zijn!

Eveline gaat niet graag op de foto, heb ze vandaag ook niet kunnen vangen, maar toch enkele uit het archief.

Natuurlijk gaat poseren wel prima met vriendinnen.
Voor het waterpoloteam, vorig jaar.

Ergens op het strand, met gepersonaliseerd surfpak. (Je snijdt de mouwen eruit en de broekspijpen korter, een tweede leven voor een versleten exemplaar.)

Een surfdiva.

Catherine

2008-11-20T21:48:00.000-08:00

De derde in rij is Catherine, haar naam nu zo leuk op zijn amerikaans uitgesproken.

Catherine is op High School, als veertienjarige een eerstejaars of een "Freshman". Het was hoog tijd voor haar om te verhuizen van de kleine school naar de grote, ze voelt zich er thuis en ook zij doet het bijzonder goed, ook al heeft ze niets anders dan "honor"vakken, waarbij de leerstof erg zwaar en veel is. Toch heeft ze daarnaast nog tijd om te sporten, veel te sporten.

In de vroege ochtend voor de lessen heeft ze pre-zwemseizoen training, tijdens de dag anderhalf uur sport als lesvak en na school begint ze aan de waterpolotraining samen met haar zus.

Atletisch als ze gebouwd is, is het dan ook geen wonder dat ze supersnel geworden is in het water en ze is er best fier op.

Maar op vrijdag en zelfs zaterdag gaat ze ook wel graag eens op stap met haar vriendinnen. Tijdens het voetbalseizoen (American Football) op school wou ze geen enkele thuiswedstrijd missen en af en toe eens naar de film of een middagje shoppen in de Mall ziet ze ook altijd wel zitten, zolang ze maar niet mee moet met mama en papa.

Catherine is ook erg creatief, knutselt graag kadootjes op een speciale manier in elkaar, maakt pareltjes van verjaardagskaartjes en ontwerpt ook kunstige voorbladen voor in haar schoolmappen. Ze zit dan ook graag uren verborgen in haar kleine, donkere, blauwe en gezellige kamertje.

Hier hongerig na school vandaag, nog nat van het waterpolozwembad.

In haar eerste (rode) baljurk en hoge hakken voor de "Home Coming Dance" op school bij een van haar vriendinnen thuis waar ze met de hele kliek hadden afgesproken om samen op restaurant te gaan eten vooraleer naar de schooldans af te zakken. (De 'home coming' dans is om het begin van het schooljaar te vieren, is op school.)

Helena

2008-11-19T21:59:00.000-08:00

Helena is twaalf en zit in het zevende leerjaar in Junior High School. Nog steeds is ze een leesbeest, overal neemt ze haar (dik) boek mee om toch maar geen minuut te verliezen en zich altijd en overal te kunnen verdiepen in de spannende verhalen, in fantasie en mysterie, in draken en draculas. Als hier de voorraad opgelezen is, rent ze naar de bibliotheek op school of naar een of andere buur om nog meer interessant leesvoer.

Op school gaat het bijzonder goed en met huiswerk maken heeft ze nooit problemen.

Helena schrijft stilletjes aan een eigen boek, langzaam groeit het verhaal en volgens haar zal het nog wel een hele tijd duren eer het helemaal klaar zal zijn. Bij echte schrijvers duurt dat trouwens ook jaren.

Helena is een echte kwajongen die graag verkleed als ridder door de open achtertuinen rent, verdwaald in haar eigen fantasieverhalen, met een zelfgemaakt uitgehouwen houten zwaard.

Helena is een bijzonder meisje, ze kan het goed vinden met jongens maar helemaal niet met echte girly-girl meisjes, die vindt ze maar verschrikkelijk stom.

Ze is een goede babysit in wording, kan verantwoordelijkheid opnemen, neemt verstandige beslissingen, zorgt goed voor haar jongere broertje maar rivaliseerd met haar twee grotere zussen.

Creatief als ze is, maakte ze een "dinosaurus"taartje van een madeleintje op het blijvenslapen verjaardagsfeestje van een "zwem"vriendinnetje afgelopen weekend, dat ze nadien gastronomisch verorberde. (Klik om te vergroten.)

Benjamin

2008-11-18T21:21:00.000-08:00

Hoog tijd om jullie weer eens Up To Date te brengen over het leven van de kroost. Vanaf nu geen excuses meer en ik doe er alles aan om het gemis goed te maken zonder te gaan vervelen. Daarom vraag ik "geef me tips in de comment box waarover jullie wel eens wat meer zouden willen te weten komen". Om de spits af te bijten begin ik met een update-tje van elk, iedere dag eentje.
We beginnen met de jongste.

Benjamin, liever "Ben" geheten tegenwoordig (omdat dat stoerder klinkt maar vooral omdat dat korter is om te schrijven, haha...).

Ben zit nu in het vierde leerjaar in een klas met 31 kinderen. De juf die het schooljaar met hen begonnen is, is ondertussen al vervangen door een andere juf. Ander en beter, maar zo begon het toch allemaal niet zo ideaal voor hem dit jaar. Toch doet ons ventje nog steeds zijn allerste best en kreeg hij vorige week al de Award of prijs van "vriendelijkste kind" uit de klas. Dat horen we natuurlijk graag, want wat is er belangrijker dan een goed en aardig kind te zijn, het is toch de persoonlijkheid of wie we zijn wat belangrijk is in het leven, niet?

Ben heeft vliegtuigen hangen op zijn kamer, Ben heeft een zweefvliegtuig met afstandsbediening gebouwd met zijn papa (dat nog moet uitgeprobeerd worden bij ideale weersomstandigheden), Ben kent alle reklametijdschriftjes over vliegtuigen van voor naar achter en van achter naar voor van buiten, Ben is er zeker van dat hij op zijn veertiende in het naburige stadje Camarillo mag gaan studeren voor piloot van sportvliegtuigjes. (Ai ai ai, en die papa maar werken!)
Kort gezegd, Ben droomt van vliegtuigen.

Maar Ben maakt ook flink zijn huiswerk, alleen, dat laatste erg belangrijk. Het is nog maar zelden dat ik eens moet helpen. Dat wil niet zeggen dat het altijd makkelijk gaat, maar aan de keukentafel lukt de concentratie nog altijd beter dan op zijn kamer tussen al zijn vliegtuigen en ander speelgoed.

Ben aan zijn huiswerk vandaag (klik op het strookje dan zie je het groter).

Redlight Visuals; Car Pictures

2008-10-13T22:06:00.000-07:00

4 weeks into school...

and so far the four most best filled weeks, almost everyday has been packed with a big verity of different activities. During the week, i have school at Columbia College Hollywood for 3 days, Tuesday, 9am till 1pm principles of production, Wednesday, 2pm till 6pm writers workshop and 7pm till 11pm visual design. and at last Thursday night 7pm till again 11pm i have editing. even though 11pm may sound late... it really isn't to bad at my age right now, i usually am awake until early in the morning anyway. you get used to it. :)

anyway, besides school i have different jobs, usually during the week i still help out as a PA and weekends filming events for Wind Productions. which actually has taught me a lot. But now i just stared my own little production company called Redlight Visuals. so far i haven't done so much, besides a few photo and video shoots. (pictures and video will be uploaded soon) but than again, it will hopefully grow and take more of my time away.

besides, school, work i have been spending time with the new friends from Columbia. Which are all great people. i am very happy with my decision to go to school there.

so in between school, work, friends i still find time to work for school, such as these pictures of my car, taking for Visual Design class.

these are only a few examples of the stuff I've done for my classes and for Redlight Visuals.

so yeah, at this point this is basically what i do... explained very brief... but its better than nothing.

hopefully i will be posting and uploading more photo's and video's soon!

Late,
Alex

Alex op college

2008-09-23T14:08:00.001-07:00

We zitten ondertussen allemaal al weer in een vaste routine van school en sport en huiswerk maken, maar voor Alex was het pas vandaag zijn eerste schooldag. Hij was er al enkele keren geweest, informatiebezoeken, orientatiedagen, een picnick en al een keer een groepsuitstap naar een van de grootste filmproductiebedrijven, de Warner Bros. filmstudios, maar vandaag was het echt les.

Alex begint aan een vierjarige opleiding in het "Columbia College Hollywood" waar hij een opleiding "Bachelor of Fine Arts in Cinema" gaat volgen. Een vierjarige opleiding met de optie ze in drie jaar af te werken als hij geen zomervakantie neemt, wat er dik in zin. Alex heeft er erg veel zin in, eindelijk kan hij doen wat hij graag doet, een school waar hij zich van bij het eerste bezoek thuis voelde, het voelt een beetje als de academie in Gent wist hij te refereren, de filmschool waar hij als veertienjarige net gestart was de maanden voor onze verhuis. Net als zijn papa gaat hij in de filmindustrie maar niet in de animatie maar naar de gewone film, actiefilms is meer zijn ding.

Natuurlijk wil hij zoals de meeste achttienjarigen hier nu ook zelfstandig gaan wonen, maar dat stellen we nog even uit. Met zijn autootje duurt het maar een dertigtal minuten om op de campus te geraken, hij moet er maar drie dagen per week naartoe en thuis wonen heeft zo ook zijn voordelen wat betreft was, kuis en gratis maaltijden, nietwaar? (En wij proberen hem dezelfde vrijheid en zelfstandigheid te geven als student op kot.)

babies peuters en kleuters

2008-09-04T11:13:00.000-07:00

Onze baby is al tien en veel te stoer om nog in die categorie te vallen. Toch is het hier de troetelnaam van de jongste uit het gezin, dus als ik mijn familie voorstel aan anderen en je zou me horen zeggen "en dit is Benjamin mijn baby" dan is dat zeker geen belediging want het heeft niets met echte babies te maken maar alles met het knuffelgehalte van de kleinste.

In de drie jaar en negen maanden dat we hier wonen, zijn wel een handvol nieuwe babies geboren in onze dichte familie, we kennen ze enkel van op de foto.

Als laatste nieuwkomer, de pasgeboren Louise.

In april 2008 kwam kleine Gust erbij, tweede achterkleinkindje.

Op 1 januari 2008 meldde Lila zich als het mooiste nieuwjaarskadootje ooit, een eerste achterkleinkindje voor ons meme en pepe. Hier de twee samen.

In 2006 kwam de kleine Amelie erbij.

Het jaar 2005 werd verblijd met de komst van Ruben. Dit kereltje kwam wel al een keer de Californische stranden onveilig maken, een waar plezier om in huis te hebben.

En ook nog, net voor ons vertrek knuffelden we toch nog snel even Cedric die op de valreep van 2004 erbij kwam, oudejaar werd gelijk heel bijzonder.

Een Surfers familie

2008-08-26T22:11:00.000-07:00

Het merendeel van de zomer reden we iedere dag naar een of ander strand, niet om te zonnen (tenzij dan mama) maar om te surfen of in het slechtste geval om te boogyboarden. Niet dat de golven altijd ideaal waren, de zomer is zowat de minste periode bij ons om mooie hoge gelijkmatige golven te treffen, we moesten ze soms letterlijk zelf meebrengen, maar eens augustus begint het langzaam te keren tot in de wintermaanden, dan pas wordt het goed.

Maar wie wacht er niet graag op goeie golven, als de dolfijnen ondertussen rond je zwemmen als gek?

De laatste weken werd het dus alsmaar beter en beter, soms waren ze zelfs te hoog en was het echt ploeteren om ze meester te worden, voor Ben soms veel te geweldigdadig krachtig.

Hieronder Helena in Ventura afgelopen zondag.

Hieronder Eveline in Ventura afgelopen zondag.

En wat doe je als de golven maar klein zijn en het is voor punten?
Dan surf je maar ondersteboven voor de grap!

Zo ontmoeten we heel veel andere surfers, en dan komt er zo een jongetje als Ben naar je toe en komt vertellen dat hij, zijn mama en papa ook een echte surfersfamilie zijn, net als ons. En dan moet ik even nadenken en besef ik pas dat het nog waar is ook, met drie meisjes en twee jongens en de papa die ook hard zijn beste doet, kunnen we onszelf best een surfersfamilie noemen.

Eveline was deze zomer niet uit de oceaan te slaan, kan ze niet met ons mee, kan ze niet zelf in haar eentje rijden, had ze geen surfkamp te begeleiden, dan had ze wel een of ander vriendje of vriendinnetje waarmee ze kon meerijden. Ondertussen is ze in een echte surfclub (met de hele familie trouwens) en deed ze afgelopen weekend voor de allereerste keer een competitie, zaterdag in de vroege ochtend op Zuma beach in Malibu (Promotiefilmpje) en won ze daar nog de eerste prijs ook, zondag opnieuw met de club op C-Street in Ventura, en weer haalde ze de eerste plaats bij de vrouwen longboard. (Filmpje van zondag op Youtube.) (helemaal op het einde in het blauwe shirtje is ze eventjes goed te zien)

(Ook Helena deed telkens mee maar viel nog niet in de prijzen)

Hieronder Helena in Malibu op Zuma afgelopen zaterdag.

Eveline, na de finale in Malibu op Zuma.

Toch op weg naar pro-surfer?

orientatiedagen op school

2008-08-22T21:53:00.001-07:00

School start pas volgende week en toch zijn we er al helemaal klaar voor, of dat zou toch moeten. Door 'orientatiedagen' een week vooraf (hebben we dus al achter de rug) hebben de kinderen reeds hun lesurenrooster, zijn alle bijdragen al betaald, hebben sommigen hun boeken al in huis, zitten de schoolidentiteitskaartjes al in hun boekentas en heeft Catherine al twee halve dagen kennismaking achter de rug in haar nieuwe school, de High School.

Veel te vroeg, vinden ze hier thuis, want ze zijn nog helemaal niet in stemming. Wie heeft er nu al zijn boekentas volgepakt klaarstaan vragen ze zich af? Wij niet hoor.

Na een rommelweek van allerlei boodschappen, taakjes en afspraken is het dus hoogtijd voor wat buitenluchtontspanning en wat ontladingsactiviteiten.

donder en bliksem

2008-08-15T23:07:00.000-07:00

Bliksem boven Newbury Park, Mount Boney

Zuid Californie heeft misschien wel het meest voorspelbare weer dat te vinden is. We weten dat het vanaf januari tot ergens in mei zo af en toe eens kan regenen, dat het daarna meestal poederdroog blijft tot het volgende jaar met in juni en juli de typische mist aan de kust in de vroege ochtend en zo vanaf september tot laat januari regelmatig een paar dagen kurkdroge maar stevige Santa Ana winden met de bijhorende bosbranden.

Groot was dan ook de verbazing bij velen toen het donderdagavond heel even begon te druppelen en we midden in de nacht werden wakker geschud door hevige bliksem en donder met een goeie regenbui erbovenop. Oh ja, de weersvoorspellers hadden het zien aankomen want de storm kwam vanuit Baja California recht boven Ventura gewaaid.

Voor diegenen die hun leven lang hier wonen was het een bijzondere ervaring, velen hadden dit nog nooit meegemaakt. De reacties waren dan ook even uitbundig:

Was that cool last night or what!!

That was the craziest storm I've EVER seen here in California!

That was AWESOME!!!

It woke me right up! Very nice to get a real weather event like that ... since all we ever have here is perfect and 70's.

My dog was shivering in bed with me, but it wasnt cold. She was freaked out with the thunder.

It sounded like God was mad and stomping on the floors when the thunder would happen. That was the scariest night i've had in a long time.

I was scared to my teeth...

My camera loving grandson who just turned three woke up and was scared until we told him to "smile real big, cause God was taking pictures!!" He loved it!!

That was awesome last nite!!! the freaken thunder was making my house rattle...

Air is smelling sweet now. Good ol' summer storms. I love them.

I was scared, too. Can't help it! Me and my dogs shook together.

It's mother nature at her BEST!

En dan was het nog zo erg niet. Maar eerlijk, 'k heb toch ook liggen luisteren, in een diepe slaap eventjes wakker geworden, ogen half open gedaan maar gerust weer verder geslapen. In Belgie kon ik ook wel genieten van zo'n nachtelijk onweer, veilig en warm in bed, als het maar niet te erg was natuurlijk. En de kinderen? Die slapen zoals gewoonlijk overal door, behalve Catherine die bij een vriendinnetje bleef slapen en daar al de heisa heeft meegemaakt.

Actief de zomer door.

2008-08-08T21:44:00.000-07:00

Tijdens de zomervakantie wil ik de kinderen zo actief mogelijk bezighouden, buiten als het kan. En omdat dit nu eenmaal Californie is betekent dat bij ons niets anders dan surfen en aan het strand vertoeven.

Zo wordt er zo goed als iedere dag naar de kust gereden.

Het begon met een volle week surfles om de vakantie mee te beginnen.

Eveline dit jaar niet meer als leerling maar helpster bij de surflessen, zowat de hele zomer lang.

En nu een volledige maand als Junior life guards op het strand en dan wordt er gelopen, gezwommen, push-ups en andere conditieoefeningen in het zand, met de paddle boards door de golven, dodge ball gespeeld en ook gewoon plezier gemaakt. Het doel is om de kinderen bewust te maken hoe veilig om te gaan met die ruige oceaan, het strand en die schadelijke zon, om zichzelf te redden uit gevaarlijke situaties en om kameraadschap en teamwerk te promoten. Het leuke aan dit kamp zijn de competities tussendoor, tussen andere life guards groepen van de andere stranden, kunnen ze hun krachten eens onderling meten en maak je kans op medailles. De competities gebeuren lokaal, maar er was er ook al eentje regionaal en dan is er ook de grote nationale championships. Wij waren erbij afgelopen donderdag in Manhattan Beach maar het gaat nog door op vrijdag en zaterdag ook. Gespierde lifeguards uit de hele US zijn daar nu samen om hun kunnen en krachten te meten. Leuk om mee te maken.

National Lifeguards Championships Manhattan Beach, Los Angeles County.

Met deze oceaanzwem relay won Catherine met haar team de derde plaats.
(Btw. ze is een ongelooflijk snelle zwemster, dat belooft voor de High School!)

Ben aan de start voor de oceaan paddleboard race.

Zo zijn de kinderen ook al lang geen watjes meer en doen ze ons wel eens rillen met hun straffe verhalen. Eveline zag onlangs een haai onderdoor haar surfboard zwemmen, zo geen gevaarlijke soort wist ze er lachende bij te vertellen, maar ze was toch geschrokken want hij was toch wel groot. Ook kwamen er eens enkele dolfijnen keihard op haar af gezwommen om rakelings onderdoor haar surfboard te duikelen, ook toen was ze er heel eventjes niet gerust in. Helena zag een kleinere haai een zeester opeten toen ze met het kamp rond de eilanden aan het kajakken waren en heeft al enkele 'sting rays' ,roggen die je hard kunnen prikken met hun staart als je erop trapt, zien liggen. Ze weten het wel, je moet met je voeten schuifelen door het water, vooral als het water warmer is dan normaal want daar houden die beesten van. En dan het wegzwemmen uit een sterke stroming, dat hebben ze allemaal wel al een keertje moeten doen. Maar duikelen onder en door die meters hoge golven is voor hen ondertussen al lang geen uitdaging meer maar puur plezier.

Ben is jarig

2008-07-26T21:31:00.000-07:00

Oh jongens, al maanden lag een kalender open op zijn tafeltje naast zijn bed, iedere avond ging een groot kruis door de afgelopen dagaanduiding en keurig hield hij de nog te gane dagen bij in aantal. Het ventje telde met andere woorden al lang af naar zijn tiende verjaardag.

Een heel bijzondere wist hij ons duidelijk te maken, zijn eerste verjaardag met twee cijfers, zijn eerste "dubble digit" jaar.

En gelijk had hij, want in tegenstelling tot alle andere jaren werd hij dit jaar rijkelijk bedeeld door de post en met de hand gebrachte kadootjes. Overgelukkig was hij bij de aanblik van de hele stapel op de tafel na het ontwaken, allemaal voor hem alleen!

Lissa & Oma

2008-07-24T21:03:00.000-07:00

Het was oma haar eerste keer niet meer, na bijna twee jaar wou ze nog wel een keertje afkomen maar nu niet meer alleen. Nichtje Lissa die net als Catherine ook veertien jaar is knikte toen ook gretig 'ja" toen oma voorstelde haar te vergezellen naar Amerika.

En zoals dat tijdens een vakantie bij de vanbrandekes gaat, krijg je daar eten,

wordt je gegarandeert meegezeult naar die koude zee,

stap je je voeten kapot op site seeing tripjes,

eet je dingen die je anders nog niet durft aan te raken,

en slaat de verwennerij je soms onverwachts om de oren.

Helena's B-day

2008-06-25T22:45:00.000-07:00

Twaalf jaar is ze nu, ons klein meiske is dus ook al weer niet meer zo klein. Ze groeit razend snel, ze kan het zelf niet goed bijhouden en soms is ze daar helemaal van in de war.

Gelukkig is er ieder jaar zo'n heel speciale dag voor jou alleen, ze leefde er al zo lang naartoe, iedereen die het hoorde wilde werd er regelmatig aan herinnert, niemand die het nog zou durven te vergeten, haar verjaardag.

Ze werd wakker als koningin, werd de hele dag reuze verwend, werd overladen met kadootjes en ging tevreden weer slapen, haar dag kon niet stuk maar is wel alweer over, spijtig.

vakantie!

2008-06-24T22:51:00.000-07:00

Al van dertien juni hebben we zomervakantie en nog geen dag hebben ze zich moeten vervelen. Toch zit de vakantie niet helemaal volgeboekt met voorgeplande activiteiten, het is gewoon leuk dat al dat schoolgerief weer eens is verdwenen en er tijd en ruimte is voor gewoon spelen.

Natuurlijk zijn er wel een paar vaste waarden in het spel, zo trainen de oudste meisjes bijna iedere ochtend van 6 tot 8 (of sommige weken van 7 tot 9) met het waterpolo team van de school in het schoolzwembad en hebben ze wekelijks een wedstrijd. Zo hebben de drie jongsten deze week een surfcamp en is Eveline daar vanaf deze zomer een helper. Zo krijgen we nog bezoek van familie en zijn er net zoals vorige zomer ook nog vier weken Junior Lifeguards gepland aan het strand voor de jongsten.

En alle tijd daarbuiten is nog vrij in te vullen, wat een fijn gevoel is dat.

Graduation Alex

2008-06-14T22:03:00.000-07:00

Het was wel een vrijdag de dertiende maar het was toch een geluksdag voor de Newbury Park High School Graduerende Seniors want diploma's werden gul uitgedeeld na een slapeloos nachtje fuiven in Disney Land. Vijfhonderdtachtig afstuderenden, vijfhonderdtachtig High School diplomas.

In traditionele Gap en Gown vond de hele ceremonie plaats in het sportstadium van de school. Ouders en familie stonden al uren op voorhand in de rij voor de beste plaatsen op de tribune. Muziek en zang door het koor en solisten, sprekers en de naamvoorlezing, het nam allemaal bijna drie uur, het was bij afloop nog net niet donker.

Vanaf nu is verder studeren een optie en is het van geen moeten meer, vanaf nu draag je als student de eigen verantwoordelijkheid, voor velen betekent dit uit het ouderlijk huis verhuizen en uit werken gaan om de studiekosten te betalen.

Alex wil verder in de filmindustrie en waar kan je dat beter doen dan dichtbij Hollywood? Columbia College Hollywood wordt het voor hem. Op veertig minuten van huis vandaan, zo kan hij nog lekker bij mama en papa thuis blijven wonen. (al ziet hij dat niet als een voordeel natuurlijk)

Ondertussen heeft hij tijdens de weekends zijn handen vol met het filmen van huwelijken of extravagante verjaardagsfeesten in Los Angeles. Via via leerde hij dit video en fotografie productiehuis kennen. Voor hem is dit de perfecte voorbereiding en oefening voor zijn toekomstige opleiding en is ook nog goed voor zijn bankrekening ook.

De fotos van zijn graduation op pBase.

Graduation Catherine

2008-06-13T22:59:00.000-07:00

De indeling van het schoolsystheem zit hier net een heel klein beetje anders in elkaar. In Belgie heb je zes studiejaren in het lager onderwijs en dat gaat zo van leeftijd zes tot twaalf jaar. Daarna maak je een grote stap want dan ga je naar het Middelbaar onderwijs waar je nog eens netjes zes jaar school loopt, zo van je twaalf tot achttien jaar.

Het enkeltje verschil zit hem in een tussenstukje tussen dat lager en het middelbaar waarvan ze van elk een jaartje afgeknipt hebben. Zo bestaat het lager onderwijs maar uit vijf jaar en het middelbaar maar uit vier jaar. Het laatste jaartje lager hebben ze samengezet met de twee eerste jaren middelbaar en zo krijg je een "Middle School" of ook wel Junior High geheten. Perfecte naam want het valt echt in het midden tussen het lager en het hoger. Het hoger heet dan de "High School". Begrijp je?

Afstuderen aan de Middle School is een belangrijke zaak want vanaf dan hoor je bij de 'groten' en lopen er geen kleintjes meer door je pad.

Het hele "graduation" proces wordt de dagen voordien goed ingeoefend. Op de dag zelf zit de hele familie al op tijd klaar op de binnenkoer van de school om een goed plaatsje vooraan te kunnen hebben met goed zicht op de kinderen. Terwijl een leerling een welkomstlied zingt komen de kinderen in paren aangestapt en met luid applaus verwelkomt. Na enkele voorlezingen van leerlingen, leerkrachten en directies van zowel de middle school als van de toekomstige high school krijgen ze tijdens het luidop omroepen van hun naam hun diploma aangereikt.

Daarna was het nog heel even klein kind spelen, nog een laatste keer op de speelplaats 'tetherballen", nog eens rap door het mulle zand van de speeltuin. Daarna is het feest. Maar wij hadden nog eerst een tweede graduation, grote broer in de late namiddag.

In september zal Catherine zoals alle eerstejaarkes "Freshman" heten op de High School.

Zal ze net als haar zus in het waterpolo team spelen, die trouwens al vanaf de eerste vakantiedag iedere ochtend tussen zeven en negen trainen. Zal ze ook competitie zwemmen met het school team. Natuurlijk ook nog wat studeren, voor haar worden dat vooral 'honor'vakken doordat ze bijzonder hoog scoorde (ook al honor vakken).

Fotos in het webalbum op pbase

Grad Night at Disney Land for Alex

2008-06-12T23:00:00.000-07:00

Voor alle Seniors die amper kunnen wachten om uit de High School te zijn, is Grad Night een heel belangrijk evenement dat het einde van deze periode markeert. De nacht voor de officiele graduation ceremonie breng je door in Disney Land met duizenden andere leeftijdsgenoten. Je vliegt van de ene ride naar de andere, concert optredens en shows, in Disney land is het 's nachts ook feest.

Donderdagavond acht uur vertrokken ze met alle Seniors naar Disney Land, dat enkel voorbehouden is aan afstuderenden van alle High Scholen uit Zuid Californie. Tot zes uur in de ochtend mogen ze daar rondhangen. Maar voor ze binnen mogen worden ze zowel op school als aan de ingang van het pretpark streng gecontroleerd, zowel met metaaldetectors als drugshonden. Wat wil je? Meer dan twintigduizend fuivende achttienjarigen samen de nacht door!

En zo komt je zoon dan op vrijdagochtend pas thuis, kruipt in zijn bed om in de namiddag wakker te worden en zich dan snel opfrist voor zijn High School Graduation.

Sweet Sixteen

2008-06-09T22:26:00.000-07:00

Negen juni:
Het einde van het schooljaar.
Het begin van de zomervakantie.
Haar geboortedag.

Onze oudste dochter heeft de magische leeftijd van 16 bereikt. Nog eventjes geduld en ze heeft haar rijbewijs en mag alleen de baan op, nog een beetje sparen en dat kan dan met haar eigen wagentje. Het liefste wordt dat een kleine pickup truck, handig voor snel en makkelijk een surfboard en een nat surfpak in te vervoeren. Eindelijk wordt ze dan minder afhankelijk van de goede wil van taxi mama en papa.

surfen het jaar rond

2008-05-31T22:19:00.000-07:00

De kinderen zijn verzot om op zondag te gaan surfen, ook papa laadt graag de auto vol met surfboards en wetsuits. Toch is de lente niet echt ideaal, het water is nog bijzonder koud en de golven meestal klein, het strand is vaak helemaal weggespoeld zodat het flink gevaarlijk klauteren is langs een rotsmuur om in het water te geraken.

Het weerhoudt hen allemaal niet, zelfs het liggen wachten al zittend op hun surfboard in zee op een golf is gezellig en de ideale plaats voor geheime gesprekken.

Enkele sfeerbeeldjes van de maand mei.

Ben the Rock Star

2008-05-28T22:17:00.000-07:00

Ben had met het derde leerjaar hun jaarlijkse showavond. Ben ontpopte zich vanavond helemaal als een rockstar, met paars gekleurd haar en een plastieken opblaasgitaar, meer heeft het ventje niet nodig om helemaal uit de bol te gaan.

Alex' Prom

2008-05-26T22:47:00.000-07:00

Ik loop helemaal achterop, ik weet het. Om het goed te maken geef ik jullie zestig fotos kado op PBase die we genomen hebben op 10 mei. Die dag hadden Alex en zijn vrienden hun Prom of hun afstudeerbal. Daarvoor had Alex dit jaar geen limo gehuurd maar een party bus voor hun vijfendertigen, andere seniors doen het met limosines en anderen gewoon met de auto, als je maar in avondkledij op het avondbal geraakt, daar komt het op aan.

Het duurt een hele tijd eer die groep tieners klaar is om te vertrekken, genoeg tijd dus voor papa om een heleboel fotos te maken. Ook al is Alex vast de jonste senior uit de groep, net als vorig jaar zorgde hij weer voor de hele organisatie van de bus en het etentje, het avondbal is via de school. Zijn er vragen, is er een probleem? Dan roep je gewoon 'Alex!'.

Inderdaad, nog een paar dagen en Alex zijn High School (in Belgie zou dat Middelbaar zijn) periode zit erop. Tussen alle eindtesten door vieren ze vollen bak met eindejaarsactiviteiten als dit, een senior picnic en binnenkort een nacht in Disneyland, seniors only! Hou er dan de schoolse motivatie nog in! Niet makkelijk als je liever speelt dan leert.

een terugblik

2008-05-02T20:56:00.000-07:00

Wie kent er dit nog? (zomer 2005)

warm strand na koude oceaan

2008-05-01T21:40:00.000-07:00

Na de winter liggen vele stranden meestal vol met drijfhout, dat wordt snel voor de zomer allemaal opgekuist door grote strandbulldozers. Maar er zijn nog altijd van die plekjes waar niemand wat om geeft, de ideale set voor een gezellig kampvuurtje bij zonsondergang, het ideale strand om je eigen tijdelijke daghut te gaan bouwen en eindeloos creatief te wezen met zand en hout. Helena maakte na het surfen in zee een kamp, boetseerde een burcht in het zand en maakte daar een paar fotos van. (Een weekend van om en bij de 38 graden, zelfs het strand bracht amper afkoeling.)

Groot nieuws vanuit Seattle.

2008-04-25T20:57:00.000-07:00

Vorige week was Alex met het bijna honderdkoppige koor enkele dagen in het noordwesten aan de Pacific, in Seattle. Net zoals ieder jaar nemen ze deel aan een groot festival.

Deze keer brachten ze erg goed nieuws mee naar huis. Na een onvergetelijke maar goed afgelopen onzachte noodlanding van een van hun drie vliegtuigen bij het toekomen was er bij het naar huis gaan een andere onvergetelijke gebeurtenis te melden.

Onze Newbury Park kinderen hebben daar eventjes de show gestolen op de 2008 Heritage Festival Seattle Awards ceremony door het winnen van maar liefst zeven hoofdprijzen! Hier zijn de categorieen:

1st Place Gold Chamber Choir

1st Place Gold Concert Choir

Spirit of Seattle

Boys Tenor and Basses Excellence (Alex is bass)

Adjudicator’s Choice

Best Representatives of their Community

Invitation to participate in any Gold Festival in the nation

Niet slecht voor een groep opgeschoten tieners hey! We zijn dus best trots op hen en op hun harde werk van dagelijks oefenen in de vroege ochtend voor de gewone lesuren. Vooral ook dank aan hun fantastische dirigent die deze gasten toch maar onder controle heeft.

En dan komen ze midden in de nacht weer thuis en hangt er al een prachtige welkomstdoek aan het hek van de school, prachtig toch!

renpaard in het zwembad???

2008-04-24T22:12:00.000-07:00

Behalve Alex, zijn de vier andere fervente zwemmers, Eveline in de High School en Catherine, Helena en Ben in het YMCA zwemteam. Iedere dag liggen ze in het water, bijna nog geen dag hebben ze overgeslaan, dat moet wel zijn vruchten afdragen natuurlijk!

Zo zaten de jongste drie in de Championships van enkele weken geleden, zo hebben ze toen heel hard hun best gedaan, zo hard zelfs, dat toen bij het induiken Helena's zwembril wegschoof, ze die zonder te treuzelen over haar mond liet zitten en zelfs 'gehandicapt' de 100m schoolslag nog met een volledige lengte heeft gewonnen. Als dat de foto op de blog niet waard is!

een Tragedie

2008-04-11T21:02:00.000-07:00

De High School van mijn kinderen staat op zijn kop, zo goed als iedereen is getroffen door een vreselijk ongeluk. Vijf tieners in een snelle wagen op de Pacific Coast Highway, vijf tieners die zich een avondje rot hebben geamuseerd op de pier van Malibu, vijf tieners die dom gedaan hebben door te drinken, die nog dommer waren door met drugs te experimenteren, die op weg naar huis waren, die hun verstand op nul stond en geen gordel droegen, die dubbel zo snel reden dan de toegelaten snelheid. De sympatieke en populaire sportieve gast zat aan het stuur, verliest de controle van de wagen en ze gaan enkele keren overkop aan een razende snelheid. De zeventienjarige is op slag dood, het meisje naast hem vecht voor haar leven met zware hersenletsels, twee vrienden op de achterbank liggen met breuken in het ziekenhuis en een derde jongen kwam er met de schrik vanaf, moreel getekend voor zijn leven.

De school had net de educatieve campagne gepland "every 15 minutes", of elke vijftien minuten sterft er iemand door de combinatie alcohol en rijden. Ze hebben dit alvast afgelast want de hele school maakt nu de levensechte versie door.

Het houdt me al de hele week bezig, elke keer ik de door de leerlingen opgezette memorial site zie aan het schoolhek met altijd wel iemand of een hele groep rouwende kinderen ervoor, krijg ik een krop in de keel. Het had evengoed mijn zoon kunnen zijn?

Ook ik weet niet altijd wat hij uitspookt, ook ik weet niet altijd waar hij uithangt, ook ik weet niet of hij wel steeds zijn gezond verstand gebruik, ook ik weet niet hoe stoer hij zich voordoet in het bijzijn van zijn vrienden. Maar ik weet wel dat op je zeventiende de wereld voor je open staat, dat je het onsterfelijke gevoel hebt, dat je de dingen zelf wil experimenteren, dat het leven een grote kermis is en dat je je zeker geen zorgen wil maken. Fun maken met je vrienden, daarvoor geef je veel in de plaats.

Maar niet iedereen heeft geluk en soms gaat het echt fout, zoals dinsdagavond net voor tienen. Heel veel tieners zijn erdoor geschokt, waarschijnlijk omdat het geheel zo herkenbaar is?

Toch moeten we ze loslaten, toch moeten we ze vertrouwen, vaak blindelings.

En nee, alcohol is verboden voor je 21 en niemand zal het je ook verkopen want de wet is daar zeer duidelijk en erg streng in. Maar wat als je een fles van mama en papa uit de kast meejat en op de pier staat uit te drinken?

En ja, een rijbewijs kan je hebben op je zestiende, een jaar mag je geen vrienden meenemen, maar dan ben je zeventien en mag het wel. Maar zouden we op ons achtiende zoveel wijzer zijn?

En nee, drugs mag niet, maar naar het schijnt kan iedere tiener gemakkelijker en goedkoper aan medische drugs geraken dan een volwassene in de apotheek.

En zo kan ik nog wel verder gaan, niets is zwart of wit, je hebt gewoon pech of niet.

In de krant

een beetje schuldgevoel

2008-04-06T22:11:00.000-07:00

Ik weet het, ik heb het hier de laatste tijd wat (of beter serieus) verwaarloosd, maar ik beloof weer beter. Al moet ik toegeven dat het niet altijd makkelijk is om de kinderen hun verhalen nog neer te schrijven, ze worden ouder en kritischer. Ik moet het gewoon niet durven om 'zomaar' over hen te zitten schrijven in 't openbaar, "je gaat dat toch zeker niet bloggen hey!" is hun alledaagse schrik, op de foto gaan is al helemaal een risico, dat houden ze nog enkel voor hun vrienden. De weerstand door hun ontmoedigende gedrag wordt me te groot. En enkel nog over die schattige Ben wat vertellen of over de nog opengezinde Helena is dan weer te eenzijdig tegenover de anderen. Een goed evenwicht zou perfect zijn. Ik doe mijn best en probeer er deze week toch weer eens iets van te maken. Belooft.

Februari overzicht

2008-03-02T21:51:00.000-08:00

Het lijkt wel of er niets nieuws gebeurt onder de kinderen, maar niets is minder waar. Ze hebben het druk, ze hebben het goed en ze leven er op los. Tijd dus voor een vers van de pers kort overzichtje.

Alex herstelt van zijn zware 'Director' periode, zeult de bijeen vergaarde 'props' in onze garage als daar zijn, Technic draaitafels, oude vinyls, een rookmachine en een discolazer. En papa maar moeite doen om zijn garage op orde te houden en mama maar proberen zo minimalistisch mogelijk door het leven te gaan, van wie hebben de kinderen dat toch? Ondertussen moet hij alle achterstalllige layoutwerk van het High Schooljaarboek inhalen en heeft hij het druk met zijn nieuwe vakken van de laatste trimester op school. Natuurlijk is daar ook nog steeds zijn liefje waarvoor hij een gigantische verjaardagsfuif aan't organiseren is voor aanstaande zaterdag (ook voor haar tweelingbroer), naar het schijnt 200 genodigden, wij mogen ook komen, hoera hoera voor mama en papa's helpende handen!

Eveline is enthousiast zich meester aan het maken achter het stuur van de oude Chevy, meisjes zijn feller zeggen ze wel eens, wel bij onze oudste dochter kan het kloppen, zonder schrik en schroom en zelfverzekerd kruipt ze achter het stuur. Kleine autootjes rijden plezanter weet ze ons ondertussen wel duidelijk te maken. Ook zij heeft het druk met haar nieuwe vakken waarvoor ze bergen huiswerk krijgt, dat terwijl het waterpolo seizoen is overgegaan in het gewone zwemseizoen. Ze trainen nu ook weer iedere dag na school en sommige dagen ook nog eens in de ochtend voor de lesuren, Varsity zwemt ze, dat is bij de oudsten. Eveline is sterk, dat kan ook niet anders als je iedere dag in het water zit, zelfs de weekends spendeert ze in het koude nat, dan gaat ze surfen in Ventura in een ijskoude oceaan, wel met een goed warm wetsuit en botjes aan. Ze heeft ook weer geluk, ze mag binnenkort een weekje mee met universiteitsstudenten "marine science' op een boot naar Hawaii samen met haar beste vriendin en de mama die professor is in dat vak. Later wil ze voor marine bioloog studeren, dus mag ze daarvoor van ons alvast een voorsmaakje krijgen, snorkelen en scooba duiken een week lang in bikini tussen twintigers, zal ik ze vast eerst nog maar eens goed voorlichten?

Catherine is in haar 'nee'periode en ik die dacht dat dat enkel bij peuters bestond! Maar goed, we proberen overeen te komen, het leuke is dat ze zich opvallend begint op te kleden en gaat blinken als er jongens in de buurt komen, en net zij die nooit of te nooit tegen een jongen wou praten! Vorig weekend had ze haar langverwachte verjaardagsfeestje bij ons in huis, een slaapfeestje mocht niet van mama maar een avondfeestje wel, elf meiden die gezellig onophoudend kletsen en gibberen, pizza eten, een meisjesfilm bekijken en chocolade fondue met fruit aten. Gezellig, maar zo om.

Helena heeft zich samen met buurman D. zelf een zwaard in hout gemaakt, heel erg mooi en kunstig met zandpapier gladgeschuurd, nu nog de tekeningen die ze zal inbranden (met begeleiding), daarna wil ze het ook nog verven. Ze tekent en schrijft dezer dagen ook aan een stripverhaal, heb al een paar van de figuren gezien maar mag nog niets verklappen. Maar ons klein pipi meisje wordt een echte tiener, ze groeit als kool met als gevolg dat we vandaag (weer) gingen shoppen voor wat nieuws, echte hippe tienerbloesjes kiest ze uit maar wel met stoere broeken eronder, best wel een toffe stijl heeft ze. Ik laat ze daarin volledig doen, de winkels zijn daarop voorzien want mama kan ondertussen in een luie stoel een boekske lezen, ze komt me wel halen als ze klaar is, na goedkeuring gaan we dan betalen.

En Ben zal nog wel een tijdje ons klein ventje zijn, gelukkig maar misschien? Hij gedraagt zich nog volledig als een negenjarige maar wel met veel te lang haar dat ganzer dagen voor zijn ogen hangt. Hij weigert het in een staart te doen, met een petje of beanie achteruit te houden of het korter te laten knippen, nee Ben wil hierin zijn eigen zin doen. Geen probleem maar het in de ogen hangen wordt vervelend, dus Ben, mama maakt deze week toch maar een afspraak bij de kapper voor jou, samen met papa mag je gaan want die begint al een beetje op jou te lijken.
De lieverd speelt nog steeds liever dan huiswerk maken wat hij zo goed en onopvallend mogelijk achteruit stelt, maar mama weet het wel, laat eens zien en laten we er samen aan beginnen werkt het beste. Toch doet hij flink zijn best en dat vindt de juf ook want voor vrijdag ben ik weer officieel uitgenodigd voor de Awards uitreiking en dat wil zeggen dat je kind er ook eentje krijgt.

En dan papa, die ontpopt zich helemaal als een volleerde garagist, welja, als restaurateur voor zijn Austin Healey, elke excuus en vrije minuut zijn goed om onder te duiken in onze garage, onderdeeltje per deeltje worden gekuist en nagekeken op defecten, engelengeduld in zijn pas weer beter ingerichte hoekje, hij leeft er helemaal in op. Fijn dat er nu ook voor hem tijd en energie vrij komt voor zijn droom en nieuwe hobby dat hij deelt met buurman en vriend Y. Ja ja, we hebben het getroffen met onze buurt, stuk voor stuk de beste vrienden ondertussen.

voorstellingen: The Bully Dancers

2008-02-24T21:33:00.000-08:00

De Bully Dancers: de acteurs

Het verhaal: twee rivaliderende dansgroepen uit de grootstad moeten noodgedwongen dezelfde repetitieruimte delen in de voorbereiding naar een danswedstrijd. Ondertussen slaat het noodlot toe ...

Na heel veel samenkomen en oefenen van het stuk was de eerste voorstelling aangebroken. Iedere dag waren ze ermee bezig geweest, tientallen keren repeteren. Alex organiseren en het toneel in goeie banen leiden, decor bedenken en knutselen, kleren uitzoeken, zijn acteurs voorzien van lekkernijen, een onderkomen om te oefenen, kortom alles wat een 'director' zoal moet doen. Af en toe zag ik hem 's avonds eens goed in zijn ogen wrijven, in zijn haar krabben en zuchten om hem in de ochtend weer erg vroeg te zien vertrekken. Hard labeur was het en dan eindelijk donderdag, vrijdag en zaterdag de voorstellingen.

Ze zijn beloond zijn acteurs en hijzelf want het publiek kon het stuk goed smaken, wij ook. Proficiat, goed gedaan!

Alex ziet zijn toekomst als 'film director' maar is het dat nog steeds nu hij ervan heeft mogen proeven?

veertien

2008-02-22T21:09:00.000-08:00

Catherine, veertien is ze nu.
Zo zelfstandig, zo volwassen maar toch ook nog kind.
Klaar voor de wereld, nog zoveel te doen.

Fossil Trail

2008-02-18T21:07:00.000-08:00

Mama had het pad al een keer helemaal op- en afgerend en door haar enthousiaste verhalen over fossielen van zeeschelpen hoog in de bergen en over echte pootafdrukken van mountain lions, wilde de rest dat ook wel een keertje zien. Een extra vrije dag door het Presidenten weekend en fris genoeg om te gaan wandelen, maakte vandaag daarvoor de perfecte dag. Een hele klim werd het, maar die werd beloond door fossielen op het wandelpad, door oude opgedroogde pootafdrukken en door het kruisen van een bruisende waterval. Wat een luxe om dat allemaal zo dichtbij huis te hebben, je moet er enkel een paar vermoeide benen en blozende kaken voor over hebben na 8 mijl stappen.

kunst buiten huis

2008-02-17T20:11:00.000-08:00

Daarvoor lagen ze minstens een uur stil met twee rietjes in hun neusgaten om te kunnen ademen, van hun gezicht werd een afdruk gemaakt en daarvan worden nu kunstwerken gemaakt. Voorlopig zijn het nog experimenten met diverse materialen en technieken, de witte gezichten zijn slechts een eerste fase in kalk, de foto die erbij ligt toont het eerste experimentele kunstwerk waarbij nat geboetseerde beton is gebruikt waarin zeeschelpen zitten verwerkt. Buurman en huisvriend D. is een thuiswerkende kunstenaar verslingert aan Hawaiiaanse cultuur en de oceaan, Catherine en Helena waren hier model, ongelooflijk hoe in een kale afdruk plots twee zusjes zo gelijk tevoorschijn komen.

papas verjaren ook!

2008-02-15T20:07:00.000-08:00

Happy B-day Daddy! We wish U the best ever! Luv.

kunst in huis

2008-02-12T19:56:00.000-08:00

Helena tekende al haar vriendinnen, ze werkte er enkele dagen aan tijdens de lunchpauze op school en thuis werkte ze het verder af. Elk van hen typeerde ze met hun eigenste persoonlijkheid, zichzelf beginnende van links op het tekenblad. En nu nog eentje van haar (jongens) vrienden?

Catherine en Wetenschappen

2008-02-02T20:33:00.000-08:00

Dit is mijn "abstract", een groot deel van mijn Science Fair Project dit jaar. Hier verklaar ik wat ik heb gedaan tijdens mijn thuisexperiment dat ik voor school deed.
Het experiment dat "Earth: A sponge for Pollution" heet.
Het gaat over pollutie (verontreiniging) en hoeveel ervan in zand wordt geabsorbeert in een tijd van 60 seconden. Hier verklaar ik ook wat de resultaten van mijn experiment zijn en wat mij tijdens het project opviel, ik hoop dat je het heel leuk en interessant vindt om te lezen:

Pollution has increased exponentially over the past few years. It has affected the Earth and the way we live today. Initial research in this matter has focused on the medical effects of contamination on animals, plants, and humans. The research that I preformed focuses more on how much pollution is absorbed in soil in a one minute period.

Before I began my experiment I hypothesized that off three harmful products, oil, gasoline, and evapo-rust, oil was going to be most absorbed in one-hundred ml course sand within the one minute period. To determine this educated guess I accurately measured one-hundred ml of each type of pollutant and let them soak through the sand for one minute. After the time was over I removed the filters from the cup and used math to figure out how much of the pollutant had been absorbed. I repeated this procedure a number of times and later found the average amount of pollution that had been absorbed.

I was able to verify that my hypothesis had been accurate with the results from my research and experiment. I found that the oil was most absorbed by the sand, though, during the one minute period, much of the oil was left on top while the gasoline and evapo-rust ran through the sand as if it was water. These results truthfully acknowledge that the oil, the thickest of the three pollutants was most immersed by the sand and obtains the most amount of time to be absorbed.

Catherine

Januari overzicht

2008-02-01T21:51:00.000-08:00

Ongelooflijk maar waar, de nieuwjaarsmaand is voorbij, veel te snel naar mijn gevoel. Hoe gek toch dat de tijd ieder jaar rapper voorbij vliegt en dan dacht ik dat het komt door het ouder worden, maar daarin spreken de kinderen me dan weer grondig tegen want ook zij vinden de weken en maanden voorbij vliegen. Dan is het vrijdagochtend en dan slaken die een zucht, "amai, het is weeral vrijdag, ik kan het niet geloven." Als ik het mij goed herinner, dan kropen de weken soms letterlijk erg traag vooruit als kind, bij het ouder worden ging dat steeds sneller. Maar als de jeugd dat nu al vindt, wat wordt dat dan later???

Daarom toch een overzichtje van wat ik de voorbije maand ben vergeten vertellen:

Eveline legde tijdens de Kerstvakantie haar schriftelijk rijexamen af en was nog geslaagd ook. Ze mag nu oefenen met de auto, maar omdat januari zo verdomd druk bezet was voor haar zal ze pas in februari haar eerste echte rijles op de baan hebben met een rijinstructeur. Tot zo lang oefent ze met papa op lege parkings, zolang ze niet ontdekt worden door veiligheidsagenten en worden weggejaagd tenminste. Ze moet minimum zes maanden oefenen met mama of papa (zussen en broers mogen ook mee) of met een andere volwassene, maar ze moet ook zes uur rijden met een instructeur en dat wordt mooi verdeeld in drie keer, een keertje in het begin, een keertje in het midden en nog een keer voor ze examen achter het stuur gaat doen. Ze doet het erg graag en zit gebrand op haar eigen auto, een truckje wil ze om naar zee te rijden waarin ze vanalles in de laadbak kan gooien.
Alexander heeft positief antwoord gekregen van een van de drie universiteiten waarvoor hij zich opgegeven had, de dichtste bij huis. Hier schrijf je je niet zomaar in op het einde van je middelbaar, maar moet je bij het begin van je laatste jaar letterlijk sollicitaties opsturen naar de scholen die je interesseren. Dat moet allemaal binnen een opgelegde termijn gebeuren, dus schrijf je er een aantal aan in de hoop dat er eentje je wil hebben als student. Hij wil voor regisseur gaan, zijn eigen keuze en het liefste volgt hij dat in dezelfde filmschool als Steven Spielberg, een van zijn grote voorbeelden.
Hij heeft alvast weer geluk dat hij hier woont onze jongen.
Benjamin leest nu niet enkel meer in het engels maar is samen met mama begonnen in de nederlandse verhalenboeken uit onze bibliotheek. Mama leest in het nederlands voor nadat hijzelf eerst zijn verplichte half uurtje engels voor de school heeft afgerond, maar Ben probeert mee woordjes te lezen en daarmee is mama ongelooflijk aangenaam verrast. Okay, hij zal vast nooit een goeie lezer worden maar hij is alvast erg geboeid door die toffe verhaaltjes. Zo leren we allebei weer (vergeten) nieuwe nederlandse woorden bij en pikt hij toch nog wat leeskunst op ook in zijn moedertaal. Het ventje is de enige van onze vijf kinderen die het nederlands niet kan lezen en schrijven.
Catherine heeft haar eigen telefoon en sindsdien staat onze huistelefoon weer stil na school. Ze heeft nog steeds een hele verzameling vriendinnen die elkaar veel te veel te vertellen hebben, mama moet dat allemaal niet horen dus is die cellphone best wel handig.
Helena groeit als kool, zelfs ik die haar iedere dag zie, kan haar zo zien veranderen. Het duurt niet lang meer of we hebben officieel vier vrouwen in huis, waarvan de dochters hun moedertje aardig voorbij gestoken zijn.
En papa Bert, die knutselt na het werk maar op aan zijn antieke Austin Healey. Het wordt tijd dat hij dat karretje eens terug in elkaar gaat puzzelen, dan kunnen we er met ons tweetjes opuit trekken, welja, als ik de remmen goedgekeurd heb natuurlijk, want tot hier toe heb ik daar nog geen volle vertrouwen in hoor.

Oscar nominatie

2008-01-27T21:24:00.000-08:00

Vorige week werden de nominaties bekendgemaakt voor de komende Oscars en hoera-hoera want Surf's Up zit bij de gelukkigen, in strijd met Ratatouille en Persepolis!
Op zondag 24 Februari worden de winnaars bekendgemaakt. De live schow op televisie volgen kunnen we niet want we hebben nog steeds geen aansluiting (we worden dus ook nog niet gek van alle reklame), maar we kunnen het indien nodig wel online. Toch zullen we waarschijnlijk kiezen voor een andere en leukere activiteit, goed of minder goed nieuws zal ons via andere bronnen ook wel bereiken.

De nominatie komt een beetje onverwacht want de film deed het hier vorige zomer niet zo goed als gehoopt was, te klungelachtige marketing en te veel concurrentie in de zalen, maar goed, we hopen dus dat dit alsnog kan goedgemaakt worden. Want een Oscar, welke filmmaker wil die niet?

het Manta Rays zwemteam

2008-01-26T21:53:00.000-08:00

Zoals ik wel eerder heb geschreven zijn de drie jongsten in de zwemclub, vier keer per week na school trainen ze en elke keer opnieuw hebben ze er erg veel zin in. Wat wil je, ze hebben toffe jonge zwemcoaches en er is altijd nog wel wat tijd voor plezier ook en dit in de gloednieuwe ymca faciliteit. Sinds september hebben ze nog geen enkel trainmoment gemist.

Maar na al dat oefenen werd het wel eens tijd voor een reeks wedstrijden waarvan vandaag de eerste op locatie bij een andere zwemclub. (Gelukkig binnen met dit rotweer!)

Het werd een fantastische ervaring en ze hebben zich erg goed geamuseerd,ieder zwom een viertal reeksen en tussendoor hadden ze het druk om voor elkaar te supporteren. Go Cat Go!

Cast List

2008-01-21T20:49:00.000-08:00

Bully Dancers Cast:

The Zodiacs:
Amy: Kaitlin Miller
Eve: Kourtney Trethaway
Tracy: Rosalie Cabison
Ox: Sabrina Velez
Emma: Janaye Culton

The Scorpions:
Natalie: Jordan Dizon
Knuckles: Brooklyn Berry
Whinge: Alicia Fierro
Yawn: Ashley Kennon
Jo: Jessica Ryugo

Additional Characters:
Zac: Shea Flay
Mrs. Bell: Lacy Williams
Mr. Lewis: Kevin Baldwin

IMPORTANT:
We will be having our FIRST rehearsal Friday 18 @ 2:45PM in front of the PAC. Everyone has to be there. I will be handing out your Scripts and schedules. We will all get to know each other and have our first run through. This should not run for more than 1.5 hours!
Congratulations for making the cast, Chelsea and I are excited and energized to work with you!

Alex
805 405 3168 (please call or text with any questions or concern)

drie jaar al

2008-01-16T09:08:00.000-08:00

Drie jaar geleden dat we vertrokken zijn uit Belgie als dieven in de donkere nacht, voordeur in het slot getrokken en we konden niet meer terug.
Drie jaar in het land van de Dollar, in de taal van Hollywood, het klimaat van de eindeloze zomer, we werden het allemaal goed gewoon.
Drie jaar uit een kinderleven, ze zijn zo veranderd, wie zou ze nog herkennen?
Drie jaar, wat heeft dat met hen zoal gedaan?

Drie van de vijf willen/kunnen geen mes meer gebruiken aan tafel. Amerikanen snijden eerst het vlees in stukjes (als het al te snijden valt want meestal wordt alles bijtklaar geserveerd), steunen de linker elleboog op tafel en vork in de rechterhand. Als ze er een beetje verveeld uit gaan zien dan wil dat zeggen dat ze er van genieten (bij de tieners althans).

Thuis wordt er Nederlands gesproken, maar geen zin gaat bij hen voorbij zonder een woord Engels ertussen, of een engelse zinsbouw met nederlandse woorden, of gewoon Engels onder elkaar.

Sms-en doe je niet in een andere taal dan Engels.

Eten doe je buitenshuis, de keuken is er voor noodgevallen, of was dat andersom?

Iedere dag draag je andere kleren, alle andere gooi je op een hoopje op de grond, of voor mama's gemoedsrust in je klerenkast, tot ze dat ontdekt heeft en helemaal uit haar dak gaat, dan is het terug naar de realiteit en volgens mama's Belgische manier.

Huiswerk maken komt na de sport en ontspanning, 'studeren' wat is dat?

Dat ze zich gaan afvragen of ze nu Amerikaans-Belg zijn of Belg-Amerikaans en een beetje sip staan kijken als het maar gewoon Belg is.

De simpele vlaamse dorpskindjes werden een stel jonge Californiers met een vleugje glitter en glamour, met horizonten zo wijds en een levensstijl zo rijk dat zowel Mommy als Daddy er een beetje onwennig naar staan kijken.

Om het even wat de toekomst brengt, wat geweest is pakt niemand hen nog af.

Wandeling naar de Wildwood waterval.

2008-01-14T20:41:00.000-08:00

Op zondag proberen we altijd wat actiefs te doen en nu het surfwater nog steeds te koud is voor de kleinsten (en mama en papa) ligt de keuze tussen fietsen of wandelen. Eveline daarentegen genoot zowel zaterdag als zondag van ongewoon hoge surfgolven, de hoogste en de beste die ze al had meegemaakt en dat maakte haar het gelukkigste meiske uit de straat. Alex heeft het superdruk met het regisseren van het schooltheaterstuk, het monteren van videofilmkes en het samenstellen en fotobewerken van het schooljaarboek en natuurlijk ook met zijn lief, die sloot zich dus op in zijn donkere slaap- en werkkamer. En wij, mama-papa-Ben-Helena-Catherine gingen een kort maar krachtige wandeling maken in het Wildwood Park, ook weer natuurgebied maar in het midden van onze stad op een scheet hier vandaan. Papa had in het boekje met wandelingen een mooi uitstapje uitgestippelt, niet te lang, net goed. En wie vertrouwen we beter dan papa met het ingebouwd compas?

Het werd een tochtje naar de waterval, hoe kan het anders want die moet natuurlijk nu wel lustig klateren aangezien de recente hevige regenval en in het boekje stond een mooi rondje zodat het niet een saaie heen en terug wandeling zou worden. Dat wandelpad begon ergens aan een klein verscholen hekje in een zijstraat en al snel waren we van bewoonde wereld een onbewoond natuurschoon ingewandeld, geen enkel beschavingselement was nog te bespeuren en al snel sprongen een stel jonge herten angstig van ons weg. Volgens het boekje zouden we enkele keren het riviertje moeten oversteken en door de regen van nog niet zo lang geleden waren we niet verbaasd dat het water hoger stond dan ze hier gewoon zijn en we niet simpel van rots naar rots zouden kunnen huppelen maar we gewoon maar onze schoenen moesten uitdoen en zo het stromende water oversteken. Sokken en schoenen weer aan en verder, en toen nog een keer, en nog een keer, wel zeker zes keer. Toen het leuke en avontuurlijke er wat af begon te gaan, toen klopte het niet meer met het boekje en voelden we onze moed helemaal in de schoenen zakken, teruggaan is voor mietjes en dus klommen we maar over rotsen en steile rivierbeddingen tot we aan het hek van een waterzuiveringsbedrijf stonden, dat we daar al snel een ranger te hulp kregen die ons terug op de goede weg kon helpen. Wat was er nu gebeurt, tussen het drukken van het boekje en onze wandeling was er een uitbreiding van het waterzuiveringsgebied gekomen waardoor er een stuk uit de wandeling was gebeten.

Eind goed al goed, moe en bezweet maar toch content stonden we toch nog van de waterval te genieten, vier uur later dan de start. Actief was de zondag dus wel geweest.

Bully Dancers

2008-01-07T22:41:00.000-08:00

Ik ben goed thuisgeraakt en al in volle actie:

afgelaste vlucht naar huis

2008-01-05T12:35:00.000-08:00

Alex had het weer getroffen, al meer dan een week geniet hij in Aspen/Colorado van uitstekende sneeuwcondities, skipistes en leuk gezelschap, kortom een vakantie om jaloers op te zijn.

Hij, samen met de anderen, werden verondersteld deze ochtend het vliegtuig te nemen terug naar huis, maar daar liep het mis. De vlucht is afgelast door de slechte weersomstandigheden, een storm maakt het onveilig om te vliegen. Zo belde hij ons deze ochtend op vanuit de luchthaven dat ze terug naar het hotel zouden gaan en pas maandagavond kunnen vertrekken. Pech of niet?

Californie gebukt onder storm en regen.

2008-01-04T22:14:00.000-08:00

Help, het regent pijpestelen en de wind giert tegen de ramen. De eerste van de drie serieuze stormen op een rij voor dit weekend. Goed voor plant en dier, minder goed voor de platgebrande gebieden waar nu veel kans is op gevaarlijke modderstromen, die mensen zijn dus weer geevacueerd. Te veel water in een te korte tijdspanne en daarbij rukwinden, klinkt misschien gezellig maar is het niet. Een paraplu? Daarvan hebben we maar eentje. Regenjas? Hebben we niet. Regenlaarsjes? Hebben we ook al niet.

We zitten dus binnen, niemand die buiten gaat als het echt niet moet. We bakten muffins, veel muffins, voor ons ontbijt morgenochtend, we keken films, meer dan eentje en gaan maar vroeg naar bed. Het regenseizoen, voor ons is dit winter.

geen betere nieuwjaar

2008-01-03T21:22:00.000-08:00

Geen voorafje maar ook geen foto's van onze gelukkige nieuwjaarsovergang, dat laatste wensen we elkander toch steeds, niet?

Wij deden het in de bergen, in de vrieskou op twee uur rijden van huis, al slapende gingen we aldaar over van 2007 naar 2008 om het jaar fris, monter, gezond, opgewekt en sportief te beginnen. Om half zeven alstublieft rinkelden de wekkertjes, met toeters en bommetjes kusten we elkander "Happy New Year", om acht uur stonden we aan te schuiven voor lifttickets en wat later zoefden we de hellingen af, de ene op snowboard en de anderen op ski's. Wat een luxe, geen kat op de pistes want die hadden allen last van de katers, die welliswaar na de middag verdwenen waardoor de pistes dan toch nog vol katten zat, het werd dus nog gezellig druk.

Maar 1 dag is geen dag, dus bleven we nog een keer slapen en deden de volgende dag hetzelfde wat we al op nieuwjaarsdag deden, skieen dat de stukken eraf vlogen! Zo veel mogelijk, zo snel mogelijk, zo kwalitatief mogelijk gebruik maken van onze eigen persoonlijke nieuwjaarstraktatie, een super mini skiverlofje. Geen aanschuiven aan de liften maar supersnel door de alleenrijdersrij, tot het donker was en de kinderen moe en uitgeput.

Toen bleven we nog een nachtje slapen, maar mochten nu uitslapen. Een luxe ontbijtje in een etablisementje, nog wat rondhangen en weer naar huis.

Daarom beste mensen, nog een late "Gelukkige Nieuwjaar" wens.

Beanies

2007-12-29T21:41:00.000-08:00

Er is een echte rage aan de gang ten huize vanbrandekes. De meisjes hebben uitgevist hoe ze met een haaknaald en wol een beaniemutsje kunnen haken en nu zijn ze zodanig verslaafd geraakt, dat we al een hele verzameling hebben, vrienden en buren kregen er eentje als kerstkado en nu komen er ook al bijbestellingen.

Er wordt dus gehaakt in bed, in de sofa, in de auto, aan de tafel, op de stoep, in de gym en op de trampoline, beanies zijn top. De meisjes spelen met kleuren en experimenteren met verschillende dikten en mama rijdt naar de hobbywinkel om wol, machinewasbaar want in Amerika gaat alles in de wasmachine en de droogkast. Wie heeft er nog koude oren?

kerstsfeer in de stad

2007-12-29T21:27:00.001-08:00

De zondag 'voor' kerst wilden we ook wel eens 'kerstmarkten'. In onze herinnering lopen we dan met dikke muts, sjaal en jas al rillend en met bevroren vingers en tenen door het donkere, veel te drukke maar gezellige Gent. Dan kijken we naar de schaatsers en nippen van een hete gluhwein, drummen we in het piepkleine pannenkoekenhuisje op zoek naar een tafeltje met wat stoelen en laten we ons warme chocomelk met slagroom voorschotelen met (natuurlijk) een vers gebakken pannenkoek.

Maar we zitten nog steeds in Californie en daarom waren we ook blij met een super kalm Santa Barbara, een tafeltje in het zonnetje op het terras van onze favorite Italiaan, keken we vol bewondering naar de 'rendier' tram-busjes, likten we alsof het mid-zomer was van een verfrissend ijsje en zaten we te genieten van de mooie maar valse kerstboom als rustpauze tijdens onze winkeltocht.

Onze Kerst.

2007-12-23T23:25:00.001-08:00

Aan allen een erg gezellige Kerstperiode gewenst, voor sommigen wordt het misschien een witte Kerst, of voor anderen enkel een koude Kerst. Maar voor ons is het een erg zomerse Kerst, met een lucht veel te blauw om aan sneeuw te gaan denken, temperaturen veel te hoog om de kerstmuts lang op te houden, een lucht te fel om je ogen zonder zonnebril open te houden.
Op zondagochtend op het trapje aan onze voordeur kregen we de hele kroost bij elkaar, zelfs als het protret niet onder de norm perfectie valt houden we het toch bij deze familiefoto. Enjoy it.
Maar vooral willen we op deze manier iedereen in de ogen kijken en onze welgemeende beste wensen meegeven, voor een vredige Kerst en een fantastisch en vruchtbaar jaar.

Joepie Kerstvakantie

2007-12-21T22:26:00.000-08:00

Oef, het eerste lange stuk van het schooljaar zit er eindelijk op, donderdag was de laatste dag, vrijdag vakantie en het leek wel zaterdag want ook papa vond dat hij al recht had op wat verlof, tot de kinderen weer naar school gaan is iedereen thuis, niet te geloven!

Maar vakantie wil niet zeggen dat we hier languit gaan liggen nietsdoen, nee hoor. We proberen allemaal samen de dag te beginnen met wat sport en spel, doen daarna wat klusjes en sluiten af met wat plezants en gezelligs. Eveline traint ijverig verder met haar waterpolo team van de school, zelfs buiten in de gietende regen bij erg onaangename temperaturen (zie foto van de wedstrijd gisteren) en Alex vertrekt iedere ochtend vroeg in zijn geliefde auto naar zijn liefje thuis waar hij werkt voor de door MS in een rolstoel gekluisterde mama. Dat doet hij ook zo na school en op deze manier kan hij zelf zijn financien beheren, typisch voor alle High School studenten die vanaf hun zestiende hun eigen auto te betalen hebben. Trouwens Eveline is volgende in rij, ze is zich nu aan het voorbereiden op het schriftelijk rijexamen dat ze deze kerstvakantie nog zal afleggen, het jaar 2008 begint zij dus ook al achter het stuur. Aiaiai...

De laatste schooldag van 2007 sloten we wel mooi af met een prachtig Winter Concert van het koor, net zoals de vorige concerten worden we nog steeds verrast door de professionaliteit en het vele aanwezige talent, ongelooflijk hoe die gasten kunnen zingen, ik wou dat jullie het met je eigen ogen en oren konden meemaken want ik heb er geen woorden voor. (klik op de foto en je ziet hem groter, Alex staat rechts van de dirigent helemaal boven net onder de rode micro)

Beloningdiploma

2007-12-07T20:46:00.000-08:00

Iedere maand worden per klas leerlingen publiekelijk in het zonnetje gezet, dan krijgen ze een diploma met daarop de goede eigenschappen waarom ze deze maand zijn uitverkoren met nog tal van gratis bons voor eethuizen of ijsroomzaken uit de buurt, een knuffel van de juf en een groot applaus van de andere kinderen en vele aanwezige ouders en grootouders.

Een van de vele manieren waarop de kinderen hier continu positief worden benaderd.

Vandaag vielen we in de prijzen.

Eerst Helena voor de Middle School ceremonie die al vroeg, voor het starten van de lessen, wordt georganiseerd met een continentaal ontbijt voor de ouders. Helena werd geprezen voor haar uitmuntende hulp die ze geboden heeft aan de nieuwe Duitse jongen (en nog steeds helpt), de juffen wisten zich geen raad met de pas aangekomen jongen en Helena heeft het gewoon helemaal voor hen opgelost.
Erg lief Helena!

Een dik half uur later was Benjamin de gelukkige. Hij werd van harte gefeliciteerd met zijn bijzondere Wiskunde kwaliteiten, hij is bij wiskunde en rekenen steeds haantje de voorste en is een rekentovenaar voor de klas. Bravo Ben!

Benjamin met de Santa muts op het hoofd. Dit bewijst maar eens hoe goed hij zich in zijn vel voelt dat hij anders durft te zijn dan de anderen. Of ja, met zijn drietjes hebben ze trouw die muts op, al de hele afgelopen week en dat zullen ze zo nog doen tot met Kerst.

En toch?

2007-12-06T22:09:00.000-08:00

"Hey, papa, kom eens kijken, rap, kom ..." hoor ik Ben beneden tegen zijn papa fluisteren. Ben en papa staan altijd als eersten in de keuken en Ben is onze kerstboomverlichtingsaansteker en toen hij dat deed zag hij wat blinken aan de open haard, en, het haardscherm dat altijd gesloten staat stond opengeschoven! Hebben Sint en Piet dan toch wat gebracht?

Ja hoor, wie had dat nu gedacht, chocolade centen zowel dollars als euros. De kadootjes zal de Kerstman brengen en dat vinden ze hier allemaal best. Sinds we de kerstspullendoos hebben uitgehaald vorig weekend dragen Ben en Helena iedere dag hun Santa muts op hun hoofd om naar school te gaan, die twee zijn helemaal in de spirit en tellen nu de dagen af naar Kerstdag. Spannend.

Robotics Class

2007-12-05T21:18:00.000-08:00

Op school worden een heleboel naschoolse activiteiten georganiseerd, dat gaat van dansen naar schaken, Spaans of harmonie, koor tot tekenen en natuurexploratie. Maar ook kan je met lego Mindstorms een robot gaan bouwen en die dan met de computer voorprogrammeren zodat die doet wat jij wil en dit heeft Benjamin iedere dinsdag na school gedaan.

Hij had al snel de advertentie in handen gekregen en kwam er al wapperend mee afgelopen, "Hey mama, dit is cool, oh dit wil ik ook doen!" En zo was Ben vast als eerste ingeschreven.

Maar Ben zijn enthousiasme bleek de voorbode van de openbaring van zijn talent namelijk legobouwer en robotprogrameur. Het leukste is met je vrienden en hun robots samenwerken en ze samen in actie te brengen.

Zijn robot zei zelfs "Goodbye" bij het naar buiten stappen!

Santa, here we come!

2007-12-02T21:50:00.000-08:00

Ra ra ra, wat deden wij vandaag? Ja hoor, je ziet dat goed, we lieten ons helemaal gaan in de vroege kerstsfeer, en nee, we zijn zelfs niet de eersten, want die deden dat vorig weekend al net na Thanksgiving.

Nadat we afgelopen week officieel besloten hebben of vanaf dit jaar Sinterklaas helemaal om te ruilen voor de Kerstman en zijn feestdag nog enkel stilletjes en sober te herdenken, doen we nu Kerst en Santa Claus in al zijn glorie en vieren we mee met alle andere Amerikanen, zo zullen onze kinderen dit jaar voor honderd procent op dezelfde goflengte zitten als hun vrienden en zullen ze op kerstochtend ook stapels pakjes vinden. Geen ergernissen en discussies meer.

We verzamelden eerst onze kinderen weer bijeen nadat die hun zondagochtend verspreid elders hadden doorgebracht, we stopten de drie jongsten in de truck en terwijl Eveline onder de douche ging na haar surfuurtje en Alexander zijn jaarlijks pleziertje had met lichtjes hangen rondom ons huis, trokken wij om een kerstboom. Kerstbomenverkoop die ik nergens zo professioneel georganiseerd heb gezien als hier, maar naar de lange rij te zien was het vandaag een topdag.

Handig ingepakt, snel op het dak gebonden, proper binnengebracht, stevig in de voet gevezen, ster erop, lichtjes ingehangen en dan alle door de jaren verzamelde ornamentjes erin, wat Helena bijna helemaal in haar eentje heeft gedaan, terwijl papa wafels bakte. Maar het meest zalige was nog dat we weer eens voltallig aan tafel zaten, iets wat meer en meer een zeldzaamheid wordt.

Kerst heeft dan toch iets magisch, ook al zijn er nog drie weken te gaan.

En dan was er taart.

2007-11-25T19:42:00.000-08:00

Alex, moe van het lange Thanksgiving weekend, moe van de te korte nachten, moe van de reis. Als we thuiskomen van de fietstocht vinden we hem slapend op zijn bed. We maken hem wakker voor de taart, zingen we "lang zal hij leven" net zoals we dat anders op de verjaardagsochtend zouden doen en mag hij een kadootje open maken. Hoe kan het anders dan wat (nuttigs) voor in zijn leuke boxautootje? Het eigenlijke presentje komt nog na met Fedex of de post, maar een extraatje kreeg hij vandaag, voor een keer hopen we dat het nooit zal gebruikt (moeten) worden, een tas met allerlei handigheden bij ongeval of pech onderweg.

fietsen

2007-11-25T18:56:00.000-08:00

Het water van de oceaan is ons te koud geworden, enkel Eveline geeft het nog niet op en trekt zo vaak ze kan mee met vrienden om te surfen, maar lekker in de zon opwarmen is er nu niet meer bij, het is dan echt met het surfboard het water inrennen en als ze na een tijdje stijf bevroren raken rap naar de auto, een fles (lauw) water over je gieten en een dik joggingpak aantrekken met daaronder wollige botjes. In tegenstelling tot vorig jaar werd het dit najaar sneller frisser, vooral het water. Daarom doen we nu andere sportieve activiteiten op zondag.

Onze fietsen raakten tot hier toe maar moeizaam van stal, doordat we op een berghelling wonen zakte de moed ons meestal rap in de schoenen als iemand het over een fietstochtje had, naar beneden sjezen gaat nog, maar dan weer terug naar huis, pfff. De aankoop van een autofietsrek lag al van vorig jaar in beraad en dankzij de super koopjesdag na 'Thanksgiving'dag konden we er eindelijk een aanschaffen aan een goeie korting. Vandaag was dus testdag. Papa deed het voor, deed in principe alle werk, maar mama heeft goed gekeken want zij wil het tijdens de week ook graag gaan gebruiken. Zo ging de kleinste fiets de koffer in en konden de vier grote op het rek, reden we naar de ingang van het park en fietsten we tot aan de zee, daar aten we onze 'energiebars' op en keerden terug, met een hoogteverschil van 290 meter werd dat klimmen, af en toe even op adem komen en dan ging het weer.
We zagen een grote uil, een witte valk en enkele herten. Terwijl het op zondag behoorlijk druk kan zijn met mountainbikers, was het opvallend stil. Dat kwam omdat het park pas weer open gegaan was door het brandgevaar van gisteren en de ingang aan de kant van de kust nog steeds gesloten was, om terug naar huis te rijden hebben we dus maar even het bordje "verboden toegang wegens extreem brandgevaar" moeten negeren.

Malibu brandt opnieuw.

2007-11-24T18:39:00.000-08:00

Amper een maand na een wervelstorm van verwoestende bosbranden is Malibu weer aan de beurt. We waren gewaarschuwd, brandweerploegen stonden al de hele voorbije week in opgezette kampen op strategische plaatsen klaar, ook in onze buurt, Santa Ana winden waren voorspeld en de vegetatie staat nog steeds erg droog, het recept voor ontembaar vuur.

Terwijl het vorige keer in Malibu electriciteitskabels waren die de aanleidende vonken gaven, wijst alles nu meer in de richting van een nasmeulend (illegaal) kampvuurtje dat vast erg gezellig was maar uitdraaide op een ramp. Onbegrijpelijk hoe nog steeds mensen niet inzien hoe gevaarlijk het hier is om met vuur te spelen, zelfs in onze buurt is er een gezin dat hun avondlijk barbequevuurtje ongestoord laat nasmeulen tot in de ochtend, weekend na weekend, zelfs na meerdere aanmaningen van de brandweer na klachten van omwonenden. Ook wij zitten niet te wachten om ons huis te verliezen. De komende week laten wij alvast nog meer bomen snoeien rondom ons huis, de derde keer al dit jaar want we zijn er niet gerust in.

Volgens de laatste berichten op zaterdagnamiddag bij ons, op 12 uur na het uitbreken, zouden 49 woningen zijn verwoest, zijn duizenden geevacueerd, een oppervlakte van meer dan 10 vierkante kilometer en is de schade nu al groter dan de vorige Malibubrand. Er werd geblust met 15 helicopters, een omgebouwde DC-10 jumbo jet en 1500 brandweerlui. Een huis in Malibu is duur, voor een wooncontainer (= vaste caravan) betaal je al gauw 1 miljoen dollar neer, een huis in de canyons gaat van 3 tot 10 miljoen of meer. Een (erg dure) brandverzekering is verplicht, zonder krijg je geen lening, de banken weten wel waarom!

Alex is zeventien!

2007-11-22T23:26:00.000-08:00

Er was er een jarig hoera, hoera ...

en daarom zingen we blij!

"Happy Birthday to yooouuuuu, Happy Birthday to yooouuuu,

Happy Birthday to Alex, Happy Birthday to you!"

Maar omdat deze zeventienjarige ergens in Florida zit met vriendinnetje heeft hij onze kussen nog tegoed, de taart en het kadootje ook.

verjaardagsfeestje

2007-11-12T21:13:00.000-08:00

Een miezerige zondag zoals ze die in Californie maar maximaal 1 keer per jaar zien! Van bij het opstaan tot het gaan slapen, 'drizzling' zeggen ze hier, maar niemand die kloeg, integendeel, de ideale zachtste waterdruppeltjes die er bestaan om de natuur heel voorzichtig water te geven.

We hebben dus ook de hele zondag gezellig binnen gezeten en de haard eens goed laten branden, en eerlijk, ik weet echt niet meer sinds wanneer dat geleden is, waarschijnlijk moet dat ergens terug in Belgie geweest zijn. Het gekke is dat we er ook nog van genoten hebben, ten eerste omdat we weten dat het toch maar voor een dag is en ten tweede omdat we samen met vrienden hun zoontje, Alexander, zijn 6de verjaardag mochten vieren. Eigenlijk is het pas morgen, maar die gelukzak krijgt een driedagenfeest! Proficiat jongen! (En als je denkt dat het ventje er een beetje magertjes uitziet in zijn geraamte dan is dat omdat hij het liefste rondloopt in zijn 'skeleton' Halloween kostuum.)

Ook onze Alexander (alias Alex) is volgende week jarig en dit jaar valt dat samen met Thanksgiving, een goed gevierde feestdag voor de Amerikanen waarvan ze gelijk een lang weekend maken. (Al goed want onze kinderen hebben geen week herfstvakantie gehad en zo hebben ze toch nog een beetje verlof.) Zo maakte ik al plannen hoe dat met onzen oudsten te zullen vieren. Maar hij is me weer voor. Of het okay is dat hij dat weekend naar Florida gaat en op zijn zeventiende verjaardag zal hij in Disney World zitten. 't Is maar dat we't weten hey!

En over die regen gesproken, vanmorgen was de lucht klaarder dan ooit, een stralende zon en een warme wind, de zondagse dikke trui hangt dus alweer weg en het korte broekje met t'shirtje gingen weer aan. Leve het Californische weer.

Santa Ynez Valley

2007-11-06T21:29:00.000-08:00

We zouden samen iets gezelligs doen op zondag, onze Belgische vriend Peter en zijn familie, zijn ouders op bezoek en wij. Maar omdat zondag ook surfdag is gingen onze oudste dochters liever naar het strand en trokken Bert en ik slechts met de twee jongsten erop uit.

Gaan wijnproeven was de opzet want Californie heeft het ideale klimaat voor het kweken van druiven en Californiers kunnen even goed als de Fransen daar een lekker wijntje van brouwen, al denkt niet iedereen daar zo over natuurlijk, ieder zijn smaak en ieder zijn persoonlijke voorkeur, daar hebben we allemaal recht op.

Met ons klein gezinnetje konden we de grote witte Chevy thuislaten en kropen we in Bert zijn klein bmw'tje, al goed want eens het koele en mistige kustgebied hadden verlaten reden we binnen in de zonnige Santa Ynez Valley en kon het dak naar beneden en dat is altijd genieten.

Een beetje de Sideways toer opgaan kan natuurlijk nooit geen kwaad en daarom aten we lunch in het gezellige Los Olivos Cafe in het gelijknamige Los Olivos stadje. (Slechts enkele kilometers verderop heb je daar de ingang van het wereldberoemde Neverland domein van Michael Jackson.) Met volle magen konden we met een gerust hart aan het wijnproeven beginnen waarvoor we gekomen waren. Toch hebben we maar een winerie gedaan, de "Lincourt Vineyards" waar we gelijk vijf verschillende wijnen konden proeven, maar we hebben er wel de tijd voor genomen op het deck en de kindjes konden ondertussen spelen in het gras. Zo hoefden we ons ook geen zorgen te maken over de chauffeurs want daarvoor vloeide de wijn niet rijkelijk genoeg.

En bijna voelden we ons helemaal in het zuiden van Frankrijk, want naast de wijnboeren heb je daar ook Lavendel boerderijen, dat de lavendel het hier uitstekend doet merkte ik al bij ons thuis waar ook onze plantjes het hele jaar door flink hun best staan te doen. Zoals het echte toeristen betaamd kochten we lavendelzakjes en andere voor thuis en ruikt het weer fris en zuiders in de badkamers.

Young Eagles

2007-11-03T20:09:00.000-07:00

Benjamin ziet het wel zitten om piloot te worden als hij groot is, maar zo lang zal hij niet moeten wachten, want eens je op High School zit (14 jr) mag je aan een opleiding sportpiloot beginnen om twee jaar later je vliegbrevet te halen, dat kan je dus hebben voor een rijbewijs!

We wonen niet zo heel ver weg van de vlieghaven voor sportvliegtuigjes en privejets en niet zo heel erg lang geleden liepen we er al een keertje een dag rond op hun airshow en tegelijkertijd opendeurdag, zomaar tussen al die gerestaureerde, soms gloednieuwe of helemaal zelf ineengeknutselde vliegtuigen, eenzitters, tweezitters, vierzitters, uit elkaar gehaald of half klaar. Ondertussen duikelden stuntvliegers het luchtruim door, verbazingwekkend griezelig soms.

Vandaag had Ben een afspraak om een keer mee te vliegen in een vierzitter, nee geen stunts, maar een veilige vlucht over land en zee. Helemaal stoer en vol zelfvertrouwen stapte op de vleugel, want dat is de enige weg om erin te geraken en zeteltje hij naast een ander negenjarig ventje. Achteraf wist hij te vertellen dat het helemaal niet eng is en het enkel maar een klein beetje hobbelig was, dat kwam omdat hoog in de lucht de Santa Ana wind weer was opgestoken, aan land was er nog een koele zeebries maar daarboven waaide het alweer behoorlijk warme lucht.

En wat een geluk dat Catherine en Helena ook waren meegegaan want bij een andere piloot was er nog plaats voor hen ook, en ja dat zagen zij ook wel zitten en dan nog met nederlander Wim als sportpiloot. Wat een hobby!

belleketrek voor snoepjes

2007-11-01T21:29:00.000-07:00

Natuurlijk ontkomen ook wij niet aan alle Halloweengekte, op school zijn er verkleedfeestjes en is er de jaarlijkse dans en langs de straten kijk je niet naast de opmerkelijk griezelig versierde huizen. Toch viel het ons op dat het dit jaar een stuk minder was, ook wij hadden er minder zin in, de bosbranden zitten daar zeker voor een groot stuk tussen.

Onze buurt is al helemaal flauw, een plaats waar heel wat individualisten, vrijzinnigen en kunstenaars hun eigen zin doen, dus ook voor Halloween of Kerst voelt niemand zich hier verplicht, je ziet zelfs geen enkel groepje kinderen in het donker langs de huizen gaan. Ook wij houden het sober, maar aan Trick or Treat doen we toch graag mee, daarvoor rijden we dan ook graag naar onze oude buurt, een goeie echte Suburbia waar zelfs de bewoners van de huizen verkleed hun deur openen of de wacht houden buiten.

Benjamin dropte ik bij zijn beste klasvriendje Jack, Catherine bij haar vriendin Kelly, Eveline bij vriendin Sammy en Helena ging met buurmeisje Mitsuki en mezelf. Het buurmeisje is wel al 24 jaar maar komt uit Japan en had het nog nooit gedaan, verkleed als heks was ze misschien wel de meest enthousiaste belleke trekker van de avond. We gingen maar door van deur tot deur tot de mandjes vol waren, ons benen moe en het al lang bedtijd was.

Pumpkin Push

2007-10-30T21:50:00.000-07:00

Catherine

Helena

Benjamin

Afgelopen zondag hadden de drie jongsten hun eerste echte zwemwedstrijd, sinds enkele weken zijn ze bij het Y.team en iedere weekdag wordt er een uurtje hard getraind in het nieuwe binnenzwembad en nu zouden ze eens weten wat ze waard zijn, andere clubs en ander zwembad.

Alle drie hebben ze het ongelooflijk goed gedaan, ze hadden zich elk ingeschreven in een viertal races in hun eigen specialiteiten en dan is het leuk om eens te kunnen vergelijken met leeftijdsgenoten.

Ben in de Pumkin Push

En omdat het bijna Halloween is, morgen 31 oktober, waren er ook pompoenen bij. De zwemzondag werd afgesloten met een relay "pumkin push" of een aflossingskoers in het al zwemmende voortduwen van een pompoen. Plezant maar moeilijk!

California

2007-10-28T21:45:00.000-07:00

En toen viel er op zaterdag (bij ons in Thousand Oaks) af en toe wat regen, een waar geschenk uit de hemel al was het een vuil. De druppels namen alle asdeeltjes op hun weg mee en daar kon je op het dak van donker gekleurde wagens niet naast kijken, maar niemand die erom zeurde, integendeel!

En toen rook de ochtendgloren op zondag weer zoals het hoort voor een maagdelijk vroeg uur, fris en zuiver, al snel zagen we ook weer die staalblauwe hemel verschijnen zoals we die gewoon zijn voor het immer zonnige Californie.

We lezen in de krant de vele verhalen over verlies en wat er nog te vinden is tussen de assen, meer dan 1900 huizen die door de brand zijn beschadigd of die er niet meer staan.

Maar binnen enkele weken zal dit oud nieuws zijn, hebben we misschien alweer ergens anders een bosbrand gehad, zijn er andere wereldschokkende dingen gebeurt terwijl Californiers heropbouwen en terwijl de natuur zich herpakt.

Mist van rook boven land!

2007-10-25T23:51:00.001-07:00

(de pijl duidt aan waar wij wonen)

Het grootste deel van de branden zijn onder controle en sommigen zijn geheel geblust en zo is voorlopig het ergste voorbij, er is dus minder rookontwikkeling en gisteren gingen onze ramen dan ook weer gretig open om wat zuivere lucht te ademen maar vanochtend gingen ze weer angstvallig dicht.

Toch zijn de vuren vannacht niet aangewakkerd door nieuwe windstoten, zijn er geen nieuwe vuurhaarden en is het zelfs ongewoon windstil. Snel zullen we weer het koele zeebriesje kunnen inademen van over de Stille Oceaan, de hete temperaturen zullen dan ook weer naar gewone waarden terugkeren zo ergens tussen de 20 en 30 graden Celsius. Maar, dat super zachte zeebriesje brengt nu alle rook dat al dagen over de Stille Oceaan hangt terug aan land. We wonen in een soort trechter en alles komt naar hier.

Het is mistig, door een waas van witte rook piept amper die immer schijnende Californische zon, het regende heel erg fijne asdeeltjes op de auto, amper zichtbaar maar als ik adem voel ik dat ik niet genoeg lucht binnenkrijg, mijn ogen en neus voelen geirriteerd, we blijven dus weer binnen.

Al dagen worden we verbannen van alle buitensport en de kinderen worden op school al de hele week wijselijk binnen gehouden, we verlangen naar een gezonde koele bries!

Santa Ana

2007-10-24T22:37:00.000-07:00

De balans: 1500 huizen vernield (waarvan 5 in Malibu, 1200 in San Diego County en de rest in de San Bernardino Mountains en elders). Een miljoen mensen gevlucht en die wachten om terug te kunnen keren. Velen weten niet of hun woning er nog staat, sommigen bellen hun eigen antwoordapparaat en zolang dat nog werkt hebben ze hoop, anderen stoppen hun adres en gsm nr. in journalisten hun handen in de hoop dat ze gaan kijken en hen een berichtje laten. Want niemand komt in het gebied zolang dat niet volledig veilig is verklaard.

Santa Ana winden zijn de winden die het in de herfst bijzonder aangenaam maken aan de kust maar waarvan iedereen weet dat het altijd bosbranden meebrengt. De beroemde "Endless Summer" vraagt ieder jaar zijn tol, maar deze keer wel bijzonder hoog, met nog ongekende schade maar met het grootste evacuatieplan ooit voor de staat Californie.

Santa Ana of de woestijnwind met orkaankracht door de canyons, deze schetsen leggen uit hoe die ontstaan. Dankzij de online Los Angeles Times.

Dag en nacht Breaking News

2007-10-24T13:51:00.000-07:00

Bewust kozen we destijds om geen televisie te nemen, we halen alle nieuws dus via het internet en kranten in huis. Gelukkig hebben we voor onze regio een goeie life beelden brengende nieuwssite, http://www.cbs2.com/ zodat we zelfs in hete situaties als deze de rechtstreekse nieuwsuitzendingen niet echt helemaal moeten missen.
Uren gaan voorbij terwijl ik de filmpjes met die ellende zo zit te bekijken, getuigenissen van slachtoffers aanhoor en luister hoe een rampenplan zijn werk doet en dan moet ik de krant nog lezen.

Wat me zoal opvalt is:

Gelukkig bijna iedereen beseft dat een leven belangrijker is dan een huis.
Dat er heel hard gewerkt wordt om toch zoveel mogelijk woningen te sparen.
Dat er erg snel gehandeld is voor hulpverlening, een les die geleerd is bij het Katrina hurricane drama.
Vanaf dag 1 was er opvang open en is er gratis voorziening van voedsel en andere.
Dat Amerikanen op top staan wat liefdadigheid betreft. De sociale zekerheid heeft hier dan wel geen goeie reputatie maar mensen weten des te meer hoe belangrijk het is elkaar te (proberen) helpen.
Dat we weer eens kunnen meemaken wat een helden die brandweermannen hier toch zijn en hoeveel ze er wel van hebben!
Dat het pijn moet doen om zomaar alles achter te laten en niets anders te kunnen doen dan in spanning wachten op nieuws en pas te mogen terugkeren als alles weer helemaal veilig is.
Dat het nog veel meer pijn moet doen als dit je tweede keer. (Arrowhead in de San Bernardino Mountains kende in 2003 al enorme branden met veel aan de vlammen verloren huizen.)

Dankzij de wind die gaan liggen is, wel nog vanuit het binnenland en erg warm, hebben we hier thuis nu geen last van de rookwolken, we zien ze enkel nog in de verte in dunne slierten en gisterenavond zagen we aan de horizon van het bergmassief de rode gloed. De zon schijnt weer, kinderen hoorde ik op school terug buiten spelen, mamas en papas te voet en zonder mondmasker om hun kroost te brengen en de eerste joggers en mountainbikers op de straat sinds afgelopen zaterdag. Voor het eerst staan weer enkele ramen open thuis, wat een opluchting.

Maar het drama is nog niet over, wij hebben er enkel geen last meer van. Maar het weer werkt nu tenminste mee met de brandweerlui want die onrustige en sterke woestijnwind is gekalmeerd, behalve dan waar het nog hard aan't branden is, want daar maken de hitte en het vuur hun eigen storm.

Toch doet ons dit weer eens goed nadenken over onze eigen "brush clearance", of een braakliggende zone die je verplicht maait rondom je eigendom als je naast of in natuurgebied woont. Dit werkt als bufferzone bij een eventuele natuurbrand naast je deur.

Die natuurbranden zijn een eeuwenoud fenomeen voor Zuid-Californie. Telkens opnieuw vanaf oktober tot het regenseizoen begint (meestal vanaf december-januari) zorgt een regelmatig opstekende Santa Ana wind voor een spontaan onstane bosbrand. Factor is deze extreem droge en strerke wind met orkaankracht, maar ook de vegetatie zelf. Enkel planten hoog in oliecentratie kunnen in deze bergen overleven, in dit Middelands Zeeklimaat in een bergformatie waar het enkel af en toe een dagje regent in de wintermaanden. Komt daarbij dat na maanden droogte het houtgewas erg droog is. Beide de perfecte brandstof. Vorige winter was het al zeer droog zodat we toen niet van een echte rustperiode van het "fire" seizoen konden spreken, daarentegen waren de vorige twee winters bijzonder nat, zodat alle natuurgroen goed is opgeschoten, hoog droog oliehoudend struikgewas, extra brandstof dus.

En de wind ging liggen...

2007-10-23T22:01:00.000-07:00

... in de namiddag toch.

Google map met de plaatsen van de vuren vandaag, de gele pijl wijst naar onze woonplaats, klik op de foto voor een grotere versie.

De dag begon voor ons rustig, de warme wind blies volledig naar het westen en zo gingen de dikste rookwolken aan ons voorbij, nu het wat rustiger waaide en de lucht wat klaarder was zagen we maar pas goed de vele omgewaaide bomen en afgebroken takken. Op school werden de kinderen opnieuw de hele dag binnen gehouden en werden alle buiten sportactiviteiten afgelast voor de nog steeds zwaar verontreinigde lucht, ook al voelde de lucht al veel zuiverder aan en zagen we al weer wat meer blauw aan de hemel, dit is enkel maar bedrog. Dit is onze ervaring van de dag, want de bosbranden razen nog steeds verder.

De voorlopige telling stond vanavond als volgt in de krant:
420,424 acres burned (afgebrand terrein)
1,155 homes destroyed (huizen vernield)
881,500 people evacuated (mensen geevacueerd)

Lake Arrowhead ligt nauw aan ons hart, een erg aangename berggemeenschap waar we ons thuis voelen en waar een goede vriend van ons ook zijn huis heeft, waar we ettelijke keren verbleven , die gisteren is gevlucht en nu ergens in Los Angeles city afwacht op wat gebeuren gaat.

Evacueren is alle waardevolle papieren van het huis bijeengraaien (bank, verzekeringen), persoonlijke papieren, huisdieren en wegwezen.

De rookpluimen vanuit de lucht op maandagnamiddag. Bedenk dat het gebied met de rode vlekken (brandhaarden) groter is dan Belgie.

Dit blijft er over als het vuur door je straat heeft geraasd.

Dinsdagnamiddag na school, zicht vanop ons balkon, de rookpluimen die nu naar het westen blazen gingen de dagen voordien over ons heen. De lucht is nog steeds verdacht grijs en heel in de verte zien we een streepje klare blauwe lucht.

Dit is het zicht vanop het ander balkon, onze achtertuin of de aangrenzing met de Santa Monica Mountains. Zie duidelijk de gemaaide zone zoals het moet en links de aangeplante zone die met automatische sproeiers water krijgt, een groenzone. De buren hun keuze maar geeft ons geen veilig gevoel. Volgens de wet moet tegen 1 juni van ieder jaar alle droge struikgewas en planten zijn afgemaaid en opgeruimd binnen een cirkel van 100 foot (ongeveer 35 meter?) van gebouwen, als het daar dan in de bossen brandt, dan is je huis beter beschermd. Dit is de richting van waaruit we niet graag vlammen zouden zien komen.

De huizen worden op deze manier beshermd tegen brandschade.

Catherine in Karrewiet

2007-10-23T12:47:00.000-07:00

Deze ochtend net voor zevenen kwam er telefoon uit Belgie, Karrewiet aan de lijn, of er een van de kinderen (onder de vijftien wat hun eigen doelpubliek is) wat kon vertellen over de branden in hun uitzending van vijf uur?

Catherine onderbrak haar ontbijt en trok onvoorbereidt met de telefoon naar haar kamer en handelde dit kort interview in alle privacy af, gelukkig is er zoiets als Karrewiet online zodat we nu ook allemaal kunnen horen wat zij er zoal over te vertellen had! (De link ligt achter de televisie rechts onder en daarna ga je naar dinsdag 23 oktober.)

En laten ze het nou net ook in dezelfde aflevering over de film Surf's Up hebben, wat een toeval!

Papa zal content zijn vanavond, mag ook wel, hij belde daarnet nog, is moe omdat hij weer meer dan 2 uur onderweg was want door de branden in Malibu is de PCH afgesloten en moet hij nu via de 405, de drukste autostrade van Amerika. De onzuivere lucht en de nu drukkende hitte maakt ons ziek, de spanning om al dat ontembaar gevaar is vermoeiend en zolang de wind niet gaat liggen, gaat draaien en we weer kunnen genieten van een zuivere, koele en vochtigere oceaanwind, houden we ons rustig en wachten af.

Vuurstorm raast verder

2007-10-22T21:39:00.000-07:00

Fire, fire, fire, is al wat we horen, zien en ruiken. Al een geluk dat we geen televisie kijken, want zelfs de online uitzendingen maken ons nu al zenuwachtig, laat staan die breedbeeldtoestellen die in alle huiskamers staan te spelen met live uitzendingen, kinderen worden er gek van.

Voor een maandag was het griezelig rustig buiten, autos maar geen enkele voetganger, terwijl maandag anders een topdag is voor joggende mamas. Onze scholen waren open maar alle kinderen werden de hele dag binnen gehouden. De Middle School werd geevacueerd en zo kon papa Helena en Catherine weer snel gaan afhalen, Bert die anders al lang vertrokken is maar de hele week niet langs de afgesloten Pacific Coast Highway in Malibu kan en dus via een (erg drukke) omweg naar het werk moet rijden en dus liever de ochtendspits eerst aan zich voorbij liet trekken, de Middle School die te veel schade had door de sterke winden en de kinderen niet veilig kon onderbrengen.

Het huis is nog steeds hermetisch afgesloten en ja, de airconditioning draait maar werkt met opgezogen lucht van binnenuit, koelt en filtert die en zo werd het binnen aangenaam fris met een 'clean' gevoel. Maar buiten is die vieze rook en die doordringende geur, de lucht is vuil en ongezond. Alle sport binnen en buiten is afgelast en de automatische telefoonboodschappen van de scholen en schoolgemeenschap met updates in de situatie komen afwisselend gedurende de hele dag binnen. Vandaag was het dertig graden en toch voelde dat niet zo, dat komt door de extreem lage vochtigheidsgraad.

Een "fire storm" is een geschikte naam voor de situatie, meer dan een dozijn serieuze bosbranden in korte tijd en in gelijkaardige omstandigheden onstaan, verspreidt over Zuid Californie en die ondertussen in amper twee dagen tijd al heel wat menselijk leed heeft veroorzaakt, honderden huizen zijn vernield, wie hier woont weet wel waarom hij ieder jaar een fortuin aan brandverzekering betaald!

De bosbranden, een natuurfenomeen dat altijd zo is geweest, lokale Californiers leven ermee zowel met de jaarlijkse branden als met de tienjaarlijkse grote aardbevingen. Onlangs had ik het er nog over met de buren die nu 25 jaar op deze helling wonen, zij zijn in die tijd twee keer geevacueerd geweest, telkens het vuur tot in de achtertuin maar verder geen schade. "Brush clearance", een wet waarbij je ieder jaar voor 1 juni alle droge beplanting in een vastgelegde perimeter rond je eigendom moet weggemaaid hebben, de brandweer controleert dat en je werkt bij waar nodig. Enkel maar om je eigendom te beschermen want dat deze bossen af en toe eens helemaal platbranden, dat is zeker, een van de wondere eigenschappen van dit gebergte in een Middelands Zeeklimaat, gelegen tussen de woestijn en de Stille Oceaan.

Wel iedere vijf minuten kijkt er iemand door een raam, "het ruikt naar vuur", dus die waarneming zal ons niet meer waarschuwen als het echt dichtbij zou zijn, in de verte zien we de rode vuurschijn boven de bergtoppen. Sprinklers stonden verdacht en opvallend lang de planten te sproeien wat hoger op de heuvel, en in de parken daar kom je nu niet in want die zijn volledig afgesloten door deze extreem gevaarlijke situatie.

Hoe zal het verder verlopen? Niemand weet het, alles hangt af van het weer. Maar voor morgen voorspellen ze nog hardere windstoten (die ik ondertussen trouwens al hoor razen door de schouw van de open haard) bij veel hogere temperaturen, dat ziet er dus voorlopig niet erg goed uit. En hoe zal mama haar nu voorbereiden op de trail race van zaterdag als de parken afgesloten zijn door het hoge brandgevaar?

Op deze online zender zijn talloze reportages te bekijken. Kijk zeker eens naar het DC10 vliegtuig dat vuurvertrager over het brandende Arrowhead sproeit.

Omgeven door vuur en rook.

2007-10-21T22:27:00.000-07:00

Mijn ogen prikken, mijn neus loopt, diep ademen kan ik niet en mijn kleren rieken naar "vuurke stook". Toch zitten we binnen in een potdicht gesloten huis, alle ramen waren al dicht vooraleer de rook zich over de streek trok en toch dringt ze onherroepelijk binnen.

(De kust in Ventura net na de middag, rechts het klare Noorden, links de dikke zwarte wolken vanuit het Zuiden en het Oosten.)

Oktober is het begin van het "fire" seizoen, bosbranden, toch door de extreem droge winter van vorig jaar is die gevaarlijke periode nooit afgeblazen geweest, het grote waarschuwingbord bij het binnenrijden van onze buurt in grote rood op witte drukletters CAUTION, EXTREME FIRE HAZARD doet iedereen er bij het binnenrijden telkens opnieuw aan herinneren.

Sinds zaterdag blaast weer de gevreesde Santa Ana wind, een extreem droge en hete wind die in stevige stoten de canyons doorraast, deze keer met rukwinden met orkaankracht. Het hield ons de halve nacht uit onze slaap, tegen de ochtend komt Helena ons in paniek waarschuwen dat ze vuur ziet, we kijken verschrikt uit ons raam en wat verder zien we rode vlammen in hevig tempo voorbijschuiven, af en toe wordt de donkere hemel in blauw-groen licht opgelicht (door grote stroom kortsluitingen?), duidelijk goeie vonken die de droge heuvels in geen tijd helemaal zwart brand. Ver genoeg en in een voor ons gunstige windrichting kunnen we verder (onrustig) gaan slapen. Het bleek de berg "Rabbit Hill" naast de High School te zijn, helemaal leeggebrand netjes tot aan de (verplichte) brush clearance stroken tot aan de huizen.

Maar dit voorval haalt zelfs het nieuws niet, tientallen branden zijn gedurende die nacht in de loop van zondag uitgebroken, allen tengevolge van dezelfde wind (die voornamelijk stroomstoringen veroorzaakt en door zijn erg droge en hete lucht alles in geen tijd uitdroogt).

(Onderweg naar huis op de 101 North, een dikke berookte lucht, griezelig en vreemd net na het middaguur.)

Vandaag, zondag, zijn we vanop afstand omgeven door vuur.

Malibu staat op kop in het wereldnieuws, maar nabij het Lake Piru is het vuur tientallen keren groter, maar ook vele andere kleinere branden halen amper de televisie. Malibu is spectaculairder, de omgeving die de thuis is van vele glitter en glamour personaliteiten is in gevaar, verschillende huizen liggen al in as, ook de grote kerk die op de top van een berg stond, het grote onderzoekscentrum waar destijds de lazerstraal is uitgevonden en een bizar kasteeltje.

Desondanks was het een perfecte surfdag, terwijl de vlammen overal raasden, zorgt dezelfde weersomstandigheid voor hoge en lang uitrollende golven. Niet voor beginners, zelfs mijn kinderen haalden het niet, behalve papa en Eveline. Zij zat heel ver weg in zee omdat de golven al van heel ver kwamen aangerold, het duurde dan ook een lange tijd eer we haar uit het water konden seinen voor een noodgeval.

(In de oranje bruin gekleurde lucht waaruit het assen regent, maken we de oprit verder vrij. Stof maskers op neus en mond en vlug wezen. )

Want Alex had ons opgebeld dat onze oprit geblokkeerd was, "de overhangende treurwilg ligt om", dwars over de top bij het begin van de oprit. Toen we een uur later thuiskwamen had hij al een heel deel uit de weg geruimd, samen met wat buurmannen die het ondertussen alweer hadden opgegeven door de rondvliegende assen en de dikke berookte lucht, zelfs met stofmaskertjes nauwelijks houdbaar. Bert en weer een andere buurman haalden de kettingzaag boven en zaagden de stam in stukken en ruimden de andere brokken verder uit de weg zodat we voorlopig toch op en af kunnen rijden. De rest is voor als de lucht weer opklaart. Maar met een weersvoorspelling dat het ergste nog moet komen op maandag en vooral dinsdag met temperaturen rond de veertig celsius en het voor woensdag niet zal minderen, zal dat nog even duren.
Ventura krant
Los Angeles krant
Lokale televisie

where I've been...

2007-10-19T23:36:00.000-07:00

hey everyone,

As you might all know, I've been out of the speech for a while and I believe my mom has not mentioned me on the blog in quit a while. So I decided to say hello and verify that I am still, indeed, alive. in meanwhile i will also be pleased to tell you some of the things that I've been up too lately and what's been happening in my life. Since neither you, nor my parents really know what I've been doing or what has been really happening it's time to reveal the truth

OK, to start off,i must say that i LOVE my car, i think it's a really fun car to cruse around in, my little scion xb might not be powerful in HP but it sure does handle good going up and down in the canyons, as long as there is no one in front of you going 5 MPH, cuz that suck quit a lot. So if anyone is ever looking for a small but spacious, friendly, and cool car be sure to check the scions out! anyways, as you can see in the picture above, i have been keeping myself very well busy. Such as this week, i had the fun of being able to go to the beach and fill up this bucket full with ocean water for my marine science class. Off course a swell was coming up and caught me right in time to wet my entire body, at least i got a good picture out of it.

anyways, there is so much i could tell you and i don't know what to say next. to include, i have met a lot a great people just this school year already and i am looking forward to become closer too all of them and even meet more great people. But, then again it will be sad because i will not be there next year. I will be off to collage, at least that's what i hope. Considering that collage or university is quit a hard process, there are many essay's to write, about yourself, school experience, your friends, or what you have learned for you personal mistakes. So think about this, almost every college requires there very own application and most of the time 2 unique essay's. This process asks a lot of attention, time, and stress. But in the end i will be happy what i did and the school i was able to go too. oh yeah, i might need to mention schools here can run from 7000 dollar each year to 75 000 dollars. so i shall have to make a wise decision and it will not only come to which one i like best!

One of the other fun activities I've done in the past month was going to the 2007 DUB car show and concert with one of my very best friends, Brad H. Here i include a summary of the event because I'm too lazy to write it myself right now:

"Hundreds of customized sport compacts, luxury, exotic, 4x4 and SUVs were on display. Highlights included The new DUB customized Dodge Nitro for the Pepsi Street Motion tour, Alpine's $1 million Imprint Mercedes RLS, and $1 million Mercedes-Benz SL600 from D.A.D, which feature over 300,000 embedded crystals! The show also featured the new line-up of DUB Edition customs such as the Dodge Avenger, Nitro and Caliber, Chrysler Aspen, Chevy Tahoe, Buick Lucerne, and the hot new Jeep Wrangler Unlimited on 30-inch TIS:M wheels. The celebrity car showcase with featured rides from Lil Scrappy, Genuwine, Gwen Stefani, Matt Leinart, The Game, Tony Hawk, T.I., Dale Earnardt Jr., LA Angeles star Kelvim Escobar, Reggie Bush, and many others. Attendance: 22,000+ Performers: Lil Scrappy, Lil Mama, Soulja Boy, Lloyd, Richboy, Hurricane Chris, and Fabolous"

As you most likely read, this show was way sick and i would definitely want to go back! oh, that day was also the first day I've ever seen so many cops in such a small area. i mean there was a group of at least 3 motorcycle cops on at least each corner and many many more, and all of them around the convention center!

So, i believe that this concludes my little hello to everyone, at least you know I'm still out there somewhere. it's getting late and i need some desperate sleep! goodnight

this is ALEX , signing out!

tenting

2007-10-19T21:53:00.000-07:00

Vorige week was het circus in de straat, welja, dat zou je zo gaan denken hey! Gefopt.

Dit is een termietenbehandeling. Termieten zijn een kleine soort mierenkolonies die men in Belgie en Nederland niet terugvindt maar hier des te meer en ze leven van droog hout. Te weten dat de huizen volledig in hout getimmerd zijn en die insecten in geen tijd het gebouw kunnen vernielen, dan moet ik je niet vertellen dat dit een gevreesde plaag is die je best snel onder controle hebt.

Zo vonden ze tijdens wat opknapwerkjes in het huis van onze buren (die net naar Nederland zijn verhuisd) enkele aangetaste plekken. Dan wordt er niet getwijfeld en wordt de "exterminator" -dienst opgetrommeld. Die trokken in enkele uren tijd een luchtdichte tent rond het huis en van binnenuit werd het hele boeltje vergast, "fumigeren" . Een behandeling van 24 uur en daarna is alles wat leefde binnen de tent dood.

Een heel giftig gas gebruikten ze, "Sulfuryl fluoride", daarom hingen ook overal waarschuwingen zodat niemand het zou durven om in de buurt te komen, ook nog een volle dag nadat de tent weer is weggenomen, blijf je best nog even weg, tot er een bericht uithangt dat het huis weer veilig te betreden valt.

Dit is het derde huis in korte tijd in de nabije buurt, we houden het bij ons dus ook maar goed in de gaten, die beestjes kunnen maar best in de volle natuur blijven want hier zijn ze ook niet welkom.

minimum days

2007-10-18T11:00:00.000-07:00

Oh, wat razen die dagen hier voorbij, een hele week mocht ik al om half een met de mijn truck staan aanschuiven in de pick-up lijn voor Benjamin en ook vandaag en morgen hetzelfde voor de middle school (Catherine en Helena), gelukkig trekken Alex en Eveline tegenwoordig goed hun plan, hij met zijn autootje en zij omdat ze zich door hem af en toe thuis laat afzetten of omdat ze liever na school nog met een vriendinnetje meetrekt of zoals vandaag ze liever nog wat langer op school wil blijven omdat de jongens een waterpolowedstrijd thuis spelen. "Ik laat me nadien dan wel thuisbrengen", voegt ze er zelf aantoe, want ze weet dat ik niet te vinden ben om op verschillende tijden zomaar hele namiddagen heen en weer te tuffen en in haar brede vriendenkring heeft ze altijd wel iemand die even een ommetoertje voor haar wil doen.

Geen herfstvakantie voor ons, dat is de tol die de kinderen betalen voor een extra lange zomervakantie, het schooljaar loopt vlotjes verder tot met de kerstvakantie, in 1 lange adem dus, niet eens een rustpauze want zelfs de testen en de stapels huiswerk blijven netjes doorgaan. Wel komt ieder langzaam goed in Halloweensfeer, pompoenen rollen voor ons voeten, spoken hangen in de wind te wiegen en huizen zijn overdreven griezelig versierd. Wij houden het bij een geurige pompoenkaars aan de open haard en een cinderella pumpkin aan de voordeur en als Halloween echt heel erg dichtbij komt dan zullen we weer elk een pompoen gaan uithollen en geven we er nog een griezelige lap op met een klein Halloween feestje.

Deze namiddag is het onze beurt voor de 'parent teacher conference' of gewoon gezegd het oudercontact voor Ben, geen snel snel gedoe maar in alle rust hebben we minstens een half uur tijd, want zo gaat dat als ze er de kinderen een hele week de namiddagen vrijaf voor geven.

California surfer girl

2007-10-15T21:19:00.000-07:00

De zelfstandigheid van de nog net geen zeventienjarige Alex in huis went moeizaam of daar staat nummer twee al in de rij, ze telt de dagen tot in december dat ze op haar vijftien-en-een-half mag beginnen aan het leerproces voor haar rijbewijs, autoboekskes liggen in stapels op haar kamer en ze is happig op centen bijverdienen want volgende zomer wil ze kost wat kost ook haar eigen auto. In de keuze is niet kieskeurig, als er maar een surfboard of twee in of op het dak past en ze maar iemand mee kan nemen.

Met twee vriendinnen samen is leuker dan met je mama en papa en dat hebben we geweten. Gelukkig heeft ze heel veel vriendinnen waarvan enkele surfsters die al hun eigen auto hebben, zo trok ze zondag met een van hen naar een populaire surfspot en doet ze dat morgen na school opnieuw met een ander meisje.

Wij ademen enkele keren heel goed in en uit,
tellen tot tien,
en laten haar genieten.

DVD release Surf's Up

2007-10-10T14:05:00.000-07:00

Sinds vandaag ligt in de VS de DVD in de winkel en papa diepte hem gisterenavond bij thuiskomst uit zijn zak. Zijn eer is weer gered want de kroost was al boos op hem omdat mama van papa de DVD niet mocht kopen, nu weten ze dus waarom.